Tag Archives: ενοχές

Μάθημα θάρρους 10ο : Πώς να αντιμετωπίσετε μία υποτροπή

4373972385_544d82ac07_z

Image credit :  briteside913

Κατά την διάρκεια μίας προσπάθειας απώλειας βάρους, πάντα συμβαίνουν υποτροπές. Το να μην συμβεί ποτέ, σχεδόν δεν είναι δυνατόν. Και μάλιστα όταν δεν συμβαίνει, είναι ανησυχητικό. Κάθε υποτροπή είναι μία ευκαιρία για μάθηση και παρατήρηση, καθώς ευκαιρία για διόρθωση και αποτροπή επόμενης υποτροπής.

Τι πρέπει να κάνετε λοιπόν σε περίπτωση που κάνετε υποτροπή;

Συμβουλή 1η:

Καταρχάς να ηρεμήσετε και να σκεφτείτε ότι είναι λογικό κάποιες φορές να συμβαίνει. Κανένας μας δεν τρώει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο 365 ημέρες τον χρόνο.

Συμβουλή 2η:

Να συνεχίσετε στο επόμενο γεύμα σας, σαν να μην συνέβη τίποτα. Από ένα γεύμα δεν θα χαλάσει τίποτα. Εάν όμως μείνετε σε αυτό και το δείτε ως αποτυχία, θα οδηγηθείτε σε απογοήτευση και το πιο πιθανόν είναι να συνεχιστεί η υποτροπή και στα επόμενα γεύματα ή ακόμα και στις επόμενες ημέρες. Και αυτό πράγματι μπορεί να «πάει πίσω» την προσπάθειά σας.

Συμβουλή 3η:

Σε καμία περίπτωση να μην ζυγιστείτε την επόμενη μέρα (και εννοείτε ούτε αμέσως μετά). Εάν η ζυγαριά δείξει παραπάνω το πιο πιθανόν είναι να απογοητευτείτε. Το βάρος σας δεν αλλάζει από ένα γεύμα, ούτε από το τι φάγατε σε μία ημέρα. Για να πάρετε 1 κιλό μέσα σε μία εβδομάδα, θα πρέπει να καταναλώσετε 7.500 θερμίδες παραπάνω από όσες χρειάζεστε για να διατηρηθείτε στο βάρος σας. Κάτι που είναι λίγο δύσκολο να κάνετε σε μία ημέρα. Εάν σας δείξει παραπάνω, το πιο πιθανόν είναι να έχετε κάνει κατακράτηση, το οποίο θα είναι λίγο δύσκολο να το σκεφτείτε και να σας ηρεμήσει άμα ζυγιστείτε. Γι’αυτό καλό θα ήταν να αποφύγετε αυτήν την «παγίδα».

Συμβουλή 4η:

Να προσπαθήσετε να σκεφτείτε τι σας οδήγησε στην υποτροπή.

Ήταν πολλά φαγητά πάνω στο τραπέζι όταν ξεκινήσατε να τρώτε;

Είχατε νεύρα ή υπερένταση για κάποιον λόγο πριν φάτε;

Ενώ τρώγατε, σας αποσπούσε κάτι άλλο την προσοχή;

Είχατε μείνει πολλές ώρες νηστική/ός;

Τρώγανε και υπόλοιποι γύρω σας;

Σας παρότρυναν οι άλλοι να φάτε και φάγατε για να μην καταλάβουν ότι κάνατε δίαιτα; Ή για να μην τους χαλάσετε το χατίρι;

Είχατε μία δύσκολη ημέρα;

Ότι κι αν ήταν, καλό είναι να το εντοπίσετε και να παρατηρήσετε που σας οδηγούν αυτές οι συνθήκες. Σε επόμενο επίπεδο, καλό θα ήταν να προσπαθείτε να αποφεύγετε την ίδια «παγίδα» την επόμενη φορά.

Συμβουλή 5η:

Κάτι άλλο που θα ήταν καλό να κάνετε, είναι να προσπαθήσετε να σκεφτείτε τι θα κάνατε διαφορετικά αν μπορούσατε να γυρίσετε τον χρόνο πίσω. Έχοντας βρει κάποιες εναλλακτικές, θα μπορούσατε να τις χρησιμοποιήσετε ως «πλάνο» την επόμενη φορά που θα σας συμβεί κάτι αντίστοιχο, ώστε αν όχι να αποφύγετε την υποτροπή, ίσως να γίνει σε μικρότερο μέγεθος ή λιγότερο συχνά. Και αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό!

Συμβουλή 6η:

Να έχετε στο μυαλό σας, ότι το σημαντικότερο είναι να προσπαθείτε όταν τρώτε κάτι να παίρνετε την μέγιστη δυνατή απόλαυση και τις ελάχιστες δυνατές ενοχές!

Νυχτερινή Υπερφαγία

3687665853_02ef810db6_zImage Credit : Alyssa L. Miller

Κάποιες νύχτες δεν είναι ίδιες με τις υπόλοιπες, ούτε όλοι οι άνθρωποι δραστηριοποιούνται τις νύκτες με τον ίδιο τρόπο. Άλλοι επιθυμούν να ξεκουραστούν και άλλοι να εκτονωθούν.

Οι βραδινές ώρες σχεδόν πάντα μας επιτρέπουν να κάνουμε πράγματα χωρίς να εκθέτουμε τον εαυτό μας στο «φως» της μέρας και στην κριτική των άλλων. Εκείνες τις στιγμές επιτρέπεται να χαθεί ο έλεγχος της δίαιτας, της στέρησης της τροφής, αφού κανένας δεν πρόκειται να το σχολιάσει ή να το επικρίνει. Όταν οι άλλοι δεν μας παρατηρούν, τότε είναι η κατάλληλη στιγμή να σπάσουμε τα απαγορευτικά όρια και να εκτονώσουμε την πιεσμένη ενέργεια μας με το φαγητό.

Η νυχτερινή υπερφαγία εμφανίζεται συνήθως στα άτομα που έχουν μία αρκετά ιδιαίτερη σχέση με το φαγητό και κυρίως δεν μπορούν να απολαύσουν το φαγητό χωρίς ενοχές. Επειδή το φαγητό έχει σημαντικό νόημα για εκείνους σε σημείο εξαρτητικό, δηλαδή «μου κάνει κακό αλλά εγώ το χρειάζομαι για να μπορώ να αντέχω τις δυσκολίες της ζωής, τα προβλήματά μου, για να μην βλέπω αυτά που με ενοχλούν, με πληγώνουν, με θυμώνουν και με ματαιώνουν». Χρησιμοποιούν ασυνείδητα το φαγητό ως μέσο μετατόπισης και μετάθεσης των σημαντικών οδυνηρών συναισθημάτων τους. Το φαγητό λειτουργεί ταυτόχρονα με δύο ρόλους, εκείνο του λυτρωτή και του αυτό του τιμωρού.

Οι περιπτώσεις που αποσυμπιέζονται μέσα από τις βραδινές ή τις μεταμεσονύκτιες εξορμήσεις είναι οι ακόλουθες τρεις:

  1. Η πρώτη αφορά γυναίκες που έχουν νευρική ανορεξία. Επιτρέπουν στον εαυτό τους να χάσουν στοιχειωδώς τον έλεγχο της πείνας τους αργά το βράδυ κυρίως, για να μην δώσουν τη χαρά στους γονείς τους ότι τρώνε. Μπορούν να φάνε ανενόχλητα το παραμικρό. Επευφημισμός και θετικό σχόλιο «άντε μπράβο τρως παιδί μου» για εκείνες βέβαια εκλαμβάνεται ως αρνητικό γιατί απλούστατα δεν κατάφεραν να ελέγξουν την πείνα τους.
  2. Η δεύτερη περίπτωση αφορά γυναίκες που έχουν νευρική βουλιμία και ταλαιπωρούνται συνεχώς από την απώλεια ελέγχου του φαγητού. Το βράδυ συνήθως είναι ο καταλληλότερος χρόνος να επιδοθούν σε βουλιμικά επεισόδια που συνδέονται κάποιες φορές από εμετούς «κάθαρσης». Εκείνη τη στιγμή μπορούν να καταναλώσουν όση τροφή έχουν αγοράσει ή βρει χωρίς να ακούνε τους άλλους να λένε «πάλι τρως, είπες ότι θα προσέχεις, πάλι θα παχύνεις», ή «πάλι έκανες εμετό, θα καταστραφείς».
  3. Η τρίτη και τελευταία περίπτωση είναι εκείνοι που έχουν χρόνιο πρόβλημα παχυσαρκίας με συνεχή αυξομείωση βάρους και πάσχουν από αδηφαγική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από έντονες βουλιμικές κρίσεις, και συνοδεύονται από συναισθήματα ενοχών, απαξίωσης, ντροπής, κοινωνικής απόσυρσης και κατάθλιψης. Το φαινόμενο της νυκτερινής υπερφαγίας λειτουργεί και σε αυτή τη περίπτωση αρχικά ως απώλεια ελέγχου της δίαιτας, και στη συνέχεια ως αποφυγή επίκρισης και απαξίωσης από τους άλλους. Επειδή το συναίσθημα της ντροπής είναι πολύ πιο έντονο σε αυτά τα άτομα, η βραδινή κατανάλωση του φαγητού λειτουργεί ως όαση από τη φοβερή επίκριση και το στιγματισμό που δέχονται καθημερινά στη ζωή τους.

Κλείνοντας θεωρώ ότι τη νύχτα ενώ όλοι ησυχάζουν, οι καρδιές αυτών των ανθρώπων ανακουφίζονται προσωρινά με την «άσκοπη» για εμάς τους άλλους κατανάλωση τροφής. Αλλά για εκείνους είναι το ισχυρό όπλο ενάντια σε όλα εκείνα που τους ταλαιπωρούν και τους βασανίζουν.

Πώς θα κάνω οικονομία πηγαίνοντας σε διαιτολόγο

4337122047_1e601d5143_zImage credit : Tony Crider

Ο περισσότερος κόσμος έχει βαρεθεί τις δίαιτες. Έρχονται στον διαιτολόγο, όντας ήδη κουρασμένοι να κάνουν δίαιτα και έχοντας σχεδόν την σιγουριά ότι πάλι δεν θα καταφέρουν τίποτα. Θέλουν μεν να χάσουν βάρος, αλλά δεν θέλουν να ταλαιπωρηθούν άλλο. Γιατί πράγματι η στέρηση τους έχει ταλαιπωρήσει.

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι διαιτολόγοι, πέφτουν πολλές φορές στην παγίδα να ακολουθούν αυτό που τους επιβάλλει το άτομο που έχουν απέναντί τους και να ακολουθούν μία τακτική στέρησης, με συγκεκριμένα τρόφιμα που επιτρέπονται και που απαγορεύονται, αλλά και οι τροφές να είναι εκφρασμένες σε συγκεκριμένα γραμμάρια. Για πόσο καιρό όμως κάποιος να τρώει συγκεκριμένες ποσότητες και συγκεκριμένα φαγητά; Για πόσο καιρό να αντέχει να αντιστέκεται στην επιθυμία για κάποια τρόφιμα; Στην καλύτερη των περιπτώσεων να το κάνει για όσο καιρό χρειαστεί να φτάσει στο βάρος που έχει θέσει σαν στόχο με τον διαιτολόγο του. Και μετά; Πάλι στην καλύτερη των περιπτώσεων να το κάνει για λίγο καιρό μετά την δίαιτα. Για πόσο όμως; Και τι θα γίνει με τα τρόφιμα που έχει στερηθεί αλλά επιθυμεί; Δεν θα τα ξαναφάει ποτέ;

Το πιθανότερο σενάριο είναι ότι μετά την δίαιτα θα «ξεσπάσει» σε αυτά τα τρόφιμα. Με άλλα λόγια, θα τα επιθυμεί πολύ περισσότερο και θα τα καταναλώσει, αλλά σίγουρα σε ποσότητα μεγαλύτερη από αυτήν που χρειάζεται για να χορτάσει (επειδή δεν υπήρχε στην δίαιτα ή δεν υπήρχε στην συχνότητα και την ποσότητα που το ήθελε). Και εδώ υπάρχουν δύο εκδοχές. Ή θα το κάνει αυτό συνέχεια και τελικά θα πάρει το βάρος που έχασε ή κάθε φορά που θα τρώει κάτι που επιθυμεί (αλλά θα αισθάνεται ότι κάνει κάτι κακό αφού δεν το έτρωγε όταν έκανε δίαιτα και έχανε βάρος), προκειμένου να μην ξαναπάρει το βάρος, θα καταφεύγει σε τιμωρητικές και στερητικές μεθόδους για να επανορθώσει «για την αμαρτία» που έκανε. Κι αυτό θα τον οδηγήσει στον φαύλο κύκλο της δίαιτας ή αλλιώς βουλιμίας (έχω μιλήσει σε άλλο άρθρο για αυτό) που πάλι θα έχει σαν αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα να πάρει το χαμένο βάρος (μπορεί και παραπάνω). Και σειρά θα έχει πάλι κάποιος διαιτολόγος, είτε ο ίδιος, είτε κάποιος άλλος, που θα ελπίσει ότι θα τον κάνει στο τέλος να διατηρήσει το χαμένο βάρος.

Πώς μετά να μην είναι κουρασμένοι; Πώς να μην είναι απογοητευμένοι; Αυτή η τακτική μπορεί να έχει αποτελέσματα μόνο για την περίοδο που κάποιος κάνει τη δίαιτα στον διαιτολόγο. Και αυτό σίγουρα δεν μπορεί να συνεχιστεί για πάντα. Και κάνοντας συχνά τέτοιες προσπάθειες το άτομο :

  1. στερείται
  2. κουράζεται
  3. δημιουργεί εμμονές για συγκεκριμένα τρόφιμα
  4. κατηγοριοποιεί τα τρόφιμα σε αυτά που αδυνατίζουν και αυτά που παχαίνουν.
  5. δεν αποκτά υγιείς διατροφικές συνήθειες.
  6. ενοχοποιεί τον εαυτό του που δεν μπορεί να τα καταφέρει
  7. απογοητεύεται
  8. σκέφτεται πολύ περισσότερο το φαγητό, αλλά και το πώς δείχνει το σώμα του μέσα στην ημέρα.
  9. έχει ενοχές
  10. δεν απολαμβάνει το φαγητό
  11. και τέλος αλλά και πολύ σημαντικό (ειδικά στις μέρες μας), σπαταλάει τα χρήματά του.

5437289693_8da3469a2cImage credit : stevendepolo

Πώς λοιπόν θα μπορούσε κάποιος να τα αποφύγει όλα αυτά;

Μαθαίνοντας να τρώει, μαθαίνοντας να ακούει την πείνα του αλλά και τον κορεσμό του, με το να είναι συμφιλιωμένος με την επιθυμία του και να μην το θεωρεί κάτι κακό, με το να λειτουργεί ο οργανισμός, αλλά και ο μεταβολισμός του το καλύτερο δυνατό, μαθαίνοντας να απολαμβάνει αλλά και να αντιστέκεται όταν δεν θέλει κάτι πραγματικά, μαθαίνοντας να προλαμβάνει καταστάσεις που μπορεί να τον οδηγήσουν σε υποτροπή αλλά και μαθαίνοντας να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του.

Και όταν όλα αυτά γίνουν μέσω της μαθησιακής εμπειρίας και κατανοήσει το πώς λειτουργεί, αλλά και αναρωτηθεί για ποιο λόγο λειτουργεί έτσι όσον αφορά το φαγητό, τότε θα μπορεί να διατηρηθεί στο ιδανικό για αυτόν βάρος και θα είναι μάθηση που θα έχει αποκτήσει για πάντα. Και αυτό αρκεί να γίνει μία φορά σε έναν διαιτολόγο.

Και αυτό είναι οικονομία!

Κάτι άλλο που επίσης είναι πολύ σημαντικό είναι ότι μαθαίνοντας να τρώει σωστά και να καλύπτει τις καθημερινές ανάγκες του οργανισμού του σε θρεπτικά συστατικά, λαμβάνοντας πάντα υπόψιν τις ιατρικές του εξετάσεις, θα εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα την υγεία του. Και έχοντας υγεία, συνεπάγεται λιγότερες ιατρικές επισκέψεις, λιγότερα φαρμακευτικά σκευάσματα και λιγότερες εξετάσεις που και όλα αυτά έχουν κάποιο κόστος!

Ο φαύλος κύκλος της δίαιτας

5735019394_dfc6defb7a_zImage credit: slasher-fun

Η πλειοψηφία των ατόμων που επισκέπτονται έναν διαιτολόγο δεν το κάνουν για πρώτη φορά. Συνήθως έχουν ήδη μπει σε αρκετά διαιτολογικά γραφεία και έχουν κάνει αρκετές προσπάθειες να χάσουν βάρος είτε από μόνοι τους, είτε με την βοήθεια κάποιου ειδικού, είτε ακολουθώντας τη δίαιτα κάποιου φίλου.

Αυτό που παρατηρώ πολύ συχνά είναι ότι όταν έρχονται στον διαιτολόγο, είναι ήδη πολύ κουρασμένοι με το να κάνουν δίαιτες. Άλλοι έχουν καταφέρει να χάσουν βάρος αλλά δεν κατάφεραν να το διατηρήσουν και άλλοι δεν καταφέρνουν να φέρουν σε πέρας ένα διαιτολογικό πρόγραμμα προκειμένου να φτάσουν στον στόχο βάρους που είχαν θέσει αρχικά αναφέροντας χαρακτηριστικά και με πολύ ενοχή ότι δεν ήμουν «πειθαρχημένη-ος». Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αυτή η διαδικασία που έχουν περάσει, τους έχει κάνει να ξεκινάνε κάθε νέα απόπειρα απώλειας βάρους με λιγότερο ζήλο και με την ψυχολογία ότι «δεν θα τα καταφέρω». Έχουν χάσει την ικανότητα να μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους «διαφορετικό». Και όλα αυτά γιατί, κακά τα ψέματα, η λέξη «δίαιτα» είναι συνυφασμένη στους περισσότερους με την λέξη «στέρηση».

Σε ποιον του αρέσει να στερείται ή να αισθάνεται ότι δεν μπορεί να φάει κάτι που μπορεί να τρώνε οι άλλοι γύρω του;

Πολλές φορές αισθάνονται ότι πρέπει να υποστούν κάποιου είδους τιμωρία γιατί δεν είναι έτσι όπως «θα έπρεπε» να είναι. Σε συνδυασμό με σκέψεις του τύπου:

«ο μόνος τρόπος για να χάσω βάρος είναι η δίαιτα»,

 «για να χάσω βάρος θα πρέπει να πεινάσω»,

«αν τσιμπολογήσω είναι σα να ξεκινάω πάλι από την αρχή»

«οι παχείς άνθρωποι δε χρειάζεται να τρώνε όσο οι αδύνατοι»

«θα πάρω ένα κιλό αν φάω ένα παγωτό πύραυλο»                                       

«αν φάω ένα γεύμα θα χάσω τελείως τον έλεγχο»

«αν υποτροπιάσω θα είμαι μια απόλυτη αποτυχία», κτλ

3727013559_6fa4529d92_z

πολλές φορές μπορεί να «αντέξουν» για ένα διάστημα είτε αυτό είναι ένα γεύμα, είτε αυτό είναι μία μέρα, είτε μια εβδομάδα, είτε όλη η διάρκεια της «δίαιτας», να φάνε έτσι όπως πιστεύουν ότι θα έπρεπε να φάνε προκειμένου να χάσουν βάρος.

Το θέμα όμως είναι ότι δεν παύουν να αισθάνονται ότι στερούνται. Το να στερείσαι κάτι που σου αρέσει, κάνει περισσότερο έντονη την εμμονή για αυτό. Είναι καθαρά θέμα ψυχολογίας. Είναι σαν να λέμε «σκέψου ότι θέλεις εκτός από έναν σκύλο». Το πρώτο πράγμα που θα μας έρθει στο μυαλό είναι ο σκύλος.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την δίαιτα. Όταν σκέφτονται ότι για να χάσουν βάρος δεν πρέπει να φάνε αυτό, παρόλο που το θέλουν, γιατί παχαίνει, αλλά θα φάνε κάτι άλλο πιο «διαιτητικό», τόσο πιο έντονη γίνεται η επιθυμία για αυτό που στερούνται και τόσο μεγαλύτερη απάθεια έχουν για αυτό που επιλέγουν να φάνε. Το αποτέλεσμα είναι να εκμηδενίζεται η απόλαυση.

Για πόσο καιρό λοιπόν μπορεί να αντέξει κάποιος τον πόλεμο που γίνεται μέσα του με το να επιλέγει να τρώει κάτι που δεν του δίνει καμία απόλαυση και το τρώει επειδή «πρέπει», ενώ σκέφτεται συνέχεια ότι θέλει να φάει κάτι άλλο που πιστεύει ότι «δεν πρέπει»;

Αυτό είναι που οδηγεί στην υποτροπή. Έτσι λοιπόν κάποια στιγμή «χαλάνε» την δίαιτα και τρώνε επιτέλους αυτό ήθελαν τόσο πολύ. Ακριβώς όμως επειδή το έχουν στερηθεί, δεν θα φάνε τόσο όσο χρειάζονται για να χορτάσουν, αλλά πολύ περισσότερο.

Μόλις το τελειώσουν, αισθάνονται απαίσια για τον εαυτό τους, ότι «τα κατέστρεψα όλα», «δεν μπορώ να δεσμευτώ σε δίαιτα», ότι «είμαι άχρηστη-ος», «είμαι μια αποτυχία», «θα έπρεπε να είχα αντισταθεί», κτλ, χαλώντας όλη την ημέρα τους και έχοντας πάρα πολλές ενοχές. Και εννοείται καμία απόλαυση από αυτό που ήθελαν τόσο πολύ να φάνε. Συνήθως μόλις ηρεμήσουν λίγο, χρησιμοποιούν μία νέα δέσμευση ότι «δεν θα φάω τίποτα άλλο σήμερα», ότι «αύριο θα φάω πολύ λίγο», κτλ, προκειμένου να εξιλεωθούν από την «αμαρτία» που έκαναν. Στην ουσία δηλαδή δεσμεύονται πιο έντονα σε ένα νέο είδος τιμωρίας. Και ο «φαύλος κύκλος της δίαιτας» ξεκινάει πάλι από την αρχή και τους οδηγεί σε εγγυημένη αποτυχία.

Το θέμα είναι ότι το να τρώω κάτι που θέλω δεν είναι «αμαρτία». Ούτε χρειάζομαι τιμωρία για κάτι που μου αρέσει. Το φαγητό είναι μία απόλαυση. Το μυστικό είναι να καταφέρουμε να τρώμε έτσι ώστε να παίρνουμε από αυτό την μέγιστη δυνατή ευχαρίστηση και τις ελάχιστες δυνατές (ή και καθόλου) ενοχές. Και αυτό θα γίνει μόνο όταν απενεχοποιήσουμε τα τρόφιμα και σταματήσουμε να τα διαχωρίζουμε ως «αδυνατιστικά ή μη παχυντικά» και «παχυντικά».

Τότε θα μπορώ να τρώω ότι θέλω, χωρίς να αισθάνομαι ότι στερούμαι και ακριβώς για αυτό είναι πιο πιθανόν να τρώω κάτι μέχρι την ποσότητα που χρειάζομαι για να χορτάσω. Αν θέλετε να σας πω τι είναι «παχυντικό», θα μπορούσα να σας πω ότι παχυντικό είναι το να συνεχίζω να τρώω ενώ έχω ήδη χορτάσει.

Μάθημα θάρρους 3ο : Πώς θα αντικρούσετε τις πιέσεις των άλλων να φάτε στις κοινωνικές εκδηλώσεις

2772909225_1dfce69623_z

Image credit : (matt)

Ένα πολύ συχνό φαινόμενο, ειδικά στις γιορτές, είναι να πάτε σε ένα φιλικό σπίτι και να σας προσφέρουν κάτι να φάτε. Αυτό είναι πολύ λογικό και θεμιτό. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν δέχεστε πιέσεις από τον οικοδεσπότη, να το φάτε εκείνη την στιγμή ακόμα και αν δεν το θέλετε και θεωρεί ως προσβολή την αρνητική απάντηση. Σχόλια του είδους : «μα είναι πολύ ωραίο δοκίμασέ το!», «σιχαίνεσαι να φας από το γλυκό μου;», «άσε τώρα τη δίαιτα, ξεκίνα την από αύριο πάλι», «μα, με προσβάλλεις!», «αν δεν το φας, θα παρεξηγηθώ!», μπορούν να σας φέρουν σε πολύ δύσκολη θέση και να σας οδηγήσουν στο να φάτε κάτι ακόμα και αν δεν το θέλετε προκειμένου να ικανοποιήσετε τον άλλον και να τον πείσετε ότι κάτι από τα παραπάνω δεν ισχύει. Τι θα μπορούσατε να κάνετε λοιπόν προκειμένου να «βγείτε» από την δύσκολη θέση;

Συμβουλή 1η :

Το πιο σημαντικό είναι να σκεφτείτε αν πραγματικά το θέλετε εκείνη την στιγμή ή όχι. Αν το θέλετε, τότε καλά θα κάνετε να το φάτε. Αν δεν το θέλετε όμως και απλά πιέζεστε από τις προτροπές των άλλων να το φάτε, σκεφτείτε τι έγινε την τελευταία φορά που το κάνατε. Το απολαύσατε; Ή γυρίσατε μετά στο σπίτι και είχατε τύψεις, φούσκωμα και δυσφορία; Σας επηρέασε αυτό την υπόλοιπη ημέρα; Σας οδήγησε σε υποτροπή; Σας χάλασε την ημέρα και επηρέασε την αυτοκτίμησή σας εκείνη την ημέρα; Επηρέασε την διάθεσή σας ή ακόμα και τον ύπνο σας; Αισθανθήκατε άσχημα που δεν είπατε τελικά όχι;

Αν είστε σε αυτή την περίπτωση σκεφτείτε απλά : πόσο θεωρείτε ότι θα επηρεαζόταν ο οικοδεσπότης αν εσείς τελικά δεν το τρώγατε; Θα χάλαγε η μέρα του; Θα έχανε τον ύπνο του; Για πόση ώρα θεωρείτε ότι θα τον επηρέαζε; Θα το σκεφτόταν και όταν φεύγατε;

Και σκεφτείτε από την άλλη το πόσο επηρέασε εσάς. Αξίζετε να περάσετε κάτι τέτοιο προκειμένου να ευχαριστήσετε κάποιον άλλον;

Συμβουλή 2η :

Σε περίπτωση που θεωρείτε ότι αν το φάτε εκείνη την στιγμή δεν θα το απολαύσετε, μπορείτε να πείτε : «σε ευχαριστώ πάρα πολύ, αλλά πραγματικά αυτή την στιγμή είμαι σκασμένη. Αλλά επειδή φαίνεται φανταστικό και θέλω να το δοκιμάσω οπωσδήποτε, βάλτο μου σε ένα αλουμινόχαρτο να το φάω μετά». Και τελικά να το φάτε κάποια άλλη στιγμή που θα επιλέξετε εσείς και θεωρείτε ότι θα το απολαύσετε περισσότερο. Αλλά επειδή θα το επιλέξετε εσείς και όχι επειδή θα σας πιέσει κάποιος άλλος, ούτε για να ικανοποιήσετε τον άλλον. Το θέμα είναι στο τέλος της ημέρας να αισθάνεστε εσείς καλά με τον εαυτό σας.

Συμβουλή 3η :

Να θυμάστε το εξής :

Τις περισσότερες φορές τα άτομα που πιέζουν κάποιον τόσο πολύ να φάει κάτι και δέχονται την αρνητική απάντηση ως απόρριψη, έχουν τα ίδια χαμηλή αυτοεκτίμηση. Το να φτάνουν στο σημείο να υποβάλλουν κάποιον σε ψυχολογικό εκβιασμό προκειμένου να φάει κάτι και τελικά να το καταφέρνουν, είναι κάτι που τους επιβεβαιώνει ότι κατάφεραν κάτι. Σε πολλές περιπτώσεις, ειδικά αν οι ίδιοι δεν αισθάνονται καλά με το βάρος και με το σώμα τους και μπαίνουν σε συνεχείς δίαιτες,  το να καταφέρουν κάποιον να φάει κάτι μαζί με αυτούς ή το να καταφέρουν να σας σαμποτάρουν σε μία παρόμοια προσπάθεια που μπορεί να κάνετε εσείς (πχ προσπαθείτε να ακολουθήσετε ένα πρόγραμμα διατροφής), θα τους μειώσει τις ενοχές για το γεγονός ότι χάλασαν οι ίδιοι το πρόγραμμά τους. Το θέμα είναι ότι με το να το χαλάσετε και εσείς δεν θα αλλάξει το γεγονός ότι το έχουν χαλάσει οι ίδιοι. Και αυτό δεν θα ωφελήσει ούτε εσάς, αλλά ούτε και τους ίδιους.

Συμβουλή 4η :

Να θυμάστε επίσης :

Για πολύ κόσμο, και ειδικά μεγαλύτερης ηλικίας, το φαγητό είναι συνυφασμένο με την φροντίδα. Και όσο πιο πλούσια μαγειρεμένο είναι ένα φαγητό (με όσο περισσότερο λάδι και αλάτι, βούτυρο ή ζάχαρη), τόσο περισσότερη φροντίδα αισθάνονται ότι προσφέρουν. Αυτή είναι μία νοοτροπία που έχει διαμορφωθεί από διάφορα βιώματα που είχαν οι ίδιοι και οι γονείς τους, όπου το φαγητό ήταν πολυτέλεια και το επιπλέον βάρος ήταν ένδειξη υγείας. Οι εποχές πλέον όμως έχουν αλλάξει. Πλέον το να έχει κάποιος ένα φυσιολογικό βάρος θεωρείται πολυτέλεια και το να είναι υπέρβαρος αυξάνει τις πιθανότητες για ασθένειες. Δείξτε τους με ποιον άλλον τρόπο θα μπορούσαν να σας φροντίσουν και να σας ευχαριστήσουν.

Σαν γενικό συμπέρασμα λοιπόν, κρίνετε αν θα φάτε κάτι ή όχι, από το αν εσείς το θέλετε ή όχι και έχοντας ως μοναδικό κριτήριο την δική σας απόλαυση! Το αξίζετε!