Tag Archives: γονείς

Γιατί είναι Σημαντικό να Γυμνάζεστε μαζί με τα Παιδιά σας;

5345153310_f408959b35_z
Image credit: Anne Worner
O σύγχρονος τρόπος ζωής και οι ρυθμοί της καθημερινότητας περιορίζουν ασφυκτικά τον ελεύθερο χρόνο των γονιών και «ευνοούν» τον καθιστικό τρόπο ζωής τόσο για τους ίδιους όσο και για τα παιδιά τους. Παρόλα αυτά, είναι αποδεδειγμένο ότι η άσκηση έχει σημαντικότατα οφέλη για την υγεία του παιδιού, αλλά και για τη δημιουργία γερών θεμελίων για την υγεία του ως ενήλικας. Συνεπώς, η εύρεση έστω και λίγου χρόνου για σωματική δραστηριότητα θα πρέπει να αποτελεί στόχο για μικρούς και μεγάλους. Ιδανικά, ο συνδυασμός γονιός και παιδί σε οποιαδήποτε μορφή σωματικής δραστηριότητας (π.χ. περπάτημα, βόλτα με το σκύλο, ποδήλατο) προσφέρει πολλαπλά και σημαντικά οφέλη και στους δύο.

 

Είναι γνωστό ότι οι γονείς αποτελούν πρότυπα για τα παιδιά τους. Συνεπώς, είναι σημαντικό τα παιδιά να βλέπουν τους γονείς τους να γυμνάζονται, να είναι καθημερινά δραστήριοι, να προσπαθούν να είναι υγιείς, με δύναμη και ενέργεια, έτσι ώστε να παρακινηθούν και τα ίδια να προσθέσουν κίνηση στο καθημερινό τους πρόγραμμα. Επιπλέον, η συμμετοχή σε κάποια σωματική δραστηριότητα των γονέων μαζί με τα παιδιά αποτελεί έναν δημιουργικό τρόπο απασχόλησης και βελτιώνει την επικοινωνία μεταξύ τους.

Η συχνή άσκηση βοηθάει τόσο τους γονείς όσο και τα παιδιά να αναπτύξουν νέους διαύλους επικοινωνίας, να ενισχύσουν το δέσιμο μεταξύ τους, να μειώσουν το άγχος και την πίεση που έχουν από την καθημερινότητά τους και, εντέλει, να νιώθουν καλύτερα για τον εαυτό τους, αλλά και για τον συνασκούμενό τους. Οι μεν γονείς νιώθουν ευχάριστα για το ρόλο που επιτελούν και που συμμετέχουν στη σωστή ανάπτυξη των παιδιών τους, τα δε παιδιά νιώθουν ασφάλεια και χαρά που ασκούνται με τους γονείς στο πλάι τους.

Επιπρόσθετα, ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η κοινή προσπάθεια γονιού και παιδιού για την επίτευξη του εκάστοτε στόχου κατά την πραγματοποίηση κάποιας δραστηριότητας (π.χ. περπάτημα μέχρι την πλατεία ή μπάσκετ για μισή ώρα) ενισχύει την επιμονή, τη συγκέντρωση και την αυτοπεποίθηση και των δύο.

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι για τα παιδιά η άσκηση θα πρέπει να γίνεται με μορφή παιχνιδιού και όχι με ανταγωνιστικό χαρακτήρα. Ο σκοπός θα πρέπει να είναι η διασκέδαση, με τελικό αποτέλεσμα την προσφορά χαράς και την επιθυμία επανάληψης της δραστηριότητας. Με τον τρόπο αυτό αυξάνονται και οι πιθανότητες τα παιδιά να υιοθετήσουν μια θετική στάση απέναντι στην άσκηση, την οποία θα ακολουθούν και στην ενήλικη ζωή τους.

Πηγή : ΕΥΖΗΝ

Οδηγός για φαγητό εκτός σπιτιού στην εφηβεία

4933735272_fa07ba8df9_z
Image credit : Joey
Μια από τις αγαπημένες διατροφικές συνήθειες των εφήβων είναι το γρήγορο φαγητό, αυτό δηλαδή που προορίζεται για γρήγορη κατανάλωση, χωρίς να απαιτεί την «ιεροτελεστία» του γεύματος. Η έξοδος σε φαστ-φουντ, πιτσαρία, σουβλατζίδικο, σαντουιτσάδικο (για φαγητό εκτός σπιτιού ) είναι για τους εφήβους κάτι περισσότερο από μια απλή βόλτα για να φάνε, ενώ ευχαρίστως απολαμβάνουν το γρήγορο φαγητό και στο σπίτι παραγγέλνοντας. Για τις αγαπημένες τους αυτές γευστικές προτιμήσεις οι έφηβοι ακούνε πολλά αρνητικά σχόλια, ειδικότερα από τους γονείς, αλλά και άλλους ενήλικες, διότι η ποιότητα του γρήγορου φαγητού σε γενικές γραμμές δεν το καθιστά μια θρεπτική επιλογή. Είναι αλήθεια ότι σε σχέση με το «σπιτικό», το γρήγορο φαγητό είναι σχεδόν πάντα πιο πλούσιο σε λίπος, ειδικά κορεσμένο λίπος, αλάτι, ζάχαρη και πιο φτωχό σε διαιτητικές ίνες και θρεπτικά συστατικά, όπως ο σίδηρος και το ασβέστιο. Επίσης, προωθείται το μεγάλο μέγεθος στις μερίδες που μπορεί να σερβιριστεί και είναι πιο πλούσιο σε θερμίδες, χωρίς παρόλα αυτά να είναι πάντα αποτελεσματικό στο να προκαλεί «χορτασμό». Τόσο εξαιτίας της σύστασής του σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά όσο και εξαιτίας άλλων αλλαγών που μπορεί να φέρει στο καθημερινό διαιτολόγιο του εφήβου, η τακτική του κατανάλωση δεν μπορεί να συμβαδίσει με τη λεγόμενη «ισορροπημένη διατροφή», την τόσο απαραίτητη σε όλους, αλλά ειδικότερα στους εφήβους.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να απολαμβάνεις το γρήγορο φαγητό, αρκεί να είναι σε ένα πιο προσεγμένο πλαίσιο. Η βασική αρχή άλλωστε για την ισορροπημένη διατροφή είναι ότι όλα τα τρόφιμα και γεύματα έχουν θέση, τηρουμένων των αναλογιών. Για να το εφαρμόσεις αυτό σε σχέση με το γρήγορο φαγητό, σημασία έχει και η συχνότητα και οι επιλογές. Δηλαδή, θα πρέπει πρώτα να ελέγξεις πόσο συχνά καταναλώνεις γρήγορο φαγητό, κρατώντας ίσως τη συνήθεια αυτή για την έξοδό σου και προσπαθώντας να μην εκτοπίζεις καθημερινά τα πιο θρεπτικά γεύματα. Έπειτα, ένα σπουδαίο «εργαλείο» είναι να τροποποιήσεις τις επιλογές σου σε γρήγορο φαγητό, ώστε να ελαχιστοποιήσεις τις λιγότερο υγιεινές επιλογές, και να μπορείς να διατηρήσεις συνολικά μια ποιοτική διατροφή και ένα υγιές βάρος. Για παράδειγμα, πολλά από τα εστιατόρια που σερβίρουν γρήγορο φαγητό προσφέρουν πιο υγιεινές εναλλακτικές επιλογές, ενώ υπάρχουν τρόποι να διαμορφώσεις κατάλληλα την παραγγελία σου. Για να το πετύχεις, ρίξε μια ματιά στις συμβουλές παρακάτω.

  1. Μην παραγγέλνεις τις μεγάλες μερίδες.

Συνήθως σε πολλά εστιατόρια το ίδιο τρόφιμο, π.χ. οι τηγανιτές πατάτες ή το αναψυκτικό, μπορεί να παραγγελθεί σε 3 διαφορετικά μεγέθη: μικρό, μεσαίο και μεγάλο, ή οι μερίδες ενός πιάτου διατίθενται σε μεγαλύτερο ή διπλάσιο μέγεθος, όπως είναι τα διάφορα μπέργκερς. Παρόλο που η μεγαλύτερη ποσότητα μπορεί να μην έχει μεγάλη διαφορά στην τιμή με τις μικρότερες, θα σου δώσει, αναλόγως με το τρόφιμο, πολλές επιπρόσθετες θερμίδες, λίπος, αλάτι ή ζάχαρη. Προσπάθησε, λοιπόν, να παραγγέλνεις τις μικρότερες μερίδες και να αποφεύγεις τις μεγάλες, ακόμα και εάν είναι μέρος ενός πιο οικονομικού πακέτου. Σκέψου άλλωστε ότι η ύπαρξη των μεγαλύτερων μερίδων σε ευνοϊκότερη τιμή είναι ουσιαστικά ένα τέχνασμα του μάρκετινγκ για να ευνοεί τη μεγαλύτερη κατανάλωση.

  1. Απόφυγε τις σάλτσες («σως»). 

Οι πρόσθετες σως, όπως η μαγιονέζα, οι σως τυριού, τα «salad dressings», περιέχουν πολλές θερμίδες και λίπος. Για να μειώσεις αυτές τις θερμίδες ζήτησε την παραγγελία σου χωρίς την σως ή ζήτησέ τη ξεχωριστά στο πλάι. Με αυτό τον τρόπο μπορείς να προσθέσεις εσύ λιγότερη, αφού στα περισσότερα εστιατόρια η ποσότητα που σου δίνουν είναι αρκετά μεγάλη. Εάν υπάρχουν, θα μπορούσες ίσως να διαλέξεις και κάποια light εκδοχή, χωρίς όμως να βάλεις μεγαλύτερη ποσότητα. Στις σαλάτες μπορείς να επιλέξεις αντί για κάποια σως μαγιονέζας, μια σως μουστάρδας, γιαουρτιού ή μόνο ελαιόλαδο ή ξύδι μπαλσάμικο.

  1. Απόφυγε τις τηγανιτές επιλογές.

Οι περισσότερες επιλογές σε ένα εστιατόριο γρήγορου φαγητού αφορούν τηγανιτά τρόφιμα, με κύριο τις τηγανιτές πατάτες αλλά και άλλα, όπως το ιδιαιτέρως δημοφιλές τηγανιτό παναρισμένο κοτόπουλο. Ο προβληματισμός σε σχέση με το τηγάνισμα έχει να κάνει και με τις θερμίδες και με την ποιότητα: με το τηγάνισμα το τρόφιμο απορροφά πολύ λάδι, ώστε του προστίθενται πολλές θερμίδες, η ποιότητα του λαδιού που χρησιμοποιείται στα εστιατόρια γρήγορου φαγητού δεν είναι ιδιαιτέρως καλή, ενώ η ίδια η διαδικασία του τηγανίσματος αλλοιώνει την ποιότητα κάποιων λιπαρών οξέων που περιέχει το λάδι, υποβαθμίζοντας τη θρεπτική του αξία. Σε πολλά εστιατόρια θα βρεις και ψητές εκδοχές των τροφίμων που σου αρέσουν, τις οποίες θα μπορούσες να δοκιμάσεις ως εναλλακτικές, ενώ μην ξεχνάς και την επιλογή του «λιγότερου» (π.χ. μικρότερη μερίδα ή μοίρασμα της μερίδας!).

  1. Επίλεξε το παιδικό μενού.

Στο παιδικό μενού οι μερίδες είναι μικρότερες και τα τρόφιμα σε πιο απλή ή «light» έκδοση. Φαίνεται δηλαδή ότι τα παιδικά πιάτα συνδυάζουν κάποιες από τις αρχές που αναφέρθηκαν παραπάνω, και θα μπορούσαν να αποτελούν μια επιλογή σου όταν θες να φας γρήγορο φαγητό.

  1. Απόφυγε τα αναψυκτικά.

Τα αναψυκτικά στα εστιατόρια γρήγορου φαγητού θεωρούνται «must»: προωθούνται ως συνοδευτικά όλων των πιάτων και αποτελούν μέρος πολλών συνδυαστικών πιάτων. Η κατανάλωσή τους στα εστιατόρια γρήγορού φαγητού ευνοείται και από την υψηλή περιεκτικότητα των τροφίμων σε αλάτι, η οποία σε κάνει τελικά να διψάς. Όμως, τα αναψυκτικά δεν συστήνονται για την καλή ενυδάτωση. Το καλύτερο μέσο ενυδάτωσης είναι το νερό, και το να μάθεις να συνοδεύεις τα γεύματά σου με νερό θα είναι μια καλή μακροχρόνια συνήθεια. Επίσης, τα αναψυκτικά light θα μπορούσαν να αποτελούν εναλλακτικές των κανονικών από την άποψη μόνο των θερμίδων και της ζάχαρης, τις οποίες ουσιαστικά τα light περιέχουν σε μηδενικές ποσότητες.

  1. Απόφυγε τις πιο λιπαρές επιλογές.

Για παράδειγμα, όταν είναι να φας σουβλάκια, απόφυγε τον γύρο -χοιρινό ή κοτόπουλο- και προτίμησε τα πιο άπαχα κρέατα, όπως τη μορφή σε καλαμάκι. Παράγγειλε, επίσης, αλάδωτη πίτα στο σουβλάκι και απόφυγε να προσθέσεις τηγανιτές πατάτες και σως. Ένα σουβλάκι με αλάδωτη πίτα, κοτόπουλο, λαχανικά και γιαούρτι έχει σχεδόν τις μισές θερμίδες από το κλασσικό σουβλάκι με γύρο κοτόπουλο, πατάτες και σως μαγιονέζας.

  1. Διαμόρφωσε την πίτσα σου διαφορετικά.

Παράγγειλε μια πίτσα με πολλά λαχανικά και λεπτή ζύμη. Απόφυγε τα πολλά αλλαντικά και τα διαφορετικά τυριά, προσπαθώντας να βάλεις μόνο ένα είδος αλλαντικού και μόνο ένα είδος τυριού ή ακόμα και ένα από τα δύο. Επίσης, συνοδευτικά μπορείς να παραγγείλεις μια σαλάτα, ώστε να σε χορτάσει πιο εύκολα, και βέβαια μοιράσου την πίτσα με τους φίλους σου!

  1. Υπάρχουν και άλλες επιλογές!

Υπάρχουν και άλλες επιλογές για γρήγορο φαγητό! Μπορείς να παραγγείλεις ένα σάντουιτς, μια μπαγκέτα ή μια κρέπα, τα οποία συνήθως είναι πιο «ελαφριά» από την άποψη των θερμίδων και του λίπους σε σχέση με τις άλλες επιλογές που συνήθως υπάρχουν στα εστιατόρια γρήγορου φαγητού. Τα σημεία, βεβαίως, που αναφέρθηκαν και παραπάνω ισχύουν και εδώ, π.χ. προσπάθησε να προσθέσεις όσο το δυνατόν λιγότερα υλικά, με εξαίρεση τα λαχανικά, απόφυγε τις τηγανιτές πατάτες και τις σως, και επίλεξε το μέγεθος ανάλογα με την πείνα σου και όχι με την προσφορά!

Σύμφωνα με τις συστάσεις της Εθνικής Δράσης Υγείας για τη Ζωή των Νέων, www.eyzin.minedu.gov.gr

Είναι το παιδί σας κακόφαγο;

 

6144729060_058ffcf4b9_zImage credit : David Goehring

Είστε από τους γονείς που ανησυχείτε ότι το παιδί σας δεν τρώει πολλά φαγητά και ότι είναι κακόφαγο;
Κάθε γεύμα είναι για εσάς μία μικρή μάχη και συνοδεύεται από μεγάλη ένταση;
Μέχρι να ωριμάσουν οι διατροφικές προτιμήσεις του παιδιού σας, λάβετε υπόψη τις παρακάτω συμβουλές.

Σεβαστείτε την όρεξη του παιδιού σας ή την έλλειψή της

Αν το παιδί σας δεν πεινάει, μην το πιέζετε να φάει. Αυτό και μόνο μπορεί να υποκινήσει ή να ενισχύσει μία διαμάχη για το φαγητό. Παράλληλα, το παιδί σας θα αρχίσει να συνδυάζει την ώρα του φαγητού με αρνητικά συναισθήματα, ένταση και εκνευρισμό.
Ομοίως, μην το δωροδοκείτε ή το πιέζετε να φάει συγκεκριμένα φαγητά ή να τελειώσει το πιάτο του, καθώς στην ουσία του μαθαίνετε να παραβλέπει τα φυσικά μηνύματα της πείνας και του κορεσμού, κάτι που θα το ακολουθεί και ως ενήλικα.
Σερβίρετε μικρές ποσότητες για μην αγχώνετε το παιδί και δώστε του την ευκαιρία αν θέλει από μόνο του να ζητήσει κι άλλο.

Προσπαθήστε να έχετε συγκεκριμένη ρουτίνα.

Προσπαθήστε να είστε συνεπείς στις ώρες που σερβίρονται τα γεύματα και τα σνακ. Αποφύγετε να δίνετε στο παιδί σας γάλα, χυμό ή λιχουδιές ανάμεσα στα γεύματα, καθώς θα του κόψουν την όρεξη για το επόμενο γεύμα. Προσπαθήστε να του δίνετε απλά νερό.

Δείξτε υπομονή με τα καινούργια τρόφιμα

Τα μικρά παιδιά, πολύ συχνά αγγίζουν ή μυρίζουν τα νέα τρόφιμα και μπορεί να βάζουν πολύ μικρές μπουκιές στο στόμα τους και μετά να τις φτύνουν. Πολλές φορές μπορεί να χρειαστεί να εκτεθεί πολλές φορές σε ένα νέο τρόφιμο, μέχρι τελικά να φάει μια μπουκιά.
Εσείς, ωστόσο, μπορείτε να ενθαρρύνετε το παιδί σας, μιλώντας του για το χρώμα, το σχήμα, την μυρωδιά και την υφή του τροφίμου και όχι για το αν έχει ωραία γεύση. Καλό θα ήταν να σερβίρετε τα νέα τρόφιμα, μαζί με άλλα αγαπημένα τρόφιμα του παιδιού.

Κάντε την διαδικασία διασκεδαστική

Σκεφτείτε ωραίους τρόπους εμφάνισης και παρουσίασης του νέου τροφίμου. Σχηματίστε με τα τρόφιμα φατσούλες, ζωάκια, σχεδιάκια, κτλ. Φροντίστε στο πιάτο να υπάρχει αρκετό χρώμα και να είναι αρκετά δελεαστικό για την περιέργεια ενός μικρού παιδιού.

Βάλτε το παιδί σας να συμμετέχει στην επιλογή, προετοιμασία και παρασκευή του φαγητού.

Πάρτε το παιδί μαζί σας στο μανάβικο και ζητήστε του να σας βοηθήσει να διαλέξετε φρούτα, λαχανικά και άλλα υγιεινά τρόφιμα. Μην αγοράζετε τίποτα που δεν θα θέλατε το παιδί σας να φάει. Στο σπίτι, ζητήστε του να σας βοηθήσει να πλύνετε τα λαχανικά, να τα κόψετε και να στρώσετε το τραπέζι.

Δώστε το καλό παράδειγμα

Μην περιμένετε το παιδί σας να φάει κάτι που δεν το τρώτε οι ίδιοι. Γιατί το παιδί σας να φάει φρούτα, εάν δεν βλέπει εσάς ποτέ να το κάνετε; Γιατί να φάει πρωινό, εάν εσείς ξεκινάτε την ημέρα σας πίνοντας καφέ; Μην ξεχνάτε ότι εσείς είστε το παράδειγμά του. Εάν εσείς τρώτε μία ποικιλία τροφίμων, είναι πιο πιθανόν να το κάνει και το παιδί σας.

Γίνετε δημιουργικοί

Προσθέστε μπρόκολο ή καρότο ή πράσινες πιπεριές στην σάλτσα για τα μακαρόνια, κόψτε στα δημητριακά του φρέσκα φρούτα σε μικρά κυβάκια, βάλτε στις σούπες και στα όσπρια καρότο και πιπεριές. Χρησιμοποιήστε την φαντασία σας και προσπαθήστε να ενισχύετε ένα φαγητό με θρεπτικά συστατικά.

Περιορίστε τους περισπασμούς

Την ώρα που τρώτε, θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι η τηλεόραση θα είναι κλειστή και ότι εκείνη την ώρα καθόμαστε στο τραπέζι και τρώμε. Είναι σημαντικό να μην αποσπάται η προσοχή του παιδιού από το φαγητό, ούτε να παίζει κάποιο παιχνίδι ενώ τρώει. Μην ξεχνάτε επίσης, ότι οι διαφημίσεις στην τηλεόραση θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν το παιδί να επιθυμήσει τροφές με πολύ ζάχαρη και μικρότερη θρεπτική αξία.

Μην δίνετε γλυκό στο παιδί ως επιβράβευση εάν φάει το φαγητό του

Με αυτόν τον τρόπο δίνετε το μήνυμα στο παιδί ότι το γλυκό είναι το καλύτερο τρόφιμο και το μόνο που θα καταφέρετε να κάνετε είναι να αυξήσετε την επιθυμία του για αυτό. Θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ τρώμε φαγητό και το γλυκό μπορούμε να το φάμε σαν απογευματινό ή σαν δεκατιανό κάποιες μέρες.

Μην μαγειρεύετε διαφορετικό φαγητό για το παιδί

Τελευταία και ίσως πιο σημαντική από όλες τις συμβουλές είναι να μην φτιάχνετε άλλο φαγητό για εσάς και άλλο για το παιδί. Και ούτε φυσικά να φτιάχνετε μόνο τα φαγητά που ξέρετε ότι του αρέσουν. 
Με το να φτιάχνετε ξεχωριστό φαγητό για το παιδί σας, όταν απορρίπτει το κύριο φαγητό της οικογένειας, ενισχύετε και ενθαρρύνετε το παιδί σας να γίνει κακόφαγο.
Όταν έχετε ένα φαγητό που δεν του αρέσει, ζητήστε από το παιδί να μείνει στο τραπέζι, ακόμα και αν τελικά δεν φάει. Ζητήστε του μία φορά να δοκιμάσει από το φαγητό και αν δεν του αρέσει να το φτύσει. Εάν δεν θέλει, μην το ξαναπείτε, ούτε να το πιέσετε. Πείτε του ότι μπορεί να φάει ψωμί, τυρί, ελιές ή σαλάτα ή ότι άλλο έχετε φροντίσει να υπάρχει πάνω στο τραπέζι και ότι αφού τελειώσετε όλοι, μπορεί να σηκωθεί από το τραπέζι. Το να σας βλέπει εσάς να απολαμβάνετε ένα φαγητό και η συχνή έκθεση σε αυτό, κάποια στιγμή μπορεί να το κάνει να θέλει να δοκιμάσει. Επίσης είναι σημαντικό να είναι ξεκαθαρισμένο ότι το επόμενο γεύμα θα είναι το απόγευμα.

Να θυμάστε ότι οι διατροφικές συνήθειες του παιδιού σας δεν θα αλλάξουν σε μία μέρα. Αλλά με μικρά βήματα κάθε μέρα, μπορείτε να προάγεται την υγιεινή διατροφή του παιδιού σας για όλη του την ζωή.

Μετάφραση από Healthy lifestyle – children’s health, Mayo Clinic, εμπλουτισμένο με προσωπικά σχόλια.

Ομιλία στο Δημοτικό Σχολείο του Αγ. Σπυρίδωνα

DSC00405edited

Στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Παχυσαρκίας, την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου, βρέθηκα στο Δημοτικό Σχολείο του Αγ. Σπυρίδωνα, σε εκδήλωση που οργάνωσαν από κοινού το Σχολείο και ο Σύλλογος Γονέων. Εκεί μιλήσαμε στα παιδιά για την σημασία της σωστής διατροφής, για το πόσα γεύματα είναι καλό να τρώμε κάθε μέρα και τι είναι καλό να περιλαμβάνουν αυτά, για τις ομάδες τροφίμων, για την σημασία της κατανάλωσης νερού και το πόσο σημαντικό είναι να κινούμαστε μέσα στην ημέρα μας.

Εντυπωσιάστηκα από την συμμετοχή και τις γνώσεις των παιδιών. Αυτό δείχνει το πόσο καλή δουλειά έχουν κάνει οι εκπαιδευτικοί του συγκεκριμένου σχολείου, οι οποίοι από ότι διαπίστωσα ήταν οι ίδιοι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι όσον αφορά την διατροφή και την άσκηση των παιδιών και φροντίζουν να τους δίνουν συνέχεια ερεθίσματα και μηνύματα.

Στην εκδήλωση, πέραν από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, παρευρίσκονταν  και γονείς, όπου μετά την ομιλία, και την ώρα που τα παιδιά απασχολήθηκαν με ζωγραφιές και ασκήσεις που αφορούσαν αυτά που άκουσαν, απάντησα στις ερωτήσεις τους και λύσαμε απορίες για το πώς θα μπορούσαν να μάθουν στα παιδιά τους να τρώνε πιο υγιεινά και να κινούνται περισσότερο.

Οι μαθητές, μετά από αυτά «τίμησαν δεόντως» τον πλούσιο μπουφέ με υγιεινές τροφές που είχαν ετοιμάσει οι γονείς. Ευχαριστώ πολύ τόσο τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, όσο και τον διευθυντή και τους δασκάλους του σχολείου για την πρόσκληση!

DSC00406edited

 

DSC00408edited

 

DSC00395edited

Τέσσερις δημοφιλείς διατροφικοί μύθοι για παιδιά

το παιδί να φάει όλο του το φαγητό
Image credit : chad glenn
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Ε.Υ.ΖΗ.Ν.*

Υπάρχουν μύθοι που συνδέονται με τη διατροφή και τη σωματική ανάπτυξη των παιδιών, οι οποίοι είναι τόσο διαδεδομένοι, ώστε η εγκυρότητά τους θεωρείται αυτονόητη από πολλούς γονείς. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, που γιορτάζεται στις 16 Οκτωβρίου, το πρόγραμμα ΕΥΖΗΝ καταρρίπτει τέσσερις πολύ γνωστούς τέτοιους μύθους:

Το βάρος θα το πάρει σε ύψος
Είναι συχνή παρανόηση των γονιών πως ένα παιδί με αυξημένο βάρος δεν αποτελεί κάτι το ανησυχητικό, καθώς λόγω της γοργής σωματικής ανάπτυξης που συμβαίνει κατά την παιδική ηλικία, τα επιπρόσθετα κιλά θα μετατραπούν σε ύψος. Εξαιτίας αυτού του σκεπτικού, συχνά, πολλοί γονείς, παρόλο που μπορεί να αναγνωρίζουν ότι το βάρος του παιδιού τους είναι αυξημένο, το θεωρούν υγιές και το συνδέουν με καλή σωματική ανάπτυξη.

Παρόλα αυτά, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Αντίθετα, έχει βρεθεί πως τα υπέρβαρα παιδιά έχουν αυξημένες πιθανότητες να γίνουν υπέρβαροι ενήλικες οπότε και να έχουν, μελλοντικά, υψηλότερο κίνδυνο για την εμφάνιση διαταραχών σχετιζόμενων με το αυξημένο σωματικό βάρος.

Αξίζει να σημειωθεί, πως όσο πιο έγκαιρα αναγνωριστεί το υπερβάλλον βάρος ενός παιδιού, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες επιτυχημένης παρέμβασης για την αντιμετώπιση του.

Όλα τα υπέρβαρα παιδιά αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο για την επίτευξη ενός υγιούς βάρους
Πολλοί γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, είτε αυτό σημαίνει να χάσουν βάρος είτε να μην χάσουν, διότι δεν ενδείκνυται στο στάδιο της ανάπτυξης, καθώς αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία τους. Θα πρέπει να επισημανθεί πως η αξιολόγηση και η παρέμβαση τον έλεγχο του βάρους σε ένα υπέρβαρο/παχύσαρκο παιδί εξαρτάται τόσο από το βαθμό του υπερβάλλοντος βάρους όσο και από την ηλικία του.

Σε γενικές γραμμές ισχύει πως όσο περισσότερο είναι το υπερβάλλον βάρος ενός παιδιού τόσο περισσότερο ενδείκνυται η μείωση του βάρους (σε σχέση με τη διατήρησή του) και όσο μεγαλύτερη η ηλικία του τόσο ταχύτερος μπορεί να είναι ο ρυθμός απώλειας. Αντίθετα, σε ένα μικρότερης ηλικίας παιδί με μικρό βαθμό υπερβάλλοντος βάρους συστήνεται η διατήρηση ή η αναχαίτιση της αύξησης του βάρους του, ώστε με την παράλληλη αύξηση του ύψους του να μετακινηθεί το βάρος του σταδιακά στα φυσιολογικά επίπεδα.

Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό οι γονείς να απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας (γιατρούς, διαιτολόγους), οι οποίοι θα αναλάβουν την αξιολόγηση του βάρους του παιδιού και την παρέμβαση περαιτέρω, εάν αυτή κριθεί απαραίτητη.

Τα αδύνατα παιδιά αρρωσταίνουν πιο εύκολα
Ο συγκεκριμένος μύθος έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική οικογένεια. Είναι συχνή η άποψη των γονιών, και ακόμα περισσότερο των παππούδων, πως ένα παιδί που είναι αδύνατο είναι πιο ευάλωτο σε ασθένειες και πως το επιπρόσθετο βάρος προστατεύει το παιδί και αποτελεί ένδειξη υγείας.

Η διάδοση αυτού του διατροφικού μύθου μπορεί εύκολα να εξηγηθεί, καθώς κάποιες δεκαετίες πριν, κυρίως την εποχή των παγκόσμιων πολέμων αλλά και στη μεταπολεμική περίοδο, η εξασφάλιση τροφής ήταν δύσκολη και το χαμηλό σωματικό βάρος σχετιζόταν με καταστάσεις, όπως η φτώχεια και η πείνα. Όσο υψηλότερο βάρος είχε ένα παιδί, τόσο αύξαναν οι πιθανότητες επιβίωσης και ανθεκτικότητας σε ασθένειες.

Παρόλα αυτά, σήμερα κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες Δυτικού τύπου κοινωνίες, η τροφή βρίσκεται σε αφθονία και επιπλέον, σε αντίθεση με εκείνη την εποχή, το αυξημένο σωματικό βάρος ενός παιδιού, που προκαλείται από την υπερκατανάλωση τροφής, είναι συχνό φαινόμενο.

Επιπρόσθετα, αξίζει να αναφερθεί πως πια το αυξημένο σωματικό βάρος ενός παιδιού είναι τελικά αυτό που σχετίζεται με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων, τόσο στην παιδική ηλικία όσο και αργότερα στην ενήλικη ζωή.

Τα παιδιά πρέπει να «αδειάζουν» το πιάτο τους, γιατί είναι στην ανάπτυξη
Οι υψηλοί ρυθμοί σωματικής ανάπτυξης που χαρακτηρίζουν την παιδική και εφηβική ηλικία συνδέονται με αυξημένες απαιτήσεις σε θρεπτικά συστατικά. Πολλοί γονείς, στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν ότι το παιδί τους θα καταναλώσει επαρκείς ποσότητες τροφής, τείνουν να το «μπουκώνουν» και να απαιτούν από αυτό να «αδειάσει» το πιάτο του. Η τακτική αυτή όμως είναι εσφαλμένη, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του βάρους του παιδιού πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα και επιπλέον εμποδίζει τη φυσιολογική ανταπόκριση του παιδιού στα αισθήματα πείνας και κορεσμού.

Αξίζει να σημειωθεί πως η επίδραση τέτοιων πρακτικών είναι πιο έντονη σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, τα οποία στηρίζονται ολοένα και λιγότερο στο αίσθημα της πείνας και του κορεσμού για το πόσο θα φάνε. Άλλοι παράγοντες αρχίζουν και γίνονται σημαντικοί, όπως το μέγεθος της μερίδας που θα τους προσφερθεί ή και μόνο η εικόνα του φαγητού. Συνεπώς, πρακτικές που ωθούν τα παιδιά να μην σταματάνε όταν έχουν χορτάσει, αλλά να συνεχίζουν μέχρι να τελειώσει η προσφερόμενη ποσότητα, ευνοούν την κατανάλωση τροφής για λόγους άλλους, πέρα από την πείνα και τον χορτασμό.

Η ισορροπημένη διατροφή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την καλή σωματική ανάπτυξη των παιδιών.

Για έγκυρη πληροφόρηση σχετικά με θέματα σωματικής ανάπτυξης, διατροφής και άσκησης παιδιών, οι γονείς μπορούν να πλοηγηθούν στην ιστοσελίδα του προγράμματος ΕΥΖΗΝ. Επιπλέον, στο πλαίσιο των δράσεων του, για το σχολικό έτος 2014-15,το πρόγραμμα ΕΥΖΗΝ πραγματοποιεί ενημερωτικές διαδραστικές παρουσιάσεις που απευθύνονται σε παιδιά και εφήβους, με θέματα γύρω από την υγεία, τη διατροφή, τη σωματική δραστηριότητα και την ανάπτυξη τους. Οι παρουσιάσεις πραγματοποιούνται στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και απευθύνονται σε όλα τα σχολεία της Αττικής, που συμμετέχουν κατόπιν συνεννόησης. Επιπλέον, για τα σχολεία εκτός Αττικής, προσφέρεται η δυνατότητα διεξαγωγής των παρουσιάσεων μέσω skype.

To E.Y.ZH.N. (Εθνική δράση Υγείας για τη ΖωΗ των Νέων) είναι ένα πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας που σχεδίασε και υλοποιεί το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Κύριος στόχος του προγράμματος είναι η διασφάλιση της υγείας των παιδιών μέσα από την υιοθέτηση ισορροπημένων συνηθειών διατροφής και σωματικής δραστηριότητας. Το Πρόγραμμα με συγκεκριμένες ενέργειες παρεμβαίνει στην καθημερινότητα της ελληνικής οικογένειας, του σχολείου και του συνόλου της κοινωνίας, παρέχοντας, μεταξύ άλλων, διαρκή συμβουλευτική ενημέρωση σε θέματα διατροφής, ανάπτυξης και σωματικής δραστηριότητας.

health.in.gr

Ομιλία στην κολυμβητική ομάδα της “Α.Ο. ΔΟΞΑ”

 

ομιλία κολυβητικής ομάδας

Την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου, μετά από πρόσκληση της κολυμβητικής ομάδας «Α.Ο. ΔΟΞΑ», πραγματοποίησα μία ομιλία προς ενημέρωση των γονιών των παιδιών της ομάδας. Μιλήσαμε για την σωστή διατροφή και το τι πρέπει να προσέχουν οι γονείς των παιδιών αυτών που αθλούνται, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες τους σε θρεπτικά συστατικά, λαμβάνοντας υπόψη τις αυξημένες ενεργειακές τους απαιτήσεις, τόσο λόγω του αθλητισμού, όσο και λόγω του ότι βρίσκονται στην ανάπτυξη. Ευχαριστώ πολύ τους υπεύθυνους της ομάδας και κυρίως τον κύριο Φώτη Καραμουσαντά για την πρόσκληση. Είναι μεγάλη μου χαρά να συμμετέχω σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες και είναι πολύ καλό για τον τόπο μας να συμβαίνουν τέτοιες συναντήσεις. Πληροφορίες για τις δράσεις και τις διακρίσεις της ομάδας θα βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του τμήματος Κολύμβησης του Α.Ο. ΔΟΞΑ (www.aodoxa.gr).

Η αξία του οικογενειακού γεύματος

6265879733_a350e41193_o

Image credit: Tetra Pak

Η αξία των οικογενειακών γευμάτων αναδεικνύεται στην προαγωγή της ανάπτυξης (κυρίως του ύψους) και της υγείας των παιδιών, καθώς αποτελούν ασπίδα στην εμφάνιση της παιδικής παχυσαρκίας και βοηθούν τα παιδιά να υιοθετήσουν υγιεινές και ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες.

  • Στο οικογενειακό γεύμα τα παιδιά είναι λιγότερο πιθανό να καταναλώσουν ακατάλληλα τρόφιμα (πλούσια σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι) και σε μεγάλες μερίδες, καθώς οι γονείς μπορούν ευκολότερα να ελέγξουν την ποιότητα, αλλά και την ποσότητα των τροφών που καταναλώνουν.  Παράλληλα αυξάνεται η πρόσληψη σε πιο υγιεινά τρόφιμα, όπως τα φρούτα και τα λαχανικά και έτσι τα παιδιά καταφέρνουν πιο εύκολα να πετύχουν τον στόχο των πέντε μερίδων καθημερινά, εφόσον βλέπουν τους γονείς με παρόμοια διατροφική συμπεριφορά, αποκτώντας έτσι ένα ζωντανό παράδειγμα προς μίμηση. Κατά συνέπεια η διατροφή τους είναι περισσότερο πλήρης σε θρεπτικά συστατικά και καλύπτουν τις ημερήσιες ανάγκες, ενώ οι πιθανότητες για εμφάνιση παχυσαρκίας και διατροφικών διαταραχών (ανορεξία, βουλιμία) ελαττώνονται αισθητά. Στο ίδιο συμπέρασμα κατάληξε και η πρόσφατη μελέτη της επιστημονικής ομάδας της ‘Διατροφής του Παιδιού’.
  • Τα παιδιά που τρώνε μοναχικά  δεν κατανοούν ότι το φαγητό είναι μια ευχάριστη, χαρούμενη και εποικοδομητική διαδικασία, κατά την οποία οι άνθρωποι συνομιλούν, επικοινωνούν, δοκιμάζουν όλοι μαζί νέες γεύσεις και τροφές, μοιράζονται τα νέα από την καθημερινότητα τους και χαλαρώνουν ανταλλάσοντας απόψεις για το φαγητό (πώς είναι μαγειρεμένο, τι προτιμούν και τι όχι, ιδέες για γευστικούς πειραματισμούς).  Η επικοινωνία στο οικογενειακό τραπέζι βοηθάει τα παιδιά να βελτιώνουν το λεξιλόγιο, το γλωσσικό πλούτο και την ικανότητα για διάλογο, ενώ παράλληλα συμβάλλει στο να βιώνουν την αίσθηση της ασφάλειας και της σταθερότητας. Η καθημερινή συνάθροιση γύρω από το τραπέζι είναι ωφέλιμη για τη σωστή διατροφική συμπεριφορά και την καλύτερη υγεία, αλλά και για τους συναισθηματικούς δεσμούς και την ψυχική ισορροπία όλης της οικογένειας.
  • Επιπρόσθετα, το φαγητό μπροστά στην τηλεόραση ή σε οθόνη υπολογιστή δεν βοηθά τα παιδιά να αναγνωρίσουν το αίσθημα της πείνας ή να προσέχουν τι και πόσο τρώνε.  Στην πραγματικότητα, δεν γίνεται αισθητή η αίσθηση του κορεσμού και είναι πολύ πιθανό να κάνουν λανθασμένες διατροφικές επιλογές, αφού κανένας δεν τους προσέχει.
  • Εκτός των άλλων το οικογενειακό γεύμα έχει συνδεθεί με καλύτερη επίδοση των παιδιών στο σχολείο και κοινωνική προσαρμογή, με αύξηση της αυτοεκτίμησης τους, βελτίωση της ψυχολογικής τους κατάστασης (άγχος, κατάθλιψη) και αποφυγή των ‘κακών’ συνηθειών (κάπνισμα, ποτό).
  • Ο πλέον ενδεδειγμένος, τρόπος για να ενθαρρύνετε το παιδί σας να τρώει υγιεινά είναι να εφαρμόζετε εσείς οι ίδιοι τις αρχές της ισορροπημένης διατροφής με κύρος και συνέπεια, καθώς τα παιδιά μιμούνται αυτά που βλέπουν καθημερινά από τους γονείς στο οικογενειακό τραπέζι. Παρόλα αυτά στην πρόσφατη μελέτη της επιστημονικής ομάδας της ‘Διατροφής του Παιδιού’ φάνηκε ότι μόνο το 25% των παιδιών τρώει πρωινό μαζί με την οικογένεια. Αντίστοιχα, μόνο το 57% των παιδιών τρώει μεσημεριανό και τέλος μόνο το 47% τρώει βραδινό με την οικογένεια. Για αυτό και η συχνότητα των οικογενειακών γευμάτων πρέπει να αυξηθεί καθώς τα πιο σωστά μηνύματα στέλνονται μέσω πράξεων!

Για οικογενειακά και ισορροπημένα γεύματα:

  • Προγραμματίστε το εβδομαδιαίο διαιτολόγιο της οικογένειας, έτσι ώστε να περιλαμβάνει μία ποικιλία τροφών, προκειμένου τα παιδιά να εξοικειώνονται με διαφορετικές γεύσεις.
  • Τα λαχανικά συνιστάται να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος κάθε γεύματος, τα φρούτα να καταναλώνονται καθημερινά  ως σνακ.
  • Προσπαθήστε να καταναλώνετε όλη η οικογένεια μαζί τουλάχιστον ένα γεύμα της ημέρας. Προσπαθήστε να τρώτε πρωινό όλοι μαζί και τα σαββατοκύριακα το γεύμα να έχει μεγαλύτερη χρονική διάρκεια.  Ας μην ξεχνάτε ότι συχνότερη κατανάλωση πρωινού σημαίνει καλύτερη ποιότητα διατροφικών συνηθειών αν και στην μελέτη της επιστημονικής ομάδας της ‘Διατροφής του Παιδιού’ φάνηκε ότι μόνο το 64,5% των παιδιών τρώει πρωινό καθημερινά.

Παναγιώτης Βαραγιάννης – M.Med.Sc. Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Ποια είναι τα λάθη των γονέων στην διατροφική συμπεριφορά των παιδιών;

2949464401_c95d5cceae_z

Image credit : Leonid Mamchenkov

Ο ρόλος των γονέων στη διατροφική εκπαίδευση των παιδιών είναι καθοριστικός. Όσο νωρίτερα μάθουν τα παιδιά να τρώνε και να απολαμβάνουν μια ποικιλία φαγητών, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να μάθουν να επιλέγουν μια πιο θρεπτική διατροφή για το υπόλοιπο της ζωής τους. Πολλοί γονείς περιορίζουν την πρόσληψη τροφής στα παιδιά τους, προκειμένου να ελέγξουν το βάρος τους, ενώ άλλοι πιέζουν τα παιδιά τους να φάνε χρησιμοποιώντας λάθος τρόπους, που οδηγούν μελλοντικά στην  υπερφαγία.

Επιπλέον, πολλοί γονείς πιέζουν τα παιδιά τους να αδειάσουν το πιάτο τους, χρησιμοποιώντας εκφράσεις  και συμπεριφορές που άλλες φορές δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα στα παιδιά και άλλες, επηρεάζουν με λάθος τρόπο τη στάση των παιδιών τους απέναντι στο φαγητό.  Μην πιέζετε το παιδί σας να φάει, εφόσον δεν το επιθυμεί. Όταν πεινάσει θα φάει. Να μην αναστατώνεστε όταν το παιδί σας δεν τρώει, διότι έτσι του δίνεται “όπλα” για να σας “εκβιάζει” με το φαγητό .

Ιδού λοιπόν τα  συχνότερα  λάθη των γονέων στην διατροφή των παιδιών:

Χρησιμοποιούν λανθασμένες εκφράσεις του τύπου:

Τι καλό παιδί: έφαγες όλο σου τον αρακά ! Αυτού του είδους οι εκφράσεις μαθαίνουν στο παιδί να αγνοεί το αίσθημα του κορεσμού. Είναι προτιμότερο τα παιδιά να σταματάνε να τρώνε όταν αισθάνονται ότι τα ίδια έχουν χορτάσει και όχι απαραίτητα όταν έχουν αδειάσει το πιάτο τους.

Φάε άλλη μια πιρουνιά πριν σηκωθείς από το τραπέζι! Αφήστε το παιδί να καθορίσει το πόσο θα φάει κάθε φορά. Αμερικανοί επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι γονείς που πιέζουν τα παιδιά τους να αδειάσουν το πιάτο τους μπορεί άθελά τους να τροφοδοτούν την επιδημία της παχυσαρκίας .

Δεν έχει γλυκό μέχρι να φας όλη σου την σαλάτα! Το να προσφέρετε στο παιδί ορισμένα τρόφιμα όπως γλυκά και καραμέλες ως επιβράβευση προκειμένου να φάει κάποιο άλλο τρόφιμο όπως λαχανικά, δημιουργεί στο παιδί την εντύπωση πως τα γλυκά είναι καλύτερα από τα λαχανικά. Τα παιδιά μπορεί τότε να συνδέσουν  τα λαχανικά με κάτι δύσκολο, που πρέπει να γίνει για να πάρουν την ανταμοιβή.

Μία για τη μαμά…, μία για το μπαμπά….!.  Οι μερίδες του παιδιού πρέπει να είναι ανάλογες με την ηλικία τους. Οι γονείς έχουν την τάση να υπερεκτιμούν την ποσότητα του φαγητού που πραγματικά χρειάζεται να καταναλώσει ένα παιδί, με αποτέλεσμα να τους σερβίρουν πολύ μεγάλες μερίδες που είναι σχεδόν αδύνατον να καταναλώσουν. Οι μικρές μερίδες ενθαρρύνουν το παιδί να αποδεχθεί την τροφή, ενώ τα παραγεμισμένα πιάτα τρομάζουν τα παιδιά. Προτιμήστε να πείτε “Γέμισε η κοιλίτσα σου;” Με αυτόν τον τρόπο το παιδί μαθαίνει να αναγνωρίζει πότε έχει χορτάσει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αποφεύγει την υπερβολική πρόσληψη τροφής.

 

Παραδίδουν εύκολα  τα «όπλα»!

Τι πρέπει να κάνετε σε αυτήν την περίπτωση; Να είστε υπομονετικοί. Μην χρησιμοποιείτε φράσεις του τύπου: Σταμάτα να κλαίς και θα σου δώσω μπισκοτάκια, διότι το παιδί  μαθαίνει ότι για να νιώσει καλύτερα πρέπει να φάει. Ακόμα και οι πιο αποφασισμένοι γονείς μπορεί να έρθουν αντιμέτωποι με το ακλόνητο πείσμα του παιδιού να μείνει νηστικό, παρά να δοκιμάσει μια νέα γεύση ή να αδειάσει το πιάτο του. Εξίσου σημαντικό είναι όλη η οικογένεια να μοιράζεται το ίδιο φαγητό την ίδια ώρα και να μην προσφέρουμε πολλές εναλλακτικές όταν το παιδί αρνείται να καταναλώσει το φαγητό της ημέρας. Όσον αφορά στην εισαγωγή νέων τροφίμων, μελέτες δείχνουν ότι χρειάζονται 10-15 δοκιμές σε ένα νέο φαγητό, προτού το αποδεχτούν τα παιδιά. Αφήστε το παιδί να φάει με τα χέρια. Τα παιδιά δοκιμάζουν με όλες τους τις αισθήσεις, άρα είναι απόλυτα φυσιολογικό ένα παιδί να θέλει να αγγίξει, να μυρίσει και να γευτεί  την τροφή.

 

Κάνουν τα  πιάτα να μοιάζουν βαρετά!

Γίνετε δημιουργικοί στην κουζίνα σας! Κάνετε τα γεύματα διασκεδαστικά χρησιμοποιώντας πιάτα και ποτήρια με έντονα χρώματα και όμορφα σχέδια. Αν δεν τρώει φρούτα και λαχανικά κόψτε τα σε διάφορα σχήματα και δημιουργείστε αστεία σχήματα. Δώστε ονόματα στα φρούτα και στα λαχανικά, π.χ Άννα η μπανάνα, Μηνάς ο Ανανάς! Τραγουδήστε  ή  παίξτε κουκλοθέατρο με τα φρούτα και τα λαχανικά. Με αυτό τον τρόπο, ενισχύονται οι πιθανότητες το παιδί να δοκιμάσει ένα καινούργιο φαγητό.

 

 Δεν δίνουν το καλό «παράδειγμα!».

Ο ρόλος των γονέων στις διατροφικές συνήθειες των παιδιών είναι καθοριστικός, ειδικά στις μικρές ηλικίες όπου αποτελούν το σημαντικότερο πρότυπο προς μίμηση. Αν εσείς δεν τρώτε φρούτα και λαχανικά, είναι απίθανο να αρέσουν και στο παιδί σας. Εκφράσεις όπως “Εμείς δεν τρώμε καθόλου λαχανικά. Το παιδί όμως πρέπει να φάει” δεν θα πρέπει να λέγονται μπροστά στα παιδιά. Δώστε το καλό παράδειγμα τρώγοντας εσείς τις τροφές που φοβάται το παιδί.

 

Δεν τονώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού!

“Είδες δεν ήταν και τόσο χάλια οι Φακές!” Αυτού του είδους οι εκφράσεις υπονοούν ότι το παιδί έκανε λάθος να απορρίψει αρχικά το τρόφιμο και μπορεί να δημιουργήσουν στο παιδί την εντύπωση ότι δεν μπορεί τελικά να διακρίνει τι του αρέσει και τι όχι, με αποτέλεσμα να αναπτύξει χαμηλή αυτοπεποίθηση. Αντίθετα με εκφράσεις όπως “Σου άρεσε το φαγητό;” ή ” Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;” ή συζήτηση επικεντρώνεται στην γεύση του φαγητού και όχι στο ποιος είχε δίκιο.

 

Διώχνουν τα παιδιά από την κουζίνα!

Τα παιδιά μπορεί να γίνουν πιο ενθουσιώδη με το φαγητό τους, όταν βοηθάνε στην κουζίνα. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να σας βοηθούν στα ψώνια και στη προετοιμασία των γευμάτων.  Καθώς προετοιμάζετε το φαγητό, βρείτε και πείτε έξυπνες ιστορίες για την  υγιεινή διατροφή. Δημιουργήστε σλόγκαν που θα επαναλαμβάνεται συνεχώς, πχ Ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα, και διδάξτε τους με διασκεδαστικό τρόπο τα θρεπτικά συστατικά που περιέχουν τα τρόφιμα π.χ  Άσπρα δυνατά δοντάκια τα χαρίζω στα παιδάκια. Είμαι η βιταμίνη D, γιαουρτάκι στον κεσέ“.

 

Ταΐζουν τα παιδιά μπροστά στην τηλεόραση!

Η τηλεόραση πρέπει να είναι κλειστή κατά τη διάρκεια των γευμάτων. Τα παιδιά πρέπει να κάθονται στο τραπέζι μέχρι να τους πείτε εσείς ότι μπορούν να φύγουν και όχι να τρέχουν και να τρώνε το φαγητό σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού. Τα παιδιά μαθαίνουν να τρώνε μπροστά στην τηλεόραση, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επηρεάζονται αρνητικά οι διατροφικές τους συνήθειες. Η τηλεόραση επηρεάζει τόσο το είδος της τροφής που θέλει να καταναλώνει ένα παιδί όσο και την ποσότητα του φαγητού που καταναλώνουν. Τρώτε όλοι μαζί σαν οικογένεια και όσο γίνεται συχνότερα, κάνοντας την ώρα του φαγητού με συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, μία ευχάριστη καθημερινή εμπειρία.

 

Οι γονείς θα πρέπει λοιπόν να συνειδητοποιήσουν ότι ναι μεν η διατροφή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών,  αλλά  δική τους ευθύνη είναι να προσφέρουν μια ισορροπημένη διατροφή πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και ευθύνη του παιδιού είναι να αποφασίσει εκείνο το πόσο πρέπει να φάει.

Εύα Μακρή

Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Γιατί το παιδί μου λέει ψέματα;

1174308284_e023da250d_z

Image credit : notsogoodphotography

Πότε ένα παιδί λέει ψέματα;

  • Αν οι προσδοκίες που έχουν από αυτά οι γονείς είναι υπερβολικά υψηλές.
  • Αν οι γονείς δεν έχουν μία αντικειμενική εικόνα της σχολικής τους πορείας, μπορεί να πουν ψέματα για τους βαθμούς τους.
  • Όταν, μετά από κάποια αταξία, το ρωτάτε «γιατί;», μπορεί να πει ψέματα μόνο και μόνο επειδή και το ίδιο αδυνατεί να κατανοήσει ή να εξηγήσει τα αίτια της συμπεριφοράς του.
  • Τα παιδιά που δεν οριοθετούνται όπως πρέπει από τους γονείς τους συνηθίζουν να λένε ψέματα.
  • Τα παιδιά που δεν επαινούνται και δεν ανταμείβονται όταν συμπεριφέρονται καλά μπορεί να πουν ψέματα για να τραβήξουν την προσοχή.
  • Πίσω από το ψέμα κρύβονται συχνά ευσεβείς πόθοι. Τα παιδιά έχουν την ανάγκη να εντυπωσιάζουν τους φίλους τους και να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα, μέσω μικρών ψεμάτων. Αν ένας φίλος έχει ένα αξιοζήλευτο καινούριο παιχνίδι για το play-station, το παιδί σας μπορεί να προσποιηθεί ότι το έχει κι εκείνο. Η τάση αυτή υποχωρεί κατά τα 8 με 9 έτη.
  • Πολλά ψέματα προκύπτουν από προσπάθειες του παιδιού να ευχαριστήσει τους γονείς. «Έκανα τα μαθήματά μου» ή «Έπλυνα τα δόντια μου». Ένα παιδί άνω των 7 ετών ξέρει πως το πιθανότερο είναι ότι θα τσεκάρετε αν λέει την αλήθεια, η ανάγκη του όμως να σας ευχαριστήσει συχνά υπερβαίνει το φόβο του ότι το ψέμα θα αποκαλυφθεί.
  • Ένα παιδί που έχει την υποψία ότι η αγάπη σας έρχεται με όρους: «Πήρα 10 στα μαθηματικά» ή «Βγήκα πρώτος σήμερα στην κολύμβηση» – πιστεύει ότι είναι πιο σημαντικό να κερδίσει το θαυμασμό και την αποδοχή σας από το να είναι ειλικρινές.
  • Για να αποφύγει την τιμωρία – όσο πιο αυστηρά τιμωρείται ένα παιδί, τόσο περισσότερα ψέματα θα πει για να το αποφύγει.

Δώστε στο παιδί να καταλάβει ότι θα το αγαπάτε ακόμα και αν κάνει κάτι κακό. Πρέπει να μάθει ότι η ειλικρίνεια είