Tag Archives: διατροφικές συνήθειες

Σταματήστε το bullying!

17649550721_857e791530_zImage credit: Exile on Ontario St

Στα τόσα χρόνια που εργάζομαι και εξασκώ το επάγγελμα του διαιτολόγου, έχω δουλέψει με εκατοντάδες άτομα που καταφέραμε να σπάσουν τον φαύλο κύκλο της δίαιτας και να αναπτύξουν μία υγιή σχέση με το φαγητό και το σώμα τους. Αλλά μετά αυτοί οι άνθρωποι θα πρέπει να βγουν και να αντιμετωπίσουν στην καθημερινότητά τους μία κοινωνία γεμάτη εμμονές όσον αφορά το φαγητό και την απώλεια βάρους. Οι φίλοι τους, η οικογένειά τους, οι συνάδελφοί τους, η τηλεόραση, τα περιοδικά, οι επαγγελματίες υγείας, ακόμα και οι άγνωστοι, τους βομβαρδίζουν με λανθασμένες αντιλήψεις και πρακτικές. Έχω περάσει πολλές ώρες με ανθρώπους να συζητάμε το bullying που δέχονται από τους γύρω τους (πολλές φορές και με δάκρυα στα μάτια) και να προσπαθούμε να βρούμε τρόπους για το πώς θα μπορούσαν να αντικρούσουν τα διάφορα σχόλια και να παραμείνουν ανεπηρέαστοι.
Σας παρακαλώ, σταματήστε!
Πλέον σχεδόν όλοι, λίγο ή πολύ, ασχολούνται με δίαιτες και πολύ συχνό θέμα συζήτησης στις κοινωνικές τους συναναστροφές είναι η τελευταία δίαιτα που κάνανε. Όπως κάθε χρόνο.
Έχοντας υπάρξει και εγώ σε αυτή τη θέση, μπορώ να καταλάβω πάρα πολύ καλά το πόσο εύκολα κάποιος μπορεί να εγκλωβιστεί σε μία δίνη συνεχόμενων προσπαθειών απώλειας βάρους, μαζί με το επακόλουθο αίσθημα απελπισίας και ανεπάρκειας, ότι για άλλη μία φορά δεν το κατάφεραν.
Και το να καταφέρει κάποιος να απεγκλωβιστεί από αυτή την ταλαιπωρία, μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο για τους περισσότερους, αλλά πιστέψτε με, είναι φοβερά ανακουφιστικό! Το να καταφέρεις να αγαπήσεις το σώμα σου, να αποκτήσεις μία υγιή σχέση με το φαγητό, να καταφέρεις να πεις μπράβο στον εαυτό σου για την προσπάθειά σου (ακόμα και αν δεν έχεις φτάσει στο βάρος και στην εμφάνιση που κάποιοι θεωρούν ιδανική), είναι μεγάλο κατόρθωμα. Οπότε σας παρακαλώ σταματήστε να τους υποδεικνύετε τι πρέπει να κάνουν!

  1. Υπάρχουν άνθρωποι που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές. Οπότε η απώλεια βάρους δεν είναι απλά θέμα θέλησης του «να το ράψω». Γνωρίζετε ότι η ενασχόληση με τις δίαιτες, το ζύγισμα, το μέτρημα θερμίδων και η κατηγοριοποίηση των τροφών σε απαγορευμένες και επιτρεπόμενες είναι από τους κύριους λόγους που μπορεί να κινητοποιηθεί ένα βουλιμικό επεισόδιο; Στην προσπάθειά σας λοιπόν να βοηθήσετε κάποιον να χάσει βάρος, εάν συζητήσετε μαζί του κάτι από αυτά, το μόνο που θα καταφέρετε, θα είναι να του κινητοποιήσετε μία υποτροπή.
  2. Το ότι κάποιος μπορεί να έχει παραπάνω βάρος από το «ιδανικό» , δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν είναι υγιής. Υπάρχουν άνθρωποι με παραπάνω κιλά, που έχουν πολύ καλύτερη σχέση με το φαγητό και με το σώμα τους και είναι περισσότερο υγιείς, σε σχέση με άλλους που έχουν «ιδανικό βάρος», αλλά χρησιμοποιούν πολύ λανθασμένες πρακτικές προκειμένου να φτάσουν και να διατηρούνται σε αυτό.
  3. Κάνοντας συνέχεια δίαιτες και μπαίνοντας σε έναν κύκλο απώλειας και επαναπρόσληψης βάρους, μπορεί να οδηγήσει σε πολύ μεγαλύτερα προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας, από το να σταθεροποιηθεί κάποιος σε ένα βάρος, υψηλότερο από το φυσιολογικό, αλλά έχοντας αποκτήσει υγιείς διατροφικές συνήθειες.
  4. Με το να λέτε σε έναν άνθρωπο που είναι παχύτερος από εσάς, το πόσο άσχημα αισθάνεστε για τα 2 κιλά που βάλατε στις γιορτές, αντιλαμβάνεστε το πόσο άσχημα μπορεί να τον κάνετε να αισθανθεί; Με το να είστε πωλήτρια σε κατάστημα ρούχων και να φωνάζετε από την άλλη άκρη του μαγαζιού σε μία γυναίκα με παραπάνω κιλά, ότι δεν έχουμε νούμερα για εσάς, ενώ δεν την έχετε καν ρωτήσει για το τι ψάχνει, αντιλαμβάνεστε το πόσο άσχημα μπορεί να την κάνετε να αισθανθεί; Πραγματικό περιστατικό. Στο οποίο μάλιστα η συγκεκριμένη γυναίκα έψαχνε δώρο για κάποια φίλη της…
  5. Πριν ξεκινήσετε να συστήνετε σε κάποιον την δίαιτα που κάνετε, σκεφτείτε αν έχετε ξανακάνει δίαιτα και έχετε ξαναπάρει το χαμένο βάρος. Γνωρίζετε ότι οι στερητικές δίαιτες οδηγούν σε υψηλότερο προκαθορισμένο σημείο βάρους; Με απλά λόγια, γνωρίζετε ότι όσο περισσότερες στερητικές δίαιτες κάνετε, τόσο βαρύτεροι καταλήγετε να είστε;
  6. Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε με μηνύματα που μας κάνουν να αισθανόμαστε (από πολύ μικρή ηλικία ακόμα) ότι εάν δεν ζυγίζουμε ένα συγκεκριμένο βάρος δεν θα είμαστε χαρούμενοι, δεν θα είμαστε όμορφοι, δεν θα βρούμε σύντροφο, δεν θα είμαστε επιτυχημένοι, δεν θα είμαστε υγιείς. Γνωρίζετε όμως ότι υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι το να μην αισθάνεται κάποιος καλά με το βάρος και με το σώμα του επηρεάζει πολύ περισσότερο την σωματική και ψυχική υγεία, από ότι ο δείκτης της ζυγαριάς; Οι άνθρωποι που δεν αισθάνονται καλά με το βάρος τους, εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα αρτηριακής πίεσης και σακχάρου νηστείας, από ότι εάν τα ίδια άτομα αισθάνονταν καλά με το σώμα τους.
  7. Παρόλο που πολλοί από εμάς μπορεί να κατακρίνουμε τις κοινωνικές πιέσεις για να είμαστε πολύ αδύνατοι, διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές όπως το να αποφεύγονται γεύματα, η αποφυγή ομάδων τροφίμων, η ενοχή για το φαγητό, η κατηγοριοποίηση των τροφών σε επιτρεπόμενες και απαγορευμένες καθώς και η προσδοκία ότι πριν το καλοκαίρι ή πριν από έναν γάμο θα πρέπει να αδυνατίσουμε, θεωρούνται κάτι πολύ συχνό και φυσιολογικό. Μου έχει τύχει προσωπικά, λίγο πριν το καλοκαίρι, πωλήτρια σε κατάστημα ρούχων, και ενώ φορούσα το μικρότερο νούμερο σε ένα παντελόνι που δοκίμαζα (το οποίο παρεπιπτόντως μου έκανε μια χαρά), να μου λέει (χωρίς να της έχω δείξει ότι κάτι δεν μ’αρέσει), ότι «θα χάσεις και 2-3 κιλάκια για το καλοκαίρι»… Αφήνοντας λοιπόν το παραπάνω περιστατικό ασχολίαστο…, όταν εστιάζετε στις δίαιτες και στην απώλεια βάρους, ενισχύετε αυτές τις παράλογες κοινωνικές πιέσεις.
    Παρόλο λοιπόν που μπορεί να ήταν δύσκολο για τους πελάτες μου, να απαλλαγούν από την ψυχολογία της δίαιτας και να βρουν την ισορροπία τους με το φαγητό, έχουν καταφέρει να είναι πιο πλήρεις και χαρούμενοι, να μην αφήνουν το βάρος τους να τους περιορίζει τα όνειρα και το τι θέλουν να καταφέρουν, να μην ζουν πλέον με περιορισμούς στο φαγητό και στην απόλαυση. Μην τους το χαλάτε λοιπόν. Προσπαθήστε το κι εσείς!Με αφορμή το άρθρο “8 Reasons Why I Don’t Want to Hear About Your Diet”.

Δωρεάν λιπομέτρηση!!!

