Tag Archives: φαύλος κύκλος

Αφού προσέχω, γιατί δεν χάνω βάρος;

11375143674_b60d52fb9e_z

Image credit : TipsTimesAdmin

Βαρεθήκατε πια να κάνετε συνέχεια δίαιτα και παρ’ όλα αυτά να μη χάνετε ούτε γραμμάριο. Έχετε την εντύπωση ότι κάθε φορά που παρεκτρέπεστε έστω και λίγο παίρνετε βάρος; Είστε, όμως, σίγουροι ότι δεν κάνετε κάποιο λάθος;

Η διατροφή σας είναι πάντα προσεγμένη: κοτόπουλο, ψάρι ή κρέας χωρίς λίπος, σαλάτες, φρούτα, λαχανικά, πολλά υγρά, καθόλου γλυκά, γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά… Παρ’ όλα αυτά, δεν χάνετε ούτε γραμμάριο. Αντίθετα, παρατηρείτε ότι κάθε φορά που τρώτε κάτι παραπάνω, την επόμενη ημέρα έχετε πάρει ακόμα και ένα ολόκληρο κιλό. Από την άλλη πλευρά, βλέπετε ότι οι διάφορες φίλες σας που δεν προσέχουν τόσο όσο εσείς και μάλιστα επιδίδονται πού και πού σε διατροφικές παρασπονδίες ελέγχουν καλύτερα το βάρος τους. Αναρωτιέστε: Μήπως φταίω; Στα όσα ακολουθούν θα βρείτε την απάντηση στο ερώτημά σας.

Χωρίς λάδι θα αδυνατίσω;
Προσπαθώντας να περιορίσετε τις θερμίδες που καταναλώνετε, σκεφτήκατε να μειώσετε τα λιπαρά που παίρνετε. Δεν βάζετε, δηλαδή, βούτυρο ή μαργαρίνη στο πρωινό, τα γεύματά σας αποτελούνται μόνο από άλιπες πρωτεΐνες, τρώτε τις σαλάτες σας χωρίς καθόλου λάδι. Κι όμως, κάνετε ένα μεγάλο λάθος. Επειδή τα λιπαρά δίνουν πολλές θερμίδες, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα αποκλείσετε τελείως από τη διατροφή σας και αυτό για δύο λόγους:
ο πρώτος είναι ότι πολλά από αυτά, όπως τα πολυακόρεστα των ψαριών ή τα μονοακόρεστα του ελαιολάδου, είναι πολύτιμα για την υγεία (για παράδειγμα προστατεύουν από τα καρδιαγγειακά) και ο δεύτερος -που σχετίζεται με το αδυνάτισμα- είναι ότι παίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο στη λειτουργία των ορμονών, μεταξύ άλλων και αυτών που ρυθμίζουν την πέψη, όπως είναι π.χ. η ινσουλίνη. Έτσι, σύμφωνα με τους ειδικούς, τα λίπη πρέπει να αποτελούν μέχρι το 30% περίπου της διατροφής (στα λιπαρά δεν συμπεριλαμβάνεται μόνο το ελαιόλαδο ή το βούτυρο, αλλά και τα γαλακτοκομικά ή όποια άλλα τρόφιμα περιέχουν και λίπος). Από την άλλη πλευρά, βέβαια, θα πρέπει να θυμάστε ότι τα λιπαρά (π.χ. το ελαιόλαδο στα φαγητά ή τις σαλάτες) θα μπορούσαν να είναι η αιτία που δεν αδυνατίζετε, καθώς δίνουν πολλές θερμίδες (1 κουταλιά ελαιόλαδο περιέχει 135 θερμίδες), τις οποίες συχνά καταναλώνετε χωρίς να το αντιλαμβάνεστε.

Όταν τρώω λίγο παραπάνω, παχαίνω. Γιατί;
Ένας μέσος οργανισμός χρειάζεται συγκεκριμένες θερμίδες (Βασικός Μεταβολικός Ρυθμός) για τη λειτουργία των οργάνων του: των πνευμόνων, της καρδιάς, των αγγείων, των νεφρών, του ήπατος κλπ. Αν εσείς μειώσετε τις θερμίδες που παίρνετε από την τροφή σας, ο οργανισμός θα συνεχίσει να καταναλώνει τον ίδιο αριθμό θερμίδων, οπότε σιγά-σιγά θα αρχίσει να καίει και το λίπος του και θα χάνετε βάρος. Αργότερα ο εγκέφαλος, νομίζοντας ότι ο οργανισμός βρίσκεται σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης κατά την οποία δεν παίρνει την απαραίτητη ενέργεια, θα προσπαθήσει να προσαρμόσει τις θερμίδες που έχει ανάγκη για να φέρει σε πέρας τις βασικές του λειτουργίες -να συντηρηθεί δηλαδή- και έτσι η καρδιά θα χτυπάει πιο αργά, η αρτηριακή πίεση θα μειωθεί κλπ. Κι εσείς θα συνεχίσετε να αδυνατίζετε, αλλά με πιο αργό ρυθμό (σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αυξήσετε τη σωματική σας δραστηριότητα). Αν ξαφνικά φάτε περισσότερο, ο εγκέφαλος θα νομίσει ότι έχει επιτέλους την ευκαιρία να μαζέψει ενέργεια και αυτό θα κάνει, γεγονός που θα έχει ως αποτέλεσμα να παχύνετε. Γι’ αυτό και είναι κακές οι στερητικές δίαιτες. Επειδή μόλις τις σταματήσετε και αρχίσετε να τρώτε κάπως πιο φυσιολογικά θα παχαίνετε, αφού ο οργανισμός θα θυμάται ότι στερήθηκε και φοβούμενος ότι αυτό θα του ξανασυμβεί, θα μαζεύει λίπος για τις δύσκολες εποχές. Γι’ αυτό, ο γενικός κανόνας είναι η δίαιτα που κάνετε να είναι ισορροπημένη, να διαρκεί συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και μετά να ακολουθείτε ένα πρόγραμμα συντήρησης.

TIP
Το μίνιμουμ της άσκησης είναι 3 ώρες και το ιδανικό 6 ώρες την εβδομάδα.

Αν τρώω µία φορά την ηµέρα, θα αδυνατίσω;
Όχι βέβαια. Ίσα-ίσα που πρέπει να τρώτε πολλά και μικρά γεύματα (6), γιατί με τη διαδικασία της πέψης στην οποία μπαίνει έτσι συχνά ο οργανισμός αυξάνεται λίγο ο μεταβολισμός και καίτε τελικά περισσότερες θερμίδες. Επίσης, όταν οι θερμίδες «απλώνονται» σε περισσότερα γεύματα, καίγονται ευκολότερα.

Τρώω λίγο, πρέπει να ασκούµαι κιόλας;
Φυσικά και πρέπει να ασκείστε. Είναι ο πιο βασικός, εύκολος και υγιεινός τρόπος για να κάνετε το μεταβολισμό σας γρηγορότερο. Σημαντική είναι τόσο η αεροβική άσκηση (περπάτημα, τρέξιμο, κολύμπι, διάφορα σπορ) όσο και οι ασκήσεις με αντιστάσεις (βάρη). Αν γυμναστείτε, θα έχετε διπλό κέρδος: θα αυξήσετε τη μυϊκή σας μάζα (οπότε και θα αυξηθεί ο βασικός μεταβολικός ρυθμός ακόμα και εν ώρα ηρεμίας) και επιπλέον θα καίτε αρκετές θερμίδες στη διάρκεια της άσκησης.

Μήπως φταίει ο θυρεοειδής µου;
Αν πράγματι προσέχετε τη διατροφή σας αλλά παρ’ όλα αυτά δεν χάνετε βάρος, θα μπορούσε να φταίει ο θυρεοειδής σας. Μπορεί, δηλαδή, να υπολειτουργεί (υποθυρεοειδισμός) και έτσι να έχει μειωθεί ο μεταβολισμός σας. Παράλληλα ενδέχεται να έχετε και ατονία, κούραση, υπνηλία, δυσκοιλιότητα, βραδυκαρδία, αυξημένη αίσθηση κρύου, βραχνάδα, ξηρότητα του δέρματος, λεπτά και εύθραυστα μαλλιά, τριχόπτωση, διαταραχές στην έμμηνο ρύση, αναιμία, θλίψη ή και κατάθλιψη κ.ά. Γι’ αυτό, καλό είναι να τον εξετάζετε από καιρό σε καιρό, ιδιαίτερα αν υπάρχει ιστορικό θυρεοειδοπάθειας στην οικογένεια. Με άλλα λόγια, χρειάζεται να κάνετε εξετάσεις αίματος για να ελέγχετε τα επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς, αλλά και των θυρεοειδικών αντισωμάτων.

Γιατί οι φίλες µου τρώνε, αλλά δεν παχαίνουν;
Προφανώς δεν έχουν κάνει στερητικές δίαιτες στο παρελθόν, που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στο μεταβολισμό τους. Πιθανώς επίσης να έχουν αρκετό ποσοστό μυών στο σώμα τους, ώστε να έχουν αυξημένο μεταβολικό ρυθμό, άρα και περισσότερες καύσεις ακόμα και εν ώρα ηρεμίας. Ίσως, βέβαια, να ανήκουν και στις τυχερές που χάρη στα γονίδιά τους έχουν από τη φύση τους γρηγορότερο μεταβολισμό από τους υπόλοιπους.

Πώς θα βγείτε από το φαύλο κύκλο
Κατ’ αρχάς θα πρέπει να ξεκινήσετε να καίτε θερμίδες, οπότε χρειάζεται να ασκείστε συστηματικά. Επίσης, καλό είναι σιγά-σιγά να επανεντάξετε τα «απαγορευμένα» τρόφιμα στην καθημερινότητά σας, αλλά φυσικά σε περιορισμένες ποσότητες. Μια καλή ιδέα θα ήταν να επισκεφτείτε ένα διατροφολόγο για να σας βοηθήσει να φτιάξετε ένα ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής. Επίσης, προσπαθήστε να μην ξεφεύγετε από τη ρουτίνα σας. Το άγχος, οι άστατες ώρες των γευμάτων, αλλά και η έλλειψη επαρκούς ύπνου, έχει αποδειχτεί ότι κάνουν κακό τόσο στο μεταβολισμό όσο και στη σιλουέτα σας.

Τρώτε πράγµατι τόσο λίγο;
Εντάξει, στη διάρκεια των γευμάτων το πιάτο σας δεν είναι τόσο γεμάτο ούτε τόσο επιβαρυμένο από πλευράς λιπαρών και θερμίδων, είστε όμως σίγουροι ότι τρώτε μόνο κάθε φορά που κάθεστε στο τραπέζι και ότι δεν τσιμπολογάτε στη διάρκεια της ημέρας; Ένα μικρό γλυκό που σας κερνάει ο συνάδελφος στο γραφείο, μια φέτα ψωμί παραπάνω με το φαγητό σας, λίγοι ξηροί καρποί ή ένα ποτό στις εξόδους σας… Δεν είναι απίθανο να υποκύπτετε σε τέτοιους μικρούς πειρασμούς ή να πέφτετε σε παρόμοιες παγίδες, που τελικά κάνουν κακό στη σιλουέτα σας. Για να το αποφύγετε, καθιερώστε να κρατάτε ένα καθημερινό ημερολόγιο των όσων τρώτε.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟ δρ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Η. ΤΣΙΓΚΟ, ενδοκρινολόγο-διαβητολόγο, και τον κ. ΧΑΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΠΟΥΛΟ, MMedSci., SRD, κλινικό διαιτολόγο-βιολόγο.

Μάθημα θάρρους 11ο: “Μην αφήνετε ποτέ για αύριο, κάτι που θα μπορούσατε να κάνετε σήμερα”

3221188898_bd27dfdccd_z

Image credit : puuikibeach

Όλοι μπορεί κάποιες φορές να αναβάλουν ως ένα βαθμό τα πράγματα που χρειάζεται να γίνουν. Όλοι έχουν πει «θα το κάνω αργότερα», «πρέπει να το κάνω αυτό» ή «θα το κάνω αύριο» . Εάν πράγματι το πράττουν στο άμεσο μέλλον, δεν υπάρχει πρόβλημα. Εάν όμως κάποιος αποφεύγει συστηματικά να κάνει κάτι και συνέχεια βρίσκει δικαιολογίες προκειμένου να μην το κάνει, αυτό ονομάζεται αναβλητικότητα.

Η τελειομανία, το άγχος, ο φόβος της αποτυχίας ή της επιτυχίας, η έλλειψη δέσμευσης και το αυτοσαμποτάρισμα λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης, μπορούν να είναι κάποιες από τις πιθανές εξηγήσεις του γιατί κάποιος να αναβάλλει συνέχεια στόχους που θεωρεί ότι θα τον ωφελήσουν είτε στην προσωπική, είτε στην κοινωνική του ζωή, είτε στην υγεία του.

Σας θυμίζει τον εαυτό σας;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι εάν είστε αναβλητικός, δεν το κάνετε δίχως προσωπικό και ψυχολογικό κόστος. Αυτή η συμπεριφορά σας οδηγεί συνήθως σε έντονη ενοχή, άγχος, καθώς και ένα αίσθημα ανεπάρκειας. Με άλλα λόγια, μπαίνετε σε έναν φαύλο κύκλο που σας οδηγεί όχι απλά να μην βελτιώνεστε και να εξελίσσεστε αλλά και να φορτίζεστε συνέχεια με αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό σας και να σας μειώνει την αυτοπεποίθηση αλλά και την αξιοπιστία σας απέναντι στους άλλους.

Τι θα μπορούσατε να κάνετε λοιπόν, σε περίπτωση που ταυτίζεστε με όλα τα παραπάνω;

Συμβουλή 1η :

Σε πρώτη φάση να ηρεμήσετε, να χαλαρώσετε και να σκεφτείτε τι θα μπορούσατε να κάνετε προκειμένου να βελτιώσετε τον εαυτό σας και την καθημερινότητά σας.

Συμβουλή 2η :

Καταγράψτε τα με σειρά δυσκολίας, αρχίζοντας από το πιο εύκολο και άμεσο και καταλήγοντας στο πιο δύσκολο, χρονοβόρο και σημαντικό για εσάς!

Συμβουλή 3η :

Όσο γίνονται πιο δύσκολοι και μακροπρόθεσμοι οι στόχοι, υποδιαιρέστε τους σε μικρότερους και πιο άμεσους.

Για παράδειγμα, «θέλω του χρόνου τέτοιο καιρό να είμαι 30 κιλά λιγότερο». Που σημαίνει ότι θα πρέπει να χάνω 2,5 κιλά τον μήνα. Αυτός ο στόχος θα μπορούσε να υποδιαιρεθεί σε 600-700 γραμμάρια την εβδομάδα.

Για να χάνω όμως 600-700 γραμμάρια την εβδομάδα, θα βάλω σαν στόχο να κινούμαι 3 φορές από 40 λεπτά την εβδομάδα παραπάνω από όσο κινούμαι ήδη, να πίνω 2 ποτήρια νερό παραπάνω από ότι πίνω ήδη, να προσπαθώ να τρώω κάτι πιο απλό και ελαφρύ τα βράδια από ότι τρώω ήδη τουλάχιστον 4 βράδια την εβδομάδα, να τρώω τουλάχιστον 3 φρούτα την ημέρα και να ξεκινάω την ημέρα μου πάντα με πρωινό.

Όπως βλέπετε στο παραπάνω παράδειγμα, ο αρχικός στόχος υποδιαιρέθηκε σε πολλούς μικρούς και πιο απλούς.

Κάθε μέρα λοιπόν, αρκεί να τσεκάρετε αν πετύχατε τον στόχο της ημέρας, κάθε εβδομάδα, τον στόχο της εβδομάδας, κάθε μήνα τον στόχο του μήνα και στο τέλος του χρόνου τον στόχο του χρόνου.

Δεν συμφωνείτε ότι είναι πιο εύκολο να πετύχετε τον στόχο σας αν τον τσεκάρετε πιο συχνά από ότι να περιμένετε στο τέλος του χρόνου γενικά να δείτε αν θα χάσετε 30 κιλά;

Ο κατακερματισμός των στόχων σε πιο μικρούς και απλούς που μπορούν πιο εύκολα και πιο άμεσα να ελεγχθούν, βοηθά στην επίτευξη των στόχων. Ο αρχικός στόχος παύει να φαίνεται τόσο μακρινός, δύσκολος και θεωρητικός και έχουμε την καθημερινή και εβδομαδιαία επιβράβευση του στόχου σε περίπτωση που τα καταφέρουμε, που είναι πιο άμεσο και βραχυπρόθεσμο. Σε περίπτωση που βλέπουμε ότι ο στόχος της ημέρας ή της εβδομάδας δεν επιτεύχθηκε, επαναθεωρούμε τους στόχους μας και είτε τους μετατρέπουμε είτε τους εντατικοποιούμε προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της εβδομάδας ή του μήνα αντίστοιχα.

Συμβουλή 4η :

Όταν σκέφτεστε ότι θα θέλατε να κάνετε κάτι, απλά κάντε το! Μην το αφήνετε να πλατειάζει στο μυαλό σας, να το σκέφτεστε όλο και περισσότερο και να το αναλύετε. Όσο περισσότερο το σκέφτεστε, τόσο πιο πιθανόν να αρχίζετε να βρίσκετε εμπόδια και δυσκολίες, και τελικά να σαμποτάρετε τον εαυτό σας. Μην περιμένετε τις κατάλληλες συνθήκες για να πραγματοποιήσετε κάτι που έχετε βάλει σκοπό. Οι κατάλληλες συνθήκες δεν θα έρθουν ποτέ (αλλά και να έρθουν δεν θα διαρκέσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα).

Οι παλιοί λέγανε «Μην αφήνεις ποτέ για αύριο, κάτι που μπορείς να το κάνεις σήμερα». Κάτι ξέρανε…

Ο συνδυασμός “πρωτείνη με υδατάνθρακες” παχαίνει;

Pork Jowls and Fingerling Potatoes

Image credit : Ron Dollete

Μία πολύ ισχυρά ριζωμένη πεποίθηση όσον αφορά τις δίαιτες, είναι ότι “για να αδυνατίσω πρέπει να τρώω «ψητά» με σαλάτα”.

Αυτή είναι μία πεποίθηση που έχει προκύψει από την εφαρμογή της δίαιτας Atkins, η οποία βασιζόταν στον αποκλεισμό των υδατανθράκων από την διατροφή.

Η αλήθεια είναι ότι με αυτόν τον τρόπο, περιοριζόταν πολύ οι επιλογές των τροφίμων, αλλά και το πόσο γευστικό και επιθυμητό ήταν ένα φαγητό. Έτσι λοιπόν, σταδιακά μειώνεται και η ποσότητα της τροφής που καταναλώνει κάποιος.

Από την άλλη, περιορίζοντας πολύ την τροφή (ειδικά όταν δεν καλύπτονται καν οι βασικές ανάγκες για ενέργεια του οργανισμού-προκειμένου να κάνει τις βιολογικές του λειτουργίες για να διατηρηθεί στην ζωή), ο οργανισμός για να μπορέσει να επιβιώσει, θα αρχίσει να αποσυνθέτει μυική μάζα, ώστε να βρει ενέργεια για να καλύψει τις ανάγκες του.

Αυτό λοιπόν από μόνο του μπορεί να ρίξει την ένδειξη της ζυγαριάς με 2 τρόπους…

Πρώτον, η μυική μάζα έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος, σε σχέση με το λίπος. Επομένως μειώνοντας την μυική μάζα, κατευθείαν χάνουμε κάτι που έχει αρκετό βάρος.

Από την άλλη, προκειμένου ο οργανισμός να αποβάλλει την πλεονάζουσα πρωτείνη που κυκλοφορεί στο εξωκυττάριο υγρό, και να έρθει πάλι σε ισορροπία (ομοιόσταση), θα προσπαθήσει να βρει μόρια νερού, προκειμένου να την αποβάλλει από τον οργανισμό, μέσω των ούρων.

Γι’ αυτό λοιπόν λέμε, ότι με αυτόν τον τρόπο, μπορεί μεν να βλέπουμε ραγδαία μείωση στην ένδειξη της ζυγαριάς, αλλά αυτή η μείωση προκαλείται επειδή χάνουμε μυϊκή μάζα και υγρά.

Αυτό όμως πέραν από την μείωση στην ζυγαριά, επιφέρει και μείωση του μεταβολισμού (ο οργανισμός «καίει» λιγότερο). Μόλις λοιπόν, φτάσουμε στο επιθυμητό βάρος και αρχίσουμε να τρώμε πάλι «κανονικά», ακόμα και κανονική να είναι η ποσότητα που τρώμε (που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είναι-μετά από αυτήν την τόσο στερητική περίοδο), ο οργανισμός επειδή είχε ανχωθεί ότι για τόσο καιρό, δεν έπαιρνε αρκετή ενέργεια, ούτε καν για να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, θα φροντίσει ένας μέρος ενέργειας να το αποθηκεύει (να το μετατρέπει δηλαδή σε λίπος), για να το χρησιμοποιήσει σε περίπτωση που το χρειαστεί. Επίσης τόσο καιρό είχε προσαρμοστεί στο να «καίει» λιγότερο, οπότε θα χρειάζεται λιγότερη ενέργεια για να καλύπτει τις ανάγκες του. Τέλος, ο οργανισμός θα πρέπει να αναπληρώσει τα υγρά που έχει χάσει.

Για τον λόγο αυτόν λοιπόν, συνήθως η επανάκτηση του βάρους είναι πολύ γρήγορη και μάλιστα όταν αυξάνεται το βάρος, παίρνουμε λίπος, ενώ η μυική μάζα έχει μειωθεί με τον παραπάνω τρόπο και έτσι για να ξαναχάσουμε βάρος, θα πρέπει να τρώμε όλο και λιγότερο. Και με αυτόν τον τρόπο μπαίνουμε στον φαύλο κύκλο της δίαιτας, γεμίζοντας με εμμονές και στερήσεις, κάνοντας όλο και πιο συχνά υποτροπές και επιβραδύνοντας πάρα πολύ τον μεταβολισμό μας!

Τέλος πέραν από όλα τα παραπάνω, ο οργανισμός ακόμα και να καλύπτεται από άποψη ενέργειας, δεν καλύπτεται από άποψη θρεπτικών συστατικών. Οι υδατάνθρακες είναι ένα βασικό θρεπτικό συστατικό. Η κύρια πηγή που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος για να λειτουργήσει είναι η γλυκόζη (δομικό συστατικό των υδατανθράκων). Ο οργανισμός για να λειτουργήσει σωστά και να είναι υγιής, χρειάζεται όλες τις ομάδες τροφίμων. Για τον λόγο αυτόν λοιπόν, πολλές φορές σε άτομα που ακολουθούν τέτοιου είδους δίαιτες, διαπιστώνεται αδυναμία συγκέντρωσης, νεύρα, ατονία, έντονο αίσθημα κόπωσης, τριχόπτωση, ζάλη, αϋπνία, ορμονικές διαταραχές, κτλ.