4896701562_ac80ef5f9e_zImage credit : bark

Με μια απλή μέθοδο που λέγεται λιπομέτρηση μπορείτε να μάθετε ακριβώς τι ποσοστό λίπους έχετε στο σώμα σας. Αυτό θα σας βοηθήσει να δείτε αν απλώς έχετε λίγο περιττό λίπος και πρέπει να το χάσετε με αλλαγή των διατροφικών σας συνηθειών ή άσκηση ή να προσδιορίσετε ακριβώς τον βαθμό της παχυσαρκίας που μπορεί να έχετε, ώστε εκτός από το αισθητικό κομμάτι, να προλάβετε και τον κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων νοσημάτων που αυτή προκαλεί. Επιπλέον, όσοι ήδη κάνετε διατροφή ή γυμναστική, με τη λιπομέτρηση θα μάθετε αν η διατροφή ή το πρόγραμμα γυμναστικής που ακολουθείτε αποδίδει.

Μέχρι τις 30 Απριλίου λοιπόν, μπορείτε να έρθετε στο διαιτολογικό μου γραφείο και να εκμετταλευτείτε αυτό το εργαλείο εντελώς ΔΩΡΕΑΝ. Για να κλείσετε ραντεβού, βρείτε τα στοιχεία επικοινωνίας εδώ http://lambrini-moshou.gr/επικοινωνία.

Τα μυστικά των αδύνατων ανθρώπων

3581122670_c18ec40e74_zImage credit : Aleera

  • Δεν κάνουν δίαιτα.
    Φυσικά και άμα κάποιος κάνει δίαιτα μπορεί να αδυνατίσει, αλλά σε αυτό το άρθρο δεν αναφερόμαστε σε αυτούς που στερούνται για να είναι αδύνατοι, αλλά σε αυτούς που χωρίς να αισθάνονται ότι στερούνται και ότι προσπαθούν για αυτό, καταφέρνουν να διατηρούνται σε ένα βάρος κοντά στο φυσιολογικό τους.
  • Τρώνε πάντα πρωινό.
    Σίγουρα όλοι έχετε ακούσει ότι «πρέπει» να τρώμε πρωινό. Δεν «πρέπει» λοιπόν, απλά είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος για τον οργανισμό του. Τρώγοντας πρωινό αυτά τα άτομα λοιπόν, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από την στιγμή που θα ξυπνήσουν, και απαραίτητα πριν πιουν καφέ, δίνουν στον οργανισμό τους την εντολή να βάλει στο «φουλ» τις μηχανές και να αρχίσει να καίει όσο περισσότερο μπορεί. Το πώς θα συνεχίσει να καίει βέβαια μέσα στην ημέρα εξαρτάται και από τις επόμενες εντολές που θα του δώσουν. Εάν δεν πάρει όμως αυτή την εντολή από την αρχή, θα καίει λιγότερο, ό,τι εντολή και αν του δώσουν μετέπειτα.
    Από το αν κάποιος θα φάει πρωινό, επίσης, κρίνεται και το πόσο επιρρεπής θα είναι μέσα στην ημέρα του να κάνει λιγούρες και να αναζητά τροφές που έχουν αρκετά λιπαρά ή ζάχαρη.
  • Κοιμούνται επαρκώς και καλά.
    Η έλλειψη ύπνου προκαλεί ατονία. Οι υπογλυκαιμίες επίσης προκαλούν ατονία. Ο οργανισμός δεν διαχωρίζει για ποιον λόγο αισθάνεται «πεσμένος». Έχει συνδυάσει όμως ότι όταν καταναλώσει κάτι με αρκετά λιπαρά ή ζάχαρη, «ανεβαίνει». Γι’ αυτό λοιπόν, ο επαρκής χρονικά και ποιοτικά ύπνος, είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα για τον έλεγχο της τροφής.
  • Πίνουν αρκετό νερό.
    Βοηθούν δηλαδή τον οργανισμό τους να λειτουργεί το καλύτερο δυνατόν, να είναι επαρκώς ενυδατωμένος, απαλλαγμένος τόσο από την αφυδάτωση όσο και από την κατακράτηση. Αλλά και τον βοηθούν ώστε να γίνεται τόσο η καλύτερη δυνατή μεταφορά των θρεπτικών συστατικών στο κύτταρο, όσο και η απομάκρυνση των τοξινών από το κύτταρο.
  • Τρώνε πάντα σε πιάτο και όχι από την συσκευασία.
    Τρώνε καθιστοί στο τραπέζι και όχι όρθιοι πάνω από τον νεροχύτη, ή πάνω από την κατσαρόλα ή ανοιγοκλείνοντας το ψυγείο. Με άλλα λόγια τρώνε συνειδητοποιώντας και απολαμβάνοντας πραγματικά αυτό που τρώνε.
  • Την ώρα που τρώνε δεν ασχολούνται με άλλα πράγματα.
    Δεν σηκώνονται συνέχεια από το τραπέζι, δεν μιλάνε στο τηλέφωνο,  δεν παίζουν με το κινητό, δεν συζητάνε θέματα που τους αγχώνουν ή τους φορτίζουν.
  • Πηγαίνουν στο σουπερ μάρκετ με λίστα.
  • Είναι δραστήριοι.
    Τους αρέσει να μετακινούνται με τα πόδια, να κάνουν μία βόλτα στην παραλία, να δοκιμάζουν καινούργια πράγματα και δραστηριότητες. Κινούνται καθημερινά και το απολαμβάνουν. Και κινούνται χωρίς να σκέφτονται ότι το κάνουν για να αδυνατίσουν, αλλά γιατί τους κάνει να αισθάνονται καλύτερα.
  • Έχουν πολλά ενδιαφέροντα.
    Και επομένως έχουν και άλλα πράγματα να απολαμβάνουν πέραν από το φαγητό και δεν περιμένουν μόνο από την τροφή να τους καλύψει όλες τις ανάγκες τους (την ανάγκη για απόλαυση, για εκτόνωση, για χαλάρωση, για διασκέδαση, για διαφορετικότητα και ποικιλία).
  • Έχουν υιοθετήσει υγιεινές διατροφικές συνήθειες.
    Όχι με γνώμονα το αδυνάτισμα, αλλά με γνώμονα την υγεία και την ποιότητα ζωής!
  • Δεν έχουν στο σπίτι τρόφιμα που τα θεωρούν πειρασμούς.
  • Τρώνε όταν πεινάσουν και σταματάνε όταν χορτάσουν.
    Αγαπάνε το φαγητό και θέλουν να το απολαμβάνουν στα πλαίσια του να καλύψουν την βιολογική τους ανάγκη.
  • Βάζουν όρια στους γύρω τους.
    Και επομένως προστατεύουν τον εαυτό τους από εντάσεις και εκνευρισμούς.
  • Διεκδικούν αυτά που τους αξίζουν, έχουν αυτοπεποίθηση και αγαπάνε τον εαυτό τους. Φροντίζουν τον εαυτό τους, έχουν αναζητήσεις και προσπαθούν να βελτιώνονται.

Να θυμάστε ότι δεν υπάρχουν μυστικά !
Τα άτομα που διατηρούνται σε ένα υγιές βάρος χωρίς να στερούνται, είναι τα άτομα που απολαμβάνουν αυτό που τρώνε.
Τα άτομα που συνεχώς είναι σε μία διαδικασία δίαιτας και παρόλο που στερούνται δεν μπορούν να χάσουν βάρος είναι αυτά που τρώνε για να απολαύσουν.

Προλάβετε τον καρκίνο από… την παιδική ηλικία!

4018066673_72e3a034aa_zImage credit : Keirsten Marie
Διανύουμε τον μήνα κατά του καρκίνου, καθώς δύο ημέρες του Φεβρουαρίου έχουν αφιερωθεί στην πρόληψη και καταπολέμηση του καρκίνου (4 Φεβρουαρίου) και του παιδικού καρκίνου ειδικότερα (15 Φεβρουαρίου). Είναι διαπιστωμένο ότι ο τρόπος ζωής σχετίζεται άμεσα με την υγεία μας, επηρεάζοντας ακόμα και την πιθανότητα για εμφάνιση καρκίνου σε βάθος χρόνου. Έτσι, οι συνήθειες που χαρακτηρίζουν τον τρόπο που ζούμε θεωρούνται ένας πολύ σημαντικός τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου για την πρόληψη του καρκίνου.

Από τη μια, το σωματικό βάρος και οι συνήθειες διατροφής και σωματικής δραστηριότητας έχει εξακριβωθεί ότι επηρεάζουν την εμφάνιση αρκετών μορφών καρκίνου, όπως παχέος εντέρου, μαστών, χοληδόχου κύστης, νεφρών, ήπατος, πνευμόνων, στόματος, φάρυγγα, οισοφάγου, στομάχου, παγκρέατος, προστάτη και ενδομητρίου. Το αυξημένο λίπος σώματος, γνώρισμα της υπερβαρότητας και της παχυσαρκίας, σχετίζεται με την εμφάνιση καρκίνου σε αρκετά όργανα. Αντιθέτως, η καθημερινή σωματική δραστηριότητα, σε όλες τις μορφές της, και οι «ισορροπημένες» διατροφικές συνήθειες, που χαρακτηρίζονται από υψηλή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και προϊόντων ολικής άλεσης και χαμηλή κατανάλωση κόκκινου κρέατος, αλλαντικών και αλατιού, προστατεύουν από πολλές μορφές καρκίνου.

Από την άλλη, τα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να παραμείνουν με το υπερβάλλον βάρος μετά την ενηλικίωση, ενώ τα παιδιά που δεν αθλούνται είναι πιο πιθανό να γίνουν ενήλικες που κάνουν καθιστική ζωή. Εάν αναλογιστούμε πως και οι διατροφικές συνήθειες δεν μπορούν εύκολα να μεταβληθούν, γίνεται αντιληπτό ότι η απόκτηση και η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους και σχετικά ισορροπημένων συνηθειών από την παιδική ηλικία, οι οποίες θα διατηρηθούν μακροπρόθεσμα, προσφέρει πολλαπλά οφέλη για τη υγεία και συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης πολλών μορφών καρκίνου στην ενήλικη ζωή.

Οδηγός για φαγητό εκτός σπιτιού στην εφηβεία

4933735272_fa07ba8df9_z
Image credit : Joey
Μια από τις αγαπημένες διατροφικές συνήθειες των εφήβων είναι το γρήγορο φαγητό, αυτό δηλαδή που προορίζεται για γρήγορη κατανάλωση, χωρίς να απαιτεί την «ιεροτελεστία» του γεύματος. Η έξοδος σε φαστ-φουντ, πιτσαρία, σουβλατζίδικο, σαντουιτσάδικο (για φαγητό εκτός σπιτιού ) είναι για τους εφήβους κάτι περισσότερο από μια απλή βόλτα για να φάνε, ενώ ευχαρίστως απολαμβάνουν το γρήγορο φαγητό και στο σπίτι παραγγέλνοντας. Για τις αγαπημένες τους αυτές γευστικές προτιμήσεις οι έφηβοι ακούνε πολλά αρνητικά σχόλια, ειδικότερα από τους γονείς, αλλά και άλλους ενήλικες, διότι η ποιότητα του γρήγορου φαγητού σε γενικές γραμμές δεν το καθιστά μια θρεπτική επιλογή. Είναι αλήθεια ότι σε σχέση με το «σπιτικό», το γρήγορο φαγητό είναι σχεδόν πάντα πιο πλούσιο σε λίπος, ειδικά κορεσμένο λίπος, αλάτι, ζάχαρη και πιο φτωχό σε διαιτητικές ίνες και θρεπτικά συστατικά, όπως ο σίδηρος και το ασβέστιο. Επίσης, προωθείται το μεγάλο μέγεθος στις μερίδες που μπορεί να σερβιριστεί και είναι πιο πλούσιο σε θερμίδες, χωρίς παρόλα αυτά να είναι πάντα αποτελεσματικό στο να προκαλεί «χορτασμό». Τόσο εξαιτίας της σύστασής του σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά όσο και εξαιτίας άλλων αλλαγών που μπορεί να φέρει στο καθημερινό διαιτολόγιο του εφήβου, η τακτική του κατανάλωση δεν μπορεί να συμβαδίσει με τη λεγόμενη «ισορροπημένη διατροφή», την τόσο απαραίτητη σε όλους, αλλά ειδικότερα στους εφήβους.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να απολαμβάνεις το γρήγορο φαγητό, αρκεί να είναι σε ένα πιο προσεγμένο πλαίσιο. Η βασική αρχή άλλωστε για την ισορροπημένη διατροφή είναι ότι όλα τα τρόφιμα και γεύματα έχουν θέση, τηρουμένων των αναλογιών. Για να το εφαρμόσεις αυτό σε σχέση με το γρήγορο φαγητό, σημασία έχει και η συχνότητα και οι επιλογές. Δηλαδή, θα πρέπει πρώτα να ελέγξεις πόσο συχνά καταναλώνεις γρήγορο φαγητό, κρατώντας ίσως τη συνήθεια αυτή για την έξοδό σου και προσπαθώντας να μην εκτοπίζεις καθημερινά τα πιο θρεπτικά γεύματα. Έπειτα, ένα σπουδαίο «εργαλείο» είναι να τροποποιήσεις τις επιλογές σου σε γρήγορο φαγητό, ώστε να ελαχιστοποιήσεις τις λιγότερο υγιεινές επιλογές, και να μπορείς να διατηρήσεις συνολικά μια ποιοτική διατροφή και ένα υγιές βάρος. Για παράδειγμα, πολλά από τα εστιατόρια που σερβίρουν γρήγορο φαγητό προσφέρουν πιο υγιεινές εναλλακτικές επιλογές, ενώ υπάρχουν τρόποι να διαμορφώσεις κατάλληλα την παραγγελία σου. Για να το πετύχεις, ρίξε μια ματιά στις συμβουλές παρακάτω.

  1. Μην παραγγέλνεις τις μεγάλες μερίδες.

Συνήθως σε πολλά εστιατόρια το ίδιο τρόφιμο, π.χ. οι τηγανιτές πατάτες ή το αναψυκτικό, μπορεί να παραγγελθεί σε 3 διαφορετικά μεγέθη: μικρό, μεσαίο και μεγάλο, ή οι μερίδες ενός πιάτου διατίθενται σε μεγαλύτερο ή διπλάσιο μέγεθος, όπως είναι τα διάφορα μπέργκερς. Παρόλο που η μεγαλύτερη ποσότητα μπορεί να μην έχει μεγάλη διαφορά στην τιμή με τις μικρότερες, θα σου δώσει, αναλόγως με το τρόφιμο, πολλές επιπρόσθετες θερμίδες, λίπος, αλάτι ή ζάχαρη. Προσπάθησε, λοιπόν, να παραγγέλνεις τις μικρότερες μερίδες και να αποφεύγεις τις μεγάλες, ακόμα και εάν είναι μέρος ενός πιο οικονομικού πακέτου. Σκέψου άλλωστε ότι η ύπαρξη των μεγαλύτερων μερίδων σε ευνοϊκότερη τιμή είναι ουσιαστικά ένα τέχνασμα του μάρκετινγκ για να ευνοεί τη μεγαλύτερη κατανάλωση.

  1. Απόφυγε τις σάλτσες («σως»). 

Οι πρόσθετες σως, όπως η μαγιονέζα, οι σως τυριού, τα «salad dressings», περιέχουν πολλές θερμίδες και λίπος. Για να μειώσεις αυτές τις θερμίδες ζήτησε την παραγγελία σου χωρίς την σως ή ζήτησέ τη ξεχωριστά στο πλάι. Με αυτό τον τρόπο μπορείς να προσθέσεις εσύ λιγότερη, αφού στα περισσότερα εστιατόρια η ποσότητα που σου δίνουν είναι αρκετά μεγάλη. Εάν υπάρχουν, θα μπορούσες ίσως να διαλέξεις και κάποια light εκδοχή, χωρίς όμως να βάλεις μεγαλύτερη ποσότητα. Στις σαλάτες μπορείς να επιλέξεις αντί για κάποια σως μαγιονέζας, μια σως μουστάρδας, γιαουρτιού ή μόνο ελαιόλαδο ή ξύδι μπαλσάμικο.

  1. Απόφυγε τις τηγανιτές επιλογές.

Οι περισσότερες επιλογές σε ένα εστιατόριο γρήγορου φαγητού αφορούν τηγανιτά τρόφιμα, με κύριο τις τηγανιτές πατάτες αλλά και άλλα, όπως το ιδιαιτέρως δημοφιλές τηγανιτό παναρισμένο κοτόπουλο. Ο προβληματισμός σε σχέση με το τηγάνισμα έχει να κάνει και με τις θερμίδες και με την ποιότητα: με το τηγάνισμα το τρόφιμο απορροφά πολύ λάδι, ώστε του προστίθενται πολλές θερμίδες, η ποιότητα του λαδιού που χρησιμοποιείται στα εστιατόρια γρήγορου φαγητού δεν είναι ιδιαιτέρως καλή, ενώ η ίδια η διαδικασία του τηγανίσματος αλλοιώνει την ποιότητα κάποιων λιπαρών οξέων που περιέχει το λάδι, υποβαθμίζοντας τη θρεπτική του αξία. Σε πολλά εστιατόρια θα βρεις και ψητές εκδοχές των τροφίμων που σου αρέσουν, τις οποίες θα μπορούσες να δοκιμάσεις ως εναλλακτικές, ενώ μην ξεχνάς και την επιλογή του «λιγότερου» (π.χ. μικρότερη μερίδα ή μοίρασμα της μερίδας!).

  1. Επίλεξε το παιδικό μενού.

Στο παιδικό μενού οι μερίδες είναι μικρότερες και τα τρόφιμα σε πιο απλή ή «light» έκδοση. Φαίνεται δηλαδή ότι τα παιδικά πιάτα συνδυάζουν κάποιες από τις αρχές που αναφέρθηκαν παραπάνω, και θα μπορούσαν να αποτελούν μια επιλογή σου όταν θες να φας γρήγορο φαγητό.

  1. Απόφυγε τα αναψυκτικά.

Τα αναψυκτικά στα εστιατόρια γρήγορου φαγητού θεωρούνται «must»: προωθούνται ως συνοδευτικά όλων των πιάτων και αποτελούν μέρος πολλών συνδυαστικών πιάτων. Η κατανάλωσή τους στα εστιατόρια γρήγορού φαγητού ευνοείται και από την υψηλή περιεκτικότητα των τροφίμων σε αλάτι, η οποία σε κάνει τελικά να διψάς. Όμως, τα αναψυκτικά δεν συστήνονται για την καλή ενυδάτωση. Το καλύτερο μέσο ενυδάτωσης είναι το νερό, και το να μάθεις να συνοδεύεις τα γεύματά σου με νερό θα είναι μια καλή μακροχρόνια συνήθεια. Επίσης, τα αναψυκτικά light θα μπορούσαν να αποτελούν εναλλακτικές των κανονικών από την άποψη μόνο των θερμίδων και της ζάχαρης, τις οποίες ουσιαστικά τα light περιέχουν σε μηδενικές ποσότητες.

  1. Απόφυγε τις πιο λιπαρές επιλογές.

Για παράδειγμα, όταν είναι να φας σουβλάκια, απόφυγε τον γύρο -χοιρινό ή κοτόπουλο- και προτίμησε τα πιο άπαχα κρέατα, όπως τη μορφή σε καλαμάκι. Παράγγειλε, επίσης, αλάδωτη πίτα στο σουβλάκι και απόφυγε να προσθέσεις τηγανιτές πατάτες και σως. Ένα σουβλάκι με αλάδωτη πίτα, κοτόπουλο, λαχανικά και γιαούρτι έχει σχεδόν τις μισές θερμίδες από το κλασσικό σουβλάκι με γύρο κοτόπουλο, πατάτες και σως μαγιονέζας.

  1. Διαμόρφωσε την πίτσα σου διαφορετικά.

Παράγγειλε μια πίτσα με πολλά λαχανικά και λεπτή ζύμη. Απόφυγε τα πολλά αλλαντικά και τα διαφορετικά τυριά, προσπαθώντας να βάλεις μόνο ένα είδος αλλαντικού και μόνο ένα είδος τυριού ή ακόμα και ένα από τα δύο. Επίσης, συνοδευτικά μπορείς να παραγγείλεις μια σαλάτα, ώστε να σε χορτάσει πιο εύκολα, και βέβαια μοιράσου την πίτσα με τους φίλους σου!

  1. Υπάρχουν και άλλες επιλογές!

Υπάρχουν και άλλες επιλογές για γρήγορο φαγητό! Μπορείς να παραγγείλεις ένα σάντουιτς, μια μπαγκέτα ή μια κρέπα, τα οποία συνήθως είναι πιο «ελαφριά» από την άποψη των θερμίδων και του λίπους σε σχέση με τις άλλες επιλογές που συνήθως υπάρχουν στα εστιατόρια γρήγορου φαγητού. Τα σημεία, βεβαίως, που αναφέρθηκαν και παραπάνω ισχύουν και εδώ, π.χ. προσπάθησε να προσθέσεις όσο το δυνατόν λιγότερα υλικά, με εξαίρεση τα λαχανικά, απόφυγε τις τηγανιτές πατάτες και τις σως, και επίλεξε το μέγεθος ανάλογα με την πείνα σου και όχι με την προσφορά!

Σύμφωνα με τις συστάσεις της Εθνικής Δράσης Υγείας για τη Ζωή των Νέων, www.eyzin.minedu.gov.gr

Είναι το παιδί σας κακόφαγο;

 

6144729060_058ffcf4b9_zImage credit : David Goehring

Είστε από τους γονείς που ανησυχείτε ότι το παιδί σας δεν τρώει πολλά φαγητά και ότι είναι κακόφαγο;
Κάθε γεύμα είναι για εσάς μία μικρή μάχη και συνοδεύεται από μεγάλη ένταση;
Μέχρι να ωριμάσουν οι διατροφικές προτιμήσεις του παιδιού σας, λάβετε υπόψη τις παρακάτω συμβουλές.

Σεβαστείτε την όρεξη του παιδιού σας ή την έλλειψή της

Αν το παιδί σας δεν πεινάει, μην το πιέζετε να φάει. Αυτό και μόνο μπορεί να υποκινήσει ή να ενισχύσει μία διαμάχη για το φαγητό. Παράλληλα, το παιδί σας θα αρχίσει να συνδυάζει την ώρα του φαγητού με αρνητικά συναισθήματα, ένταση και εκνευρισμό.
Ομοίως, μην το δωροδοκείτε ή το πιέζετε να φάει συγκεκριμένα φαγητά ή να τελειώσει το πιάτο του, καθώς στην ουσία του μαθαίνετε να παραβλέπει τα φυσικά μηνύματα της πείνας και του κορεσμού, κάτι που θα το ακολουθεί και ως ενήλικα.
Σερβίρετε μικρές ποσότητες για μην αγχώνετε το παιδί και δώστε του την ευκαιρία αν θέλει από μόνο του να ζητήσει κι άλλο.

Προσπαθήστε να έχετε συγκεκριμένη ρουτίνα.

Προσπαθήστε να είστε συνεπείς στις ώρες που σερβίρονται τα γεύματα και τα σνακ. Αποφύγετε να δίνετε στο παιδί σας γάλα, χυμό ή λιχουδιές ανάμεσα στα γεύματα, καθώς θα του κόψουν την όρεξη για το επόμενο γεύμα. Προσπαθήστε να του δίνετε απλά νερό.

Δείξτε υπομονή με τα καινούργια τρόφιμα

Τα μικρά παιδιά, πολύ συχνά αγγίζουν ή μυρίζουν τα νέα τρόφιμα και μπορεί να βάζουν πολύ μικρές μπουκιές στο στόμα τους και μετά να τις φτύνουν. Πολλές φορές μπορεί να χρειαστεί να εκτεθεί πολλές φορές σε ένα νέο τρόφιμο, μέχρι τελικά να φάει μια μπουκιά.
Εσείς, ωστόσο, μπορείτε να ενθαρρύνετε το παιδί σας, μιλώντας του για το χρώμα, το σχήμα, την μυρωδιά και την υφή του τροφίμου και όχι για το αν έχει ωραία γεύση. Καλό θα ήταν να σερβίρετε τα νέα τρόφιμα, μαζί με άλλα αγαπημένα τρόφιμα του παιδιού.

Κάντε την διαδικασία διασκεδαστική

Σκεφτείτε ωραίους τρόπους εμφάνισης και παρουσίασης του νέου τροφίμου. Σχηματίστε με τα τρόφιμα φατσούλες, ζωάκια, σχεδιάκια, κτλ. Φροντίστε στο πιάτο να υπάρχει αρκετό χρώμα και να είναι αρκετά δελεαστικό για την περιέργεια ενός μικρού παιδιού.

Βάλτε το παιδί σας να συμμετέχει στην επιλογή, προετοιμασία και παρασκευή του φαγητού.

Πάρτε το παιδί μαζί σας στο μανάβικο και ζητήστε του να σας βοηθήσει να διαλέξετε φρούτα, λαχανικά και άλλα υγιεινά τρόφιμα. Μην αγοράζετε τίποτα που δεν θα θέλατε το παιδί σας να φάει. Στο σπίτι, ζητήστε του να σας βοηθήσει να πλύνετε τα λαχανικά, να τα κόψετε και να στρώσετε το τραπέζι.

Δώστε το καλό παράδειγμα

Μην περιμένετε το παιδί σας να φάει κάτι που δεν το τρώτε οι ίδιοι. Γιατί το παιδί σας να φάει φρούτα, εάν δεν βλέπει εσάς ποτέ να το κάνετε; Γιατί να φάει πρωινό, εάν εσείς ξεκινάτε την ημέρα σας πίνοντας καφέ; Μην ξεχνάτε ότι εσείς είστε το παράδειγμά του. Εάν εσείς τρώτε μία ποικιλία τροφίμων, είναι πιο πιθανόν να το κάνει και το παιδί σας.

Γίνετε δημιουργικοί

Προσθέστε μπρόκολο ή καρότο ή πράσινες πιπεριές στην σάλτσα για τα μακαρόνια, κόψτε στα δημητριακά του φρέσκα φρούτα σε μικρά κυβάκια, βάλτε στις σούπες και στα όσπρια καρότο και πιπεριές. Χρησιμοποιήστε την φαντασία σας και προσπαθήστε να ενισχύετε ένα φαγητό με θρεπτικά συστατικά.

Περιορίστε τους περισπασμούς

Την ώρα που τρώτε, θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι η τηλεόραση θα είναι κλειστή και ότι εκείνη την ώρα καθόμαστε στο τραπέζι και τρώμε. Είναι σημαντικό να μην αποσπάται η προσοχή του παιδιού από το φαγητό, ούτε να παίζει κάποιο παιχνίδι ενώ τρώει. Μην ξεχνάτε επίσης, ότι οι διαφημίσεις στην τηλεόραση θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν το παιδί να επιθυμήσει τροφές με πολύ ζάχαρη και μικρότερη θρεπτική αξία.

Μην δίνετε γλυκό στο παιδί ως επιβράβευση εάν φάει το φαγητό του

Με αυτόν τον τρόπο δίνετε το μήνυμα στο παιδί ότι το γλυκό είναι το καλύτερο τρόφιμο και το μόνο που θα καταφέρετε να κάνετε είναι να αυξήσετε την επιθυμία του για αυτό. Θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ τρώμε φαγητό και το γλυκό μπορούμε να το φάμε σαν απογευματινό ή σαν δεκατιανό κάποιες μέρες.

Μην μαγειρεύετε διαφορετικό φαγητό για το παιδί

Τελευταία και ίσως πιο σημαντική από όλες τις συμβουλές είναι να μην φτιάχνετε άλλο φαγητό για εσάς και άλλο για το παιδί. Και ούτε φυσικά να φτιάχνετε μόνο τα φαγητά που ξέρετε ότι του αρέσουν. 
Με το να φτιάχνετε ξεχωριστό φαγητό για το παιδί σας, όταν απορρίπτει το κύριο φαγητό της οικογένειας, ενισχύετε και ενθαρρύνετε το παιδί σας να γίνει κακόφαγο.
Όταν έχετε ένα φαγητό που δεν του αρέσει, ζητήστε από το παιδί να μείνει στο τραπέζι, ακόμα και αν τελικά δεν φάει. Ζητήστε του μία φορά να δοκιμάσει από το φαγητό και αν δεν του αρέσει να το φτύσει. Εάν δεν θέλει, μην το ξαναπείτε, ούτε να το πιέσετε. Πείτε του ότι μπορεί να φάει ψωμί, τυρί, ελιές ή σαλάτα ή ότι άλλο έχετε φροντίσει να υπάρχει πάνω στο τραπέζι και ότι αφού τελειώσετε όλοι, μπορεί να σηκωθεί από το τραπέζι. Το να σας βλέπει εσάς να απολαμβάνετε ένα φαγητό και η συχνή έκθεση σε αυτό, κάποια στιγμή μπορεί να το κάνει να θέλει να δοκιμάσει. Επίσης είναι σημαντικό να είναι ξεκαθαρισμένο ότι το επόμενο γεύμα θα είναι το απόγευμα.

Να θυμάστε ότι οι διατροφικές συνήθειες του παιδιού σας δεν θα αλλάξουν σε μία μέρα. Αλλά με μικρά βήματα κάθε μέρα, μπορείτε να προάγεται την υγιεινή διατροφή του παιδιού σας για όλη του την ζωή.

Μετάφραση από Healthy lifestyle – children’s health, Mayo Clinic, εμπλουτισμένο με προσωπικά σχόλια.

Πώς θα κάνετε το παιδί σας να φάει πρωινό

6015033505_7a3c7cd31c_z

Image credit : followtheseinstructions

Τα σχολεία ξεκίνησαν και είναι ευκαιρία να αναφερθούμε στο πόσο σημαντική είναι η κατανάλωση πρωινού από τα παιδιά για να ξεκινήσουν την ημέρα τους, καθώς παρόλο που η αξία του πρωινού είναι αδιαμφισβήτητη και επισημαίνεται συνεχώς από τους ειδικούς, φαίνεται πως ολοένα και περισσότερα παιδιά παραλείπουν το πρωινό ή καταναλώνουν μόνο 1 ποτήρι γάλα.

Οι περισσότερες οικογένειες έρχονται καθημερινά αντιμέτωπες με την άρνηση των μικρών παιδιών, αλλά και των εφήβων, να ξεκινήσουν τη μέρα τους με ένα καλό πρωινό. Οι συνήθεις δικαιολογίες είναι ότι δεν έχουν χρόνο ή όρεξη, ενώ μεγαλύτερα παιδιά και ιδιαίτερα τα κορίτσια θεωρούν, ότι αποφεύγοντας το πρωινό, περιορίζουν την πρόσληψη θερμίδων μέσα στην ημέρα. Ακόμη, όμως, και εκείνα τα παιδιά που παίρνουν πρωινό, συχνά η επιλογή τους είναι ιδιαίτερα πλούσια σε θερμίδες, ζάχαρη και λιπαρά. Όλα τα παραπάνω γεγονότα έχουν ως αποτέλεσμα η πλειοψηφία των παιδιών να φεύγουν για το σχολείο χωρίς πρωινό, ή επιλέγοντας για το γεύμα αυτό τρόφιμα χαμηλής θρεπτικής αξίας.

Τα παιδιά που δεν καταναλώνουν πρωινό τείνουν να καταναλώνουν μεγαλύτερη ποσότητα τροφής κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το αίσθημα της πείνας γίνεται εντονότερο και πολλά παιδιά καταλήγουν να επιλέξουν κάποιο σνακ με αρκετά λιπαρά ή ζάχαρη από το σχολικό κυλικείο και να καταναλώσουν μεγαλύτερες μερίδες στο μεσημεριανό γεύμα. Αυτό οδηγεί τα παιδιά που δεν καταναλώνουν πρωινό σε αυξημένο σωματικό βάρος και σε κακές διατροφικές συνήθειες σε σχέση με εκείνα που τρώνε πρωινό. Επίσης, τα παιδιά αυτά φαίνεται από μελέτες, πώς είναι πιο πιθανόν να παραλείψουν φρούτα και λαχανικά μέσα στην ίδια μέρα και να παρουσιάσουν ελλείψεις σε κάποια θρεπτικά συστατικά (όπως σίδηρος, θειαμίνη, νιασίνη, ασβέστιο, ψευδάργυρο, φυλλικό οξύ, κτλ).

Επιπρόσθετα, όταν ξυπνάμε το πρωί, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι μειωμένα, μετά την πολύωρη βραδινή νηστεία (η γλυκόζη είναι η κύρια τροφή για τον εγκέφαλο). Τα παιδιά λοιπόν που παραλείπουν το πρωινό, έχουν χαμηλότερη απόδοση στο σχολείο, μειωμένη συγκέντρωση, μνήμη και μειωμένη ικανότητα διαχείρισης πολύπλοκων πληροφοριών.

 

Τι θα πρέπει λοιπόν να κάνουν οι γονείς;

  1. Να δίνετε το καλό παράδειγμα. Μην απαιτείτε και μην περιμένετε από το παιδί σας να κάνει κάτι που εσείς οι ίδιοι δεν κάνετε.
  2. Προσπαθήστε μέσα από την συζήτηση να δείτε για ποιο λόγο το παιδί αρνείται να φάει. Μπορεί κάποιες φορές να είχε αρνητικές εμπειρίες (να έκανε εμετό ή να το πόνεσε η κοιλιά του στο σχολείο) και αυτό να το αποτρέπει να φάει από φόβο μήπως ξανασυμβεί. Σε αυτή την περίπτωση για παράδειγμα, προσπαθήστε να το καθησυχάσετε και φροντίστε να του δίνετε στεγνές τροφές (όχι πολλά υγρά). Αρχίστε να παρατηρείτε τι το κάνει να αισθάνεται άνετα να τρώει.
  3. Να μην το πιέζετε να φάει κάτι που το έχει δοκιμάσει και δεν του αρέσει. Προσπαθήστε να βρείτε μία εναλλακτική.
  4. Εάν ένα παιδί δεν το έχει δοκιμάσει ποτέ ένα τρόφιμο και παρόλα αυτά το απορρίπτει,  πείτε του ότι περιμένετε από αυτόν να φάει έστω 3 μπουκιές και ότι άμα δεν του αρέσει μπορεί να το φτύσει. Ακόμα και να μην του αρέσει, μην το αποκλείετε οι υπόλοιποι από την διατροφή σας και καλό θα ήταν να εξακολουθεί να υπάρχει στο τραπέζι σαν επιλογή. Βλέποντας εσάς να το τρώτε και να το απολαμβάνετε, κάποια στιγμή ίσως θελήσει να το δοκιμάσει ξανά μόνο του.
  5. Ειδικά στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, δώστε σημασία στην εμφάνιση του πιάτου. Μετατρέψτε το πρωινό σε όμορφη διαδικασία και κεντρίστε το ενδιαφέρον και την περιέργεια τους. Για παράδειγμα φτιάξτε το τοστ με τυρί, κόψτε με ένα ειδικό κουπάκι κάποιο σχέδιο, βάλτε το στο αντικολλητικό τηγάνι και στο κενό που υπάρχει στο κέντρο, ρίξτε ένα αυγό και σερβίρετέ το με ένα ποτήρι φρεσκοστιμμένο χυμό. Χρησιμοποιήστε πιπεριές, καροτάκια, ελιές, μαρουλάκι, κτλ προκειμένου να φτιάξετε φατσούλες και να μετατρέψετε το φαγητό σε παιχνίδι. Θα ήταν καλό να συμμετέχει και το παιδί στην δημιουργία, δοκιμάζοντας να φτιάξει μόνο του μία διαφορετική φατσούλα ή ζωάκι κάθε μέρα.
  6. Χρησιμοποιήστε ειδικά μαχαιροπήρουνα, ποτηράκια και πιάτα για παιδιά.
  7. Αφήστε τα παιδιά να φάνε μόνα τους και προσπαθήστε να είστε ψύχραιμοι σε περίπτωση που λερωθούν ή που λερώσουν τον χώρο.
  8. Αποφύγετε να βάζετε μεγάλες μερίδες στα πιάτα τους. Αυτό και μόνο μπορεί να είναι αρκετά ανχωτικό και πιεστικό για ένα παιδί (αισθάνεται ότι υπάρχει η προσδοκία να το φάει όλο).
  9. Φροντίστε το περιβάλλον να είναι ευχάριστο και ήρεμο. Ακόμα και αν δεν θέλει να φάει, προσπαθήστε να κρατήσετε τους τόνους χαμηλούς, πείτε του ότι περιμένετε από αυτό να φάει έστω το μισό και ακόμα και αν δεν θέλει να φάει, θα ήταν καλό να κάτσει στο τραπέζι και όταν τελειώσουν και οι υπόλοιποι, τότε θα μπορεί να σηκωθεί. Όταν γυρίσει από το σχολείο, ρωτήστε το πώς αισθανόταν στο σχολείο. «Πεινούσες;», «Γουργούριζε η κοιλίτσα σου;», «Μπορούσες να τρέχεις γρήγορα;», κτλ. Προσπαθήστε να το συνδέσετε και να του εξηγήσετε ότι αυτό δεν θα συνέβαινε εάν είχε φάει πρωινό.
  10. Φροντίστε να υπάρχει τουλάχιστον 15 λεπτά χρόνος ώστε να μην συνδυάζεται η ώρα του πρωινού με άνχος και ένταση.
  11. Κάθε μέρα φτιάξτε κάτι διαφορετικό. Επιδιώξτε την ποικιλία και δημιουργήστε την ανυπομονησία και την περιέργεια ενός παιχνιδιού.
  12. Να δίνετε εσείς τις κατευθυντήριες γραμμές και επιλογές, αλλά να αφήνετε το παιδί να επιλέγει τι θα φάει. Για παράδειγμα αν δεν θέλει ένα παιδί να πιει γάλα, μην διαπληκτιστείτε μαζί του. Μπορείτε να το αντικαταστήσετε με γιαούρτι ή τυρί. Αν δεν θέλει να φάει φρούτο, ας πιει χυμό ή ας φάει αποξηραμένα φρούτα ή σταφίδες ή ακόμα και κομπόστα.
  13. Μην ξεχνάτε ότι εσείς είστε υπεύθυνοι για το τι επιλογές θα υπάρχουν μέσα στο σπίτι. Φροντίστε να του δίνετε 2 επιλογές κάθε μέρα, ανάμεσα στις οποίες μπορεί να επιλέξει.

 

Για να δούμε μερικές ιδέες για το πρωινό του παιδιού σας λοιπόν:

1)     1 ποτήρι γάλα με δημητριακά ολικής άλεσης (χωρίς ζάχαρη), 1 φρούτο και 2 καρύδια

2)     1 ποτήρι φρεσκοστιμμένο χυμό πορτοκάλι και 1 τοστ με τυρί-γαλοπούλα ή αβγό

3)     1 ποτήρι γάλα, 1 φέτα ψωμί με  1 κ.γλ. βούτυρο light και μέλι ή μαρμελάδα και 8 αμύγδαλα

4)     1 γιαούρτι με δημητριακά και φρέσκα κομμένα φρούτα (σερβιρισμένα σε ποτήρι σαν να τρώνε παγωτό)

5)     1 ποτήρι γάλα, μέτρια φέτα κέικ σπιτικό και φρούτο

6)     milkshake με 1 ποτήρι γάλα, ½ μπανάνα ή 2-3 φράουλες και 1 κγ μέλι (στο μπλέντερ)

7)     1 ποτήρι γάλα, σπιτική μηλόπιτα και φρούτο

8)     1 ποτήρι γάλα και 1 τόστ με ταχίνι κακάο και φράουλα ή μπανάνα

9)     1 μικρό μπολ ρυζόγαλο με κανέλλα και  1 φρούτο

10)   1 ποτήρι γάλα και  1 φέτα  σταφιδόψωμο

11)   1 ποτήρι φρεσκοστιμμένο  χυμό πορτοκάλι, 1 φέτα ψωμί ή 2 φρυγανιές  με λίγο κίτρινο τυρί ή 1 αυγό βραστό

12)   1 ποτήρι γάλα, 1-2 μουστοκούλουρα και φρούτο

13)   1 γιαούρτι , με διάφορα κομμένα φρούτα εποχής και μέλι

 

Φυσικά όλες οι παραπάνω επιλογές αφορούν μικρούς και μεγάλους.

Προσοχή μόνο: 

Το ψωμί είναι προτιμότερο να είναι ολικής άλεσης ή πολύσπορο.

Το γάλα και το γιαούρτι να είναι χαμηλότερο σε λιπαρά για παιδιά άνω των 2 ετών.

Οι ξηροί καρποί να δίνονται σεπαιδιά άνω των 5 ετών.

Αποφύγετε να παίρνετε σοκολατούχο γάλα στα παιδιά σας ή να τους βάζετε κακάο ή ζάχαρη ή αλάτι στο γάλα. Το κακάο εμποδίζει την απορρόφηση ασβεστίου.

Ο στόχος

5322257540_b3b45f2e84_z

Image credit :  Flashy Soup Can

Είναι πολλοί αυτοί, που αρκετές φορές μέσα στον χρόνο, εκφράζουν την επιθυμία να ήταν λιγότερα κιλά. Τι κάνει όμως κάποιον, που ενώ λέει συχνά ότι θέλει να αδυνατίσει να μην το κάνει τελικά;

Το εύκολο κομμάτι της υπόθεσης είναι να εκφράσει κάποιος το τι θέλει. Τα δύσκολα ξεκινάνε, όταν αρχίζει να σκέφτεται το τι αλλαγές συνεπάγεται αυτό στην καθημερινότητά του. Ειδικά μάλιστα αν είχε εμπειρία με στερητικές δίαιτες, η σκέψη και μόνο μπορεί να τον αποτρέψει.

Αδιαμφισβήτητα για να αλλάξει το βάρος κάποιου, θα πρέπει να αλλάξει και κάποια πράγματα στην καθημερινότητά του που τον «επιβαρύνουν». Αυτές τις συνήθειες που τον έκαναν να πάρει βάρος εξαρχής και τον οδηγούν στο να αυξάνει σταδιακά το βάρος του ή στο να διατηρεί ένα αυξημένο βάρος.

Τα πάντα όμως είναι θέμα πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων. Σε πρώτο επίπεδο λοιπόν, καλό θα ήταν κάποιος να «ζυγίσει» αν τα πλεονεκτήματα που θα έχει αν χάσει βάρος, θεωρεί ότι θα είναι περισσότερα από τα πλεονεκτήματα του να μείνει στο ίδιο βάρος.

Σε δεύτερο επίπεδο, θα πρέπει να σκεφτεί τι αλλαγές θα πρέπει να κάνει. Είναι μία σειρά πραγμάτων που όλοι μας λίγο ή πολύ γνωρίζουμε για το τι θα ήταν καλό να κάνουμε (κάποιες φορές ωστόσο είναι λανθασμένες). Το να ξεκινήσει όμως κάποιος ξαφνικά μία μέρα να πίνει 10 ποτήρια νερό (ενώ έπινε 2 ποτήρια), να κάνει 7 ημέρες την εβδομάδα περπάτημα για 1 ώρα (ενώ δεν κινούνταν καθόλου), να μην τρώει το βράδυ (ενώ το κυρίως του γεύμα ήταν το βράδυ), να μην βγαίνει καθόλου έξω προκειμένου να μην μπαίνει στον πειρασμό να φάει ή να καταναλώσει αλκοόλ (ενώ του άρεσε να βγαίνει με την παρέα του και μπορεί να το έκανε σχεδόν καθημερινά), να μην τρώει καθόλου γλυκά (ενώ του αρέσουν πολύ) και να τρώει ψητό με σαλάτα για κυρίως γεύμα (ενώ οι υπόλοιποι τρώνε κάποιο διαφορετικό και πιο νόστιμο φαγητό), το μόνο που θα καταφέρει είναι αργά ή γρήγορα να το σταματήσει και για άλλη μια φορά να απογοητευτεί και να αισθανθεί ότι δεν θα τα καταφέρει ποτέ.

Δεν είναι δυνατόν, διατροφικές συνήθειες και προτιμήσεις μιας ζωής, να αλλάξουν μέσα σε μία ημέρα. Είναι λογικό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, είναι σημαντικό, να αρχίσει κάποιος βάζοντας κάποιους στόχους. Επειδή το πιο πιθανόν είναι να αισθανθεί ότι δεν ξέρει από που να αρχίσει και που να τελειώσει και να πανικοβληθεί, καλό θα ήταν να ξεκινήσει από αυτό που θεωρεί ότι θα ήταν πιο εύκολο να εφαρμόσει (και όχι από αυτό που θεωρεί ότι θα δει πιο άμεσα διαφορά) και να το βελτιώνει σταδιακά. Αυτή η διαδικασία θα του δώσει αυτοπεποίθηση και κίνητρο για να συνεχίσει βλέποντας ότι στο τέλος της εβδομάδας έμεινε πιστός στον στόχο που είχε βάλει.

Ο κάθε στόχος θα πρέπει να έχει τέσσερα πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά:

  • Να είναι συγκεκριμένος
  • Να είναι εφικτός,
  • Να μην είναι πιεστικός και
  • Να μπορεί να είναι διατηρήσιμος μακροπρόθεσμα

Ας κάνουμε ένα παράδειγμα για την άσκηση :

Το να λέει κάποιος ότι θα κινούμαι περισσότερο, δεν είναι συγκεκριμένος στόχος. Συγκεκριμένος είναι το να πει ότι θα πηγαίνω για περπάτημα 2 φορές την εβδομάδα για 30 λεπτά.

Αν ξεκινήσει κάποιος που δεν ασκούνταν καθόλου και που για τις ανάγκες της καθημερινότητάς του κινούνταν ελάχιστα, να κάνει κάθε μέρα από 1 ώρα περπάτημα, είναι ένας στόχος που δεν είναι εφικτός, είναι πιεστικός και δεν μπορεί επομένως να είναι διατηρήσιμος μακροπρόθεσμα (από την στιγμή που δεν είναι δυνατόν κάποιος να περπατάει για 1 ώρα την ημέρα, 365 μέρες τον χρόνο).

Σε πρώτη φάση καλό θα ήταν να ξεκινήσει με το να πει ότι κάθε μέρα θα προσπαθώ να κάνω όλες τις μετακινήσεις μου με τα πόδια (εφόσον αυτό είναι εφικτό) και όχι με το αυτοκίνητο ή το μηχανάκι.

Εφόσον το καταφέρει αυτό, το να πηγαίνει κάπου που χρειάζεται να πάει, επιλέγοντας μία πιο μακρινή διαδρομή.

Την επόμενη εβδομάδα, παράλληλα με τα παραπάνω, να πηγαίνει το παιδί στο σχολείο και στο φροντιστήριο με τα πόδια.

Την επόμενη εβδομάδα, την ώρα που περιμένει το παιδί να τελειώσει το φροντιστήριο, να κάνει βόλτες με τα πόδια στην αγορά.

Την επόμενη, να κάνει τα παραπάνω και να κάνει και 2 φορές την εβδομάδα επιπλέον περπάτημα για 30 λεπτά.

Την επόμενη, να περπατήσει 2 φορές την εβδομάδα για 45 λεπτά.

Την επόμενη, 2 φορές από 1 ώρα.

Την επόμενη να κάνει τα παραπάνω και να γραφτεί και στους παραδοσιακούς χορούς που του αρέσουν πολύ και πάει και ο φίλος του, κ.ο.κ.

Σταδιακά λοιπόν και χωρίς πίεση θα έχει γίνει μία αλλαγή, όπου θα έχει την δυνατότητα να συνειδητοποιεί που τον ωφελεί κάθε φορά και το γεγονός ότι έχει μείνει πιστός και έχει καταφέρει τον στόχο που έβαζε κάθε εβδομάδα θα του δίνει κίνητρο να θέλει να το συνεχίσει. Και διαπιστώνοντας ότι δεν ήταν τόσο δύσκολο και οδυνηρό όσο φαντάζονταν στην αρχή, θα του δώσει κίνητρο να δοκιμάζει και άλλα πράγματα αλλά και το να ξεκινήσει να βάζει και έναν άλλον στόχο σταδιακά, αφήνοντας για το τέλος τον στόχο που του φαινόταν πιο δύσκολος. Με αυτόν τον τρόπο το πιο πιθανόν είναι να αρχίσει να χάνει βάρος χωρίς να το συνειδητοποιεί και χωρίς να χρειαστεί ποτέ να μπει σε στερητικές διαδικασίες.

Υπέρβαρα παιδιά – τα παιδιά διαμάντια

59455927_c3e833b6da_zImage credit : artist in doing nothing

Η πρώτη μου σκέψη για την παιδική παχυσαρκία ήταν ακριβώς ο παραπάνω τίτλος. Η αλήθεια είναι ότι μοιάζει λίγο ανατρεπτική η σκέψη αυτή, μια και αυτό που έχουμε συνηθίσει όλοι είναι να θεωρούμε τα υπέρβαρα – παχύσαρκα παιδιά ως προβληματικά. Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά αυτά αντιμετωπίζουν καθημερινά μεγάλο ρατσισμό και πολλές φορές περιθωριοποιούνται.

Πραγματικά, η παιδική παχυσαρκία είναι ένα κοινωνικό-βιοψυχολογικό φαινόμενο που εξελίσσεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Οι ειδικοί παλεύουν να αντιμετωπίσουν το θέμα, προσπαθώντας να ερμηνεύσουν και να ερευνήσουν παραμέτρους που συνδέονται με αυτό όπως: βιολογικοί παράγοντες, κληρονομικότητα, οργανικά ή διανοητικά προβλήματα, διατροφικές συνήθειες της οικογένειας, συμπεριφορές που καταστέλλουν ή ενισχύουν αυτή τη διατροφική στάση των παιδιών.

Σε αυτό το άρθρο επιθυμώ να ενημερώσω τους αναγνώστες για μία κατηγορία του παιδικού πληθυσμού που εκδηλώνει συμπεριφορές υπερφαγίας και οδηγείται στην παχυσαρκία χωρίς όμως να έχει δώσει ποτέ τέτοιες ενδείξεις στο παρελθόν.

Αναφέρομαι σε εκείνα τα παιδιά που οι διατροφικές τους συνήθειες ήταν φυσιολογικές, που είχαν την ικανότητα να διαχειρίζονται την όρεξή τους με μοναδικό σκοπό τον κορεσμό της πείνας τους και τίποτα άλλο. Παιδιά που γνώριζαν να αυτορυθμίζονται εξαιρετικά στο θέμα της λήψης τροφής χωρίς να χρειάζονται την άμεση παρεμβολή των γονιών τους σε αυτό.

Το προφίλ λοιπόν αυτών των παιδιών μοιάζει να είναι το ακόλουθο: συνεργάσιμα, υπάκουα, συμπονετικά, συνεπή στις υποχρεώσεις στην οικογένεια και στο σχολείο. Παιδιά γλυκά και καλά που συνήθως νοιάζονται πολύ για τους γονείς και τα αδέλφια τους, ευαίσθητα και καλόψυχα, δοτικά με τους φίλους τους.

Παιδιά που προσπαθούν να αποδείξουν ότι αξίζουν την αγάπη των άλλων κάνοντας σχεδόν ότι είναι αρεστό και αποδεκτό στους άλλους. Σπανίως εκφράζουν οδυνηρά συναισθήματα και πιστεύουν, ότι και αν τα δυσκολεύει στην καθημερινότητά τους, καλό θα ήταν να μην το μοιραστούν με κανέναν για να μην προκαλέσουν τη στεναχώρια ή την αποδοκιμασία των γονιών τους. Δυνατοί χαρακτήρες που έχουν το σθένος να λειτουργούν σαν εμάς τους μεγάλους που προσπαθούμε να έχουμε τον έλεγχο των καταστάσεων της ζωής μας.

Τι γίνεται όμως ξαφνικά και το παιδί αρχίζει σταδιακά να συσσωρεύει λίπος περιττό στο σώμα του; Που πήγε το εγκρατές – υπεύθυνο παιδί; Πότε η παιδική παχυσαρκία αρχίζει να λειτουργεί ως αντίδραση σε κάτι που συμβαίνει στο περιβάλλον;

Τα παιδιά λειτουργούν καλά όσο τα πράγματα γύρω τους κυλούν με έναν ομαλό και σταθερό τρόπο. Όταν τα πρόσωπα που τα περιβάλλουν και τα στηρίζουν αντιμετωπίζουν με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα τη ζωή. Αν αυτό για κάποιο λόγο αλλάξει μπορεί το παιδί να αντιδράσει τρώγοντας πολύ. Για παράδειγμα, όταν η οικογένεια αντιμετωπίζει μία δυνατή ανθρώπινη κρίση όπως αρρώστια, απώλεια ενός μέλους της. Ή αν οι γονείς έχουν προβλήματα και έντονες αψιμαχίες μέσα στον γάμο, μπορεί το παιδί να εκφράσει την αγωνία, το φόβο, την απόγνωση, το πόνο, το θυμό, την ενοχή και την τιμωρία – αυτοτιμωρία, καταναλώνοντας τεράστιες και ανθυγιεινές (απαγορευμένες) τροφές. Η υπερφαγία ή η αλόγιστη χρήση τροφής όταν έχει ξεπεραστεί το αίσθημα κορεσμού αποκτά ένα νέο νόημα στη ζωή του παιδιού. Ασυνείδητα τρώει για να επικοινωνήσει στους άλλους, ότι κάτι δεν πάει καλά μέσα του, ότι έχει τρομοκρατηθεί από καταστάσεις άγνωστες σε εκείνο. Θέλει βοήθεια αλλά δεν γνωρίζει πώς να το εκφράσει. Αποζητά από το γονιό του να το διαβεβαιώσει ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, ότι το αγαπά και το αποδέχεται παρ΄ όλο που δεν είναι «τέλειο» – υπέρβαρο.

Επίσης ένα άλλο νόημα της παραπάνω συμπεριφοράς είναι να λειτουργήσει με τρόπο αποπροσανατολιστικό. Το παιδί ασυνείδητα δημιουργεί πρόβλημα για να αποσπάσει την προσοχή των γονιών του απ΄ τα δικά τους δύσκολα θέματα. Έτσι αντί να μαλώνει ο μπαμπάς με τη μαμά αρχίζουν οι γονείς να συγκρούονται για το πρόβλημα του παιδιού ή και μερικές φορές με το ίδιο το παιδί για το βάρος του. Αν το παιδί καταλάβαινε ότι η οικογένεια θεωρούσε την παχυσαρκία μέγιστο πρόβλημα, η μητέρα πρόσεχε συνεχώς τη διατροφή της και το βάρος της, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να «χτυπήσει» στην αχίλλειο πτέρνα τους. Όσο και αν πληγώνει ένα παιδί η αρνητική ενασχόληση των γονιών με το βάρος του, προτιμά να βλέπει τους γονείς του μαζί να αντιμετωπίζουν το ίδιο σαν πρόβλημα παρά τη σχέση τους. Σε αυτή τη περίπτωση το παιδί ενώνει την οικογένεια μέσα από το πρόβλημά του και την κρατά ζωντανή.

Ένα άλλο πολύ συχνό παράδειγμα, είναι όταν είναι το πρώτο παιδί μίας οικογένειας και προστεθεί στην οικογένεια ένα αδερφάκι. Ξαφνικά εκεί που είχε λοιπόν όλη την προσοχή και την αγάπη όλης της οικογένειας (αλλά και του οικογενειακού περίγυρου) μόνο του, έρχεται κάποιος άλλος να την μοιραστεί. Βλέπει τον εαυτό του να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Και αυτό το βιώνει σαν απόρριψη. Αδυνατώντας λοιπόν να αντιμετωπίσει αυτήν την απόρριψη, μπορεί να αρχίσει να τρώει πολύ προκειμένου να κατευνάσει αυτό το αρνητικό συναίσθημα. Αυτό γίνεται είτε εάν η μητέρα ασχολείται με δίαιτες και είναι πολύ σημαντικό στην οικογένεια κάποιος να είναι αδύνατος, προσπαθώντας να τραβήξει την προσοχή, είτε εάν η μητέρα δείχνει ότι είναι πολύ σημαντικό για αυτήν τα παιδιά της να τρώνε όλο τους το φαγητό, οπότε τρώει για να της αποδείξει το πόσο καλό παιδί είναι το ίδιο που δεν την στεναχωρεί και κάνει αυτό που περιμένει η μητέρα από αυτό να κάνει.

Τα υπέρβαρα παιδιά παραμένουν να είναι τα καλύτερα παιδιά ακόμα και αν λειτουργούν αντιδραστικά. Ως ειδικός θεωρώ ότι χρειάζονται ενίσχυση στο να μπορούν να είναι καλύτερα με τον εαυτό και το σώμα τους χωρίς να το επιβαρύνουν. Το πιο σημαντικό εξάλλου, είναι ένα υπέρβαρο παιδί, να είναι «λειτουργικά υπέρβαρο», δηλαδή να έχει αυτοπεποίθηση, να είναι κοινωνικό, να διεκδικεί πράγματα και να αναπτύσσει δεξιότητες που τυχόν έχει, χωρίς να αυτοκαθορίζεται με βάση το βάρος του. Αυτά τα καλά παιδιά χρειάζονται την αμέριστη συμπαράσταση, αποδοχή, καθοδήγηση και φροντίδα γονιών, φίλων, δασκάλων και ειδικών. Η επίκριση και ο κοινωνικός στιγματισμός δεν βοηθούν στην επίτευξη του στόχου, δηλαδή να νοιώθουν και να είναι ΚΑΛΑ, ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ «ΒΑΡΟΣ».

Αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους γονείς και ειδικούς του χώρου που προσπαθούν να ξελαφρώσουν αυτά τα παιδιά ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ!!!

Δίαιτα και παιδί

3037576676_4386c54d8d_zImage credit : nerdcoregirl

Η παιδική παχυσαρκία είναι ένα κοινωνικό-βιοψυχολογικό φαινόμενο που εξελίσσεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Οι ειδικοί παλεύουν να αντιμετωπίσουν το θέμα, προσπαθώντας να ερμηνεύσουν και να ερευνήσουν παραμέτρους που συνδέονται με αυτό όπως: βιολογικοί παράγοντες, κληρονομικότητα, οργανικά ή διανοητικά προβλήματα, διατροφικές συνήθειες της οικογένειας, συμπεριφορές που καταστέλλουν ή ενισχύουν αυτή τη διατροφική στάση των παιδιών.

Πώς αντιμετωπίζουμε όμως ένα παιδί με πλεονάζον βάρος;

Πέραν από τις περιπτώσεις που υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας στο παιδί (επιπλοκές λόγω του πλεονάζοντος βάρους) ή που είναι παχύσαρκο και είναι πάνω από 7 ετών, στα παιδιά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η δίαιτα με συγκεκριμένες θερμίδες, γραμμάρια, κτλ, αλλά και με συγκεκριμένη απώλεια βάρους ανά εβδομάδα. Στα παιδιά ακόμα και να καταφέρουμε να σταματήσουμε την αύξηση του βάρους και να το διατηρήσουμε στα ίδια επίπεδα είναι πολύ σημαντικό. Μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά είναι οργανισμοί σε ανάπτυξη και προέχει να την προάγουμε. Άρα διατηρώντας σταθερό το βάρος σε ένα παιδί, ψηλώνοντας θα έρθει πιο κοντά στο φυσιολογικό του βάρος.

Έτσι λοιπόν είναι πολύ σημαντικό να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση στην ποιότητα της διατροφής του παιδιού, ώστε να παίρνει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται προκειμένου να έχει την μέγιστη και βέλτιστη δυνατή ανάπτυξη, αλλάζοντας τις διατροφικές του συνήθειες που το οδηγούν στην αύξηση βάρους.

Καταρχάς ξεκινάμε λαμβάνοντας υπόψιν ότι παίρνουμε βάρος, όταν ενώ έχουμε χορτάσει συνεχίζουμε να τρώμε. Επίσης ότι το παιδί παραδειγματίζεται από τους γονείς. Έχοντας λοιπόν αυτά τα δύο κατά νου, ο στόχος μας είναι να διερευνήσουμε ποιες διατροφικές συνήθειες της οικογένειας είναι λανθασμένες και επιδέχονται αλλαγής. Η αλλαγή θα πρέπει να ξεκινάει από τους γονείς και να αφορά όλα τα μέλη της οικογένειας, αλλά και τα άτομα που παίζουν κάποιο ρόλο στην διατροφή του παιδιού (πχ παππούδες, γυναίκα που τα κρατάει, κτλ).

Οι βασικές γραμμές της αλλαγής θα πρέπει να είναι:

  1. Υγιής και ισορροπημένη διατροφή με βάση τις συστάσεις της μεσογειακής διατροφής (που να περιλαμβάνει δηλαδή τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων στην ιδανική αναλογία).
  2. Διατροφή με μέτρο και όρια, όχι περιορισμούς, ώστε το παιδί να μην στερείται αλλά και να μην μάθει να κάνει διαχωρισμό των τροφών σε επιτρεπόμενα και απαγορευμένα ή σε παχυντικά και μη παχυντικά.
  3. Εισαγωγή άφθονων φρούτων και λαχανικών στην διατροφή του.
  4. Μικρά και συχνά γεύματα.
  5. Το φαγητό δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σαν επιβράβευση ή τιμωρία.
  6. Πολύ σημαντική επίσης είναι και η ενασχόληση του παιδιού με δραστηριότητες εκτός σπιτιού, που να ενισχύει τις κοινωνικές και ομαδικές του δεξιότητες αλλά και που να το βοηθάει να αγαπήσει την κίνηση και το παιχνίδι. Δυστυχώς πολλά παιδάκια λόγω της έλλειψης χρόνου, χρημάτων αλλά και λόγω του φόβου των γονιών είναι κλεισμένα σε ένα διαμέρισμα και το παιχνίδι γίνεται μέσω υπολογιστή ή τηλεόρασης. Αυτό κάνει το παιδί να είναι νωχελικό και πιο δυσκίνητο, αλλά και να φορτώνεται με λιποκύτταρα που θα τα έχει για την υπόλοιπη ζωή του. Η άσκηση επίσης βοηθάει στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου από τα οστά και επομένως καθορίζει την οστική πυκνότητα. Είναι σημαντικό να δοκιμάζει διάφορα και να αναζητά και να ανακαλύπτει κλίσεις και δεξιότητες. Έτσι λοιπόν, ένας στόχος ακόμα είναι η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας του παιδιού. Καλό θα είναι να μην ξεπερνάει τις 2 ώρες μπροστά από τηλεόραση ή υπολογιστή. Το σημαντικότερο βέβαια κριτήριο πρέπει να είναι το να του αρέσει μία δραστηριότητα και όχι να καταπιέζεται για να την κάνει.
  7. Η άσκηση θα πρέπει να είναι προτεραιότητα και όχι να συμπληρώνει τον χρόνο του παιδιού.
  8. Αύξηση της κίνησης στην καθημερινότητα του παιδιού (πχ πάμε με τα πόδια στο σχολείο ή στα αγγλικά και όχι με το αυτοκίνητο, πηγαίνουμε κάπου από μακρύτερη διαδρομή, κτλ)
  9. Οι γονείς θα πρέπει να αποτελούν οι ίδιοι υγιή διατροφικά πρότυπα και να έχουν και οι ίδιοι την κίνηση στην ζωή τους.
  10. Δεν θα πρέπει να περιμένουν ή να απαιτούν από το παιδί τους να φάει (πχ φρούτα-λαχανικά-γάλα) ή να μην φάει κάτι (πχ γλυκά-σοκολάτες-παγωτά-junk food), εάν δεν το κάνουν και οι ίδιοι. Οι ίδιοι θα πρέπει να δείχνουν το παράδειγμα στο παιδί, να μην έχουν πολλά αποθέματα από «πειρασμούς» στο σπίτι και να μην ξεχωρίζουν τα παιδιά τους στο τι θα φάνε και πόσο. Ότι τρώμε, θα το τρώμε όλοι μαζί και όχι κρυφά.
  11. Να έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες όσον αφορά το βάρος και το σχήμα του σώματος του παιδιού τους. Να καταλάβουν τον στόχο μας και να αποβάλλουν το άνχος τους για το βάρος του παιδιού. Να αποδεχτούν ότι είναι κάτι που θα πάρει χρόνο και ότι η επιτυχία ή η αποτυχία ξεκινάει και τελειώνει από τους ίδιους.
  12. Οι γονείς, τέλος, είναι σημαντικό να αποδέχονται το παιδί τους και να του λένε συχνά το πόσο το αγαπάνε αλλά και για πόσα πράγματα τους έχει κάνει περήφανους. Είναι σημαντικό το παιδί να μάθει να μην αυτοκαθορίζεται με βάση το σώμα και το βάρος του, να είναι κοινωνικό και να έχει αυτοπεποίθηση.
  13. Ο λανθασμένος χειρισμός των παραπάνω θα επηρεάσει τον χαρακτήρα (ένα παχύσαρκο παιδί έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει τάσεις απομόνωσης, δυσκολίες στην επικοινωνία και την αποδοχή, καθώς και χαμηλή αυτοεκτίμηση) και τις διατροφικές συνήθειες του παιδιού για την υπόλοιπη ζωή του αλλά και θα αυξήσει τις πιθανότητες να αναπτύξει κάποια διατροφική διαταραχή.