Σε επόμενο άρθρο λοιπόν, θα αναλύσουμε για ποιον λόγο επιβάλλεται μάλιστα το να συνδυάζουμε πηγή πρωτείνης (για παράδειγμα κρέας) με πηγή υδατανθράκων (για παράδειγμα πατάτες ή ψωμί). Μείνετε συντονισμένοι!

Ο φαύλος κύκλος της δίαιτας

5735019394_dfc6defb7a_zImage credit: slasher-fun

Η πλειοψηφία των ατόμων που επισκέπτονται έναν διαιτολόγο δεν το κάνουν για πρώτη φορά. Συνήθως έχουν ήδη μπει σε αρκετά διαιτολογικά γραφεία και έχουν κάνει αρκετές προσπάθειες να χάσουν βάρος είτε από μόνοι τους, είτε με την βοήθεια κάποιου ειδικού, είτε ακολουθώντας τη δίαιτα κάποιου φίλου.

Αυτό που παρατηρώ πολύ συχνά είναι ότι όταν έρχονται στον διαιτολόγο, είναι ήδη πολύ κουρασμένοι με το να κάνουν δίαιτες. Άλλοι έχουν καταφέρει να χάσουν βάρος αλλά δεν κατάφεραν να το διατηρήσουν και άλλοι δεν καταφέρνουν να φέρουν σε πέρας ένα διαιτολογικό πρόγραμμα προκειμένου να φτάσουν στον στόχο βάρους που είχαν θέσει αρχικά αναφέροντας χαρακτηριστικά και με πολύ ενοχή ότι δεν ήμουν «πειθαρχημένη-ος». Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αυτή η διαδικασία που έχουν περάσει, τους έχει κάνει να ξεκινάνε κάθε νέα απόπειρα απώλειας βάρους με λιγότερο ζήλο και με την ψυχολογία ότι «δεν θα τα καταφέρω». Έχουν χάσει την ικανότητα να μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους «διαφορετικό». Και όλα αυτά γιατί, κακά τα ψέματα, η λέξη «δίαιτα» είναι συνυφασμένη στους περισσότερους με την λέξη «στέρηση».

Σε ποιον του αρέσει να στερείται ή να αισθάνεται ότι δεν μπορεί να φάει κάτι που μπορεί να τρώνε οι άλλοι γύρω του;

Πολλές φορές αισθάνονται ότι πρέπει να υποστούν κάποιου είδους τιμωρία γιατί δεν είναι έτσι όπως «θα έπρεπε» να είναι. Σε συνδυασμό με σκέψεις του τύπου:

«ο μόνος τρόπος για να χάσω βάρος είναι η δίαιτα»,

 «για να χάσω βάρος θα πρέπει να πεινάσω»,

«αν τσιμπολογήσω είναι σα να ξεκινάω πάλι από την αρχή»

«οι παχείς άνθρωποι δε χρειάζεται να τρώνε όσο οι αδύνατοι»

«θα πάρω ένα κιλό αν φάω ένα παγωτό πύραυλο»                                       

«αν φάω ένα γεύμα θα χάσω τελείως τον έλεγχο»

«αν υποτροπιάσω θα είμαι μια απόλυτη αποτυχία», κτλ

3727013559_6fa4529d92_z

πολλές φορές μπορεί να «αντέξουν» για ένα διάστημα είτε αυτό είναι ένα γεύμα, είτε αυτό είναι μία μέρα, είτε μια εβδομάδα, είτε όλη η διάρκεια της «δίαιτας», να φάνε έτσι όπως πιστεύουν ότι θα έπρεπε να φάνε προκειμένου να χάσουν βάρος.

Το θέμα όμως είναι ότι δεν παύουν να αισθάνονται ότι στερούνται. Το να στερείσαι κάτι που σου αρέσει, κάνει περισσότερο έντονη την εμμονή για αυτό. Είναι καθαρά θέμα ψυχολογίας. Είναι σαν να λέμε «σκέψου ότι θέλεις εκτός από έναν σκύλο». Το πρώτο πράγμα που θα μας έρθει στο μυαλό είναι ο σκύλος.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την δίαιτα. Όταν σκέφτονται ότι για να χάσουν βάρος δεν πρέπει να φάνε αυτό, παρόλο που το θέλουν, γιατί παχαίνει, αλλά θα φάνε κάτι άλλο πιο «διαιτητικό», τόσο πιο έντονη γίνεται η επιθυμία για αυτό που στερούνται και τόσο μεγαλύτερη απάθεια έχουν για αυτό που επιλέγουν να φάνε. Το αποτέλεσμα είναι να εκμηδενίζεται η απόλαυση.

Για πόσο καιρό λοιπόν μπορεί να αντέξει κάποιος τον πόλεμο που γίνεται μέσα του με το να επιλέγει να τρώει κάτι που δεν του δίνει καμία απόλαυση και το τρώει επειδή «πρέπει», ενώ σκέφτεται συνέχεια ότι θέλει να φάει κάτι άλλο που πιστεύει ότι «δεν πρέπει»;

Αυτό είναι που οδηγεί στην υποτροπή. Έτσι λοιπόν κάποια στιγμή «χαλάνε» την δίαιτα και τρώνε επιτέλους αυτό ήθελαν τόσο πολύ. Ακριβώς όμως επειδή το έχουν στερηθεί, δεν θα φάνε τόσο όσο χρειάζονται για να χορτάσουν, αλλά πολύ περισσότερο.

Μόλις το τελειώσουν, αισθάνονται απαίσια για τον εαυτό τους, ότι «τα κατέστρεψα όλα», «δεν μπορώ να δεσμευτώ σε δίαιτα», ότι «είμαι άχρηστη-ος», «είμαι μια αποτυχία», «θα έπρεπε να είχα αντισταθεί», κτλ, χαλώντας όλη την ημέρα τους και έχοντας πάρα πολλές ενοχές. Και εννοείται καμία απόλαυση από αυτό που ήθελαν τόσο πολύ να φάνε. Συνήθως μόλις ηρεμήσουν λίγο, χρησιμοποιούν μία νέα δέσμευση ότι «δεν θα φάω τίποτα άλλο σήμερα», ότι «αύριο θα φάω πολύ λίγο», κτλ, προκειμένου να εξιλεωθούν από την «αμαρτία» που έκαναν. Στην ουσία δηλαδή δεσμεύονται πιο έντονα σε ένα νέο είδος τιμωρίας. Και ο «φαύλος κύκλος της δίαιτας» ξεκινάει πάλι από την αρχή και τους οδηγεί σε εγγυημένη αποτυχία.

Το θέμα είναι ότι το να τρώω κάτι που θέλω δεν είναι «αμαρτία». Ούτε χρειάζομαι τιμωρία για κάτι που μου αρέσει. Το φαγητό είναι μία απόλαυση. Το μυστικό είναι να καταφέρουμε να τρώμε έτσι ώστε να παίρνουμε από αυτό την μέγιστη δυνατή ευχαρίστηση και τις ελάχιστες δυνατές (ή και καθόλου) ενοχές. Και αυτό θα γίνει μόνο όταν απενεχοποιήσουμε τα τρόφιμα και σταματήσουμε να τα διαχωρίζουμε ως «αδυνατιστικά ή μη παχυντικά» και «παχυντικά».

Τότε θα μπορώ να τρώω ότι θέλω, χωρίς να αισθάνομαι ότι στερούμαι και ακριβώς για αυτό είναι πιο πιθανόν να τρώω κάτι μέχρι την ποσότητα που χρειάζομαι για να χορτάσω. Αν θέλετε να σας πω τι είναι «παχυντικό», θα μπορούσα να σας πω ότι παχυντικό είναι το να συνεχίζω να τρώω ενώ έχω ήδη χορτάσει.

Μάθημα θάρρους 8ο : Σταματήστε να κατηγορείτε τον εαυτό σας – Κατηγορείστε την δίαιτα

41415099_e3de17b2ac_z

Image credit : malias

Πόσα κιλά ήσουν την πρώτη φορά που έκανες δίαιτα στην ζωή σου;

Την τελευταία φορά που θεώρησες ότι χρειάζεσαι δίαιτα, πόσα κιλά ήσουν;

Πόσα κιλά έχασες και σε πόσον καιρό;

Σήμερα που αποφάσισες ότι καλό θα ήταν να κάνεις πάλι δίαιτα, πόσα κιλά είσαι;

Στις περισσότερες περιπτώσεις το να φτάσει κάποιος/α το βάρος που είχε όταν έκανε για πρώτη φορά στην ζωή του/της δίαιτα, μοιάζει ιδεατό. Πολύ συχνά κιόλας, ακούμε κάποιον να λέει : «Ήμουν μια χαρά και δεν το ήξερα! Δεν το συνειδητοποιούσα. Αν ήμουν σήμερα τα κιλά που ήμουν τότε θα ήμουν τρισευτυχισμένος/η!».

Επίσης, συνήθως, όταν κάποιος ξαναμπαίνει στην «ταλαιπωρία» της δίαιτας, τα κιλά του είναι περισσότερα από τα κιλά που είχε την προηγούμενη φορά που είχε ξανακάνει δίαιτα.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;

Κάνοντας μία στερητική δίαιτα και τρώγοντας λιγότερο από όσο χρειάζεται ο οργανισμός μας, προκαλούμε αλλαγές στην φυσιολογία του. Τις περισσότερες θερμίδες που «καίμε» μέσα στην ημέρα, τις «καίει» από μόνος του ο οργανισμός μας, προκειμένου να κάνει τις λειτουργίες που χρειάζεται για να διατηρηθούμε στην ζωή (αναπνοή, πέψη, κυκλοφορία του αίματος, κτλ). Αυτή η ενέργεια είναι γνωστή και ως βασικός μεταβολικός ρυθμός. Όταν εμείς του δίνουμε τόση λίγη ενέργεια που δεν καλύπτει καν τις ανάγκες του, τότε ο οργανισμός μειώνει τις καύσεις του. «Καίει» δηλαδή λιγότερο από το φυσιολογικό, ώστε να καταφέρει με την λιγότερη ενέργεια που παίρνει να τα βγάλει πέρα.

Μία άλλη αλλαγή που κάνει, είναι ότι όταν δεν του φτάνει η ενέργεια που προσλαμβάνει, αρχίζει να αποδομεί μυϊκή μάζα προκειμένου να τραφεί και να παράγει ενέργεια. Επειδή όμως θα αρχίσουν να κυκλοφορούν στο εξωκυττάριο υγρό “απόβλητα” του καταβολισμού των πρωτεινών και θα διαταράξουν την φυσιολογική ισορροπία του οργανισμού (ομοιόσταση), με κάποιον τρόπο θα πρέπει να αποβληθούν από τον οργανισμό. Γι’αυτό λοιπόν, χρησιμοποιώντας νερό από τα κύτταρα θα τα αφαιρέσει μέσω των ούρων. Επίσης από την στιγμή που το 75% των μυών αποτελείται από νερό, με την απώλεια της μυικής μάζας, χάνεται και αυτό το νερό. Για τον λόγο αυτό, λέμε ότι όταν κάποιος κάνει υποθερμιδική δίαιτα και χάνει πολύ γρήγορα βάρος, η απώλεια προέρχεται από μυϊκή μάζα και υγρά.

Υποβάλλοντας τον οργανισμό μας στην παραπάνω διαδικασία, όταν τελικά θα φάμε (ακόμα και κανονική να είναι η ποσότητα που τρώμε), ο οργανισμός, έχοντας προσαρμοστεί να «καίει» λιγότερο και έχοντας το «άνχος» ότι δεν ξέρω πότε θα μου ξαναδώσουν ενέργεια, φροντίζει από αυτό που τρώμε, μία ποσότητα ενέργειας να την αποθηκεύσει για επόμενη φορά σε περίπτωση που την χρειαστεί. Κοινώς, την μετατρέπει σε λίπος.

Τις περισσότερες φορές βέβαια, λόγω της στέρησης που έχουμε υποστεί κατά την διάρκεια της δίαιτας, η ποσότητα που καταναλώνουμε (ειδικά από τα τρόφιμα που έχουμε στερηθεί), είναι μεγαλύτερη από αυτήν που πραγματικά χρειάζεται ο οργανισμός μας, κάτι το οποίο επίσης οδηγεί σε αύξηση του βάρους.

Παράλληλα, ό,τι υγρά προσλαμβάνει θα προσπαθήσει να τα κρατήσει (κάνει κατακράτηση), γιατί με την παραπάνω διαδικασία αποβολής των αποβλήτων της πρωτείνης έχασε πολλά υγρά και αφυδατώθηκε.

Έτσι λοιπόν μετά την δίαιτα, μόλις αρχίσουμε να τρώμε κανονικά, αρχίζουμε σιγά σιγά να παίρνουμε βάρος.

Αυτός είναι ο λόγος, που καλό είναι κάποιος να μην υποβάλλει τον εαυτό του σε ακραίες μορφές δίαιτας, προσλαμβάνοντας πολύ λίγη ενέργεια μέσα στην ημέρα και «κόβοντας» πράγματα τα οποία του αρέσουν προκειμένου να χάσει πολύ γρήγορα βάρος.

Να θυμάστε ότι όσο πιο γρήγορα χάσουμε το βάρος (όταν χάνεται με ρυθμούς που δεν είναι φυσιολογικοί για την προσαρμογή του οργανισμού), τόσο πιο γρήγορα θα το ξαναπάρουμε. Αυτό το απότομο σκαμπανέβασμα του βάρους (γιο-γιο), σταδιακά οδηγεί στο να αλλάζει την σύσταση του σώματός μας, αποκτώντας παραπάνω λίπος και χάνοντας μυϊκή μάζα. Αυτό με την σειρά του σημαίνει ότι ο βασικός μεταβολικός ρυθμός μας, που αναφέραμε παραπάνω, μειώνεται, και άρα με απλά λόγια παίρνω πιο εύκολα βάρος και χάνω πιο δύσκολα. Και σταδιακά το κατώτερο βάρος το οποίο επιτυγχάνω κάνοντας μία δίαιτα να είναι όλο και μεγαλύτερο μετά από κάθε δίαιτα.

Τέλος να μην υποτιμάμε καθόλου την ψυχολογική κούραση που περνάει κάποιος ο οποίος κάνει συνέχεια δίαιτες. Με άλλο ζήλο ξεκινάει την πρώτη φορά να κάνει δίαιτα και με άλλο ζήλο την πέμπτη φορά. Ο φαύλος κύκλος της δίαιτας που τελικά μας κάνει να επαναποκτούμε το βάρος που με τόσο κόπο χάσαμε, μας κάνει κάθε φορά που κάνουμε δίαιτα να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας την αρνητική εμπειρία της επανάκτησης του χαμένου βάρους. Στην ουσία ξεκινάμε προκατειλημμένοι ότι τα κιλά που θα χάσουμε κατά πάσα πιθανότητα θα τα ξαναπάρουμε. Αυτό ίσως είναι και μία δικαιολογία για να είμαστε όλο και λιγότερο τυπικοί στην προσπάθεια που κάνουμε και επομένως το χαμηλότερο βάρος στο οποίο φτάνουμε να είναι όλο και υψηλότερο από την τελευταία φορά.

Μήπως τελικά λοιπόν αντί να λέμε

«πήρα αρκετά κιλά, πρέπει να κάνω δίαιτα»,

θα ήταν πιο σωστό να πούμε

«πήρα αρκετά κιλά, επειδή κάνω συχνά δίαιτα»;

Σταματήστε λοιπόν να κάνετε πράγματα για ένα χρονικό διάστημα που δεν μπορείτε να κάνετε βίωμα σας και να τα ακολουθείτε γενικά. Σταματήστε να μετράτε γραμμάρια και θερμίδες. Σταματήστε να αποφεύγετε τρόφιμα και φαγητά που σας αρέσουν πολύ. Το σημαντικό είναι να μάθετε πώς να τρώτε, αλλάζοντας την συμπεριφορά σας απέναντι στο φαγητό και αποκτώντας πιο υγιεινές διατροφικές συνήθειες. Και αυτές τις αλλαγές να τις κάνετε τρόπο ζωής!

Μάθημα θάρρους 4ο: Με ποιον τρόπο το βάρος σας δεν θα σας εμποδίζει στην καθημερινότητά σας

3223533904_784ff90a45_z

Image credit : whatmegsaid

Θα θέλατε πάρα πολύ να δοκιμάσετε κάτι καινούργιο και αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να το κάνετε λόγω του ότι έχετε παραπάνω βάρος και όλοι θα σας κοιτάζουν;

Για να πάρουμε ένα παράδειγμα :

Θα ήθελα πάρα πολύ να πάω ξανά γυμναστήριο ή κολυμβητήριο ή να δοκιμάσω ιππασία ή σκι και σκέφτομαι συνέχεια, ότι :

 «όλοι εμένα θα κοιτάζουν»,

Οι άλλοι θα λένε  «καλά δεν βλέπει πώς είναι;»,

«θα ψοφήσει το καημένο το αλογάκι αν ανέβω εγώ πάνω»,

«αν μπω στην πισίνα θα πεταχτεί όλο το νερό έξω»,

«στα γυμναστήρια έχει πολλούς καθρέφτες και δεν αντέχω να με βλέπω στον καθρέφτη»

Συμβουλή 1η :

Πάρα πολύ σημαντικό είναι να ξεκινήσετε λέγοντας : «αποδέχομαι τον εαυτό μου με τα καλά του και τα όχι τόσο καλά του σημεία». «Τα καλά του σημεία είναι σημαντικό να τα διατηρήσω και να τα εξελίξω και τα όχι τόσο καλά του μπορώ να τα βελτιώσω».

Συμβουλή 2η :

Πολλές φορές έχουμε την τάση να τραγικοποιούμε και να μεγαλοποιούμε στο μυαλό μας κάποια πράγματα.

Αναρωτηθείτε αν πράγματι οι φόβοι σας ισχύουν. Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί αν κάνετε για παράδειγμα ιππασία; Σίγουρα το αλογάκι δεν θα πάθει τίποτα. Μήπως εκφράζετε απλά αυτό που θεωρείτε ότι θα σκεφτούν οι άλλοι αν σας δούνε να το κάνετε; Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα το σκεφτούν; Πώς το ξέρετε ότι θα το σκεφτούν; Και ακόμα και άμα το σκεφτούν (που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα το μάθετε ποτέ), γιατί να δώσετε τόση δύναμη σε κάποιον ο οποίος θα σκεφτεί κάτι τέτοιο, που να σας εμποδίσει η γνώμη του να κάνετε κάτι για να αισθανθείτε καλύτερα, με το να πάρετε απόλαυση, με το να εκτονωθείτε, να ανανεωθείτε και με το να βελτιώσετε την υγεία και το σώμα σας;

Και να θυμάστε ότι κάποιος που θα σκεφτεί ή θα κάνει κάποιο πικρόχολο σχόλιο για το δικό σας σώμα, δεν έχει ο ίδιος καλή εικόνα σώματος για τον εαυτό του.

Και στο κάτω κάτω γιατί να μην σκεφτεί : «μπράβο της που δεν αφήνει το βάρος της να την εμποδίσει να κάνει κάτι για την ίδια!»

Συμβουλή 3η :

Σκεφτείτε ότι αυτές οι σκέψεις που κάνετε σας εμποδίζουν στην πράξη να απολαύσετε. Να δοκιμάσετε ή να κάνετε κάτι που σας αρέσει και σας αποκλείουν από αυτή την ικανοποίηση.

Το αξίζετε αυτό;

Συμβουλή 4η :

Αν αυτό που θέλετε να κάνετε σχετίζεται με άσκηση, θα μπορούσε να σας βοηθήσει να βελτιώσετε το πώς δείχνει το σώμα σας, αλλά και το πώς αισθάνεστε εσείς με το σώμα σας. Θα είναι βοηθητικό επίσης στο να χάσετε βάρος. Αφήνοντας τις σκέψεις και τις δικαιολογίες να σας κατακλύζουν, το μόνο που καταφέρνετε είναι να συνεχίζετε να είστε εγκλωβισμένοι στον αυτόν τον φαύλο κύκλο με την εικόνα σώματός σας.

Πώς θα χάσετε βάρος, αν αφήνετε τέτοιου είδους σκέψεις να σας εμποδίζουν να βγείτε από το σπίτι και να ασκηθείτε;

Και να χάσετε βάρος κλεισμένη στο σπίτι, πάλι δεν θα σας αρέσει το σώμα σας λόγω του ότι θα επέλθει χαλάρωση και απώλεια μυϊκής μάζας αν δεν το χάσετε με σωστό τρόπο και συνδυάζοντάς το με κάποιου είδους φυσική δραστηριότητα.

Συμβουλή 5η :

Ξεκινήστε να οραματίζεστε το να κάνετε την δραστηριότητα που θέλετε, και όσο περνάει ο καιρός θα αρχίσετε να εξοικειώνεστε με την ιδέα και θα γίνει πιο εύκολο να το δοκιμάσετε. Μπορεί την πρώτη φορά που θα το δοκιμάσετε να αισθάνεστε λίγο περίεργα, αλλά όσο περνάει ο καιρός θα αισθάνεστε όλο και πιο οικεία και άνετα στον χώρο. Πάντα όταν ξεκινάμε κάτι καινούργιο, όλοι μας, ανεξάρτητα από το βάρος, σκεφτόμαστε ότι «θα μπορώ να το κάνω;», «μήπως θα φαίνομαι γελοίος;», «θα τα καταφέρω;». Είναι ο φόβος για το άγνωστο και το περιβάλλον που δεν είναι οικείο.

Σκεφτείτε τα παιδάκια που πάνε πρώτη μέρα σχολείο.

Και οι άλλοι που θα είναι στον ίδιο χώρο πχ σε μία σχολή χορού, στην αρχή δεν ήξεραν και για να μάθουν να χορεύουν κάνανε λάθη και μετά από πολλές ώρες χορού κατάφεραν να χορεύουν καλύτερα. Κάτι αντίστοιχο δεν συνέβη όταν κάνατε μαθήματα οδήγησης;

Την περίοδο αυτήν που ζούμε, περιορίζονται αναγκαστικά τα πράγματα που μπορούμε να απολαύσουμε.  Αξίζει να βάζετε εσείς και επιπλέον εμπόδια στην απόλαυση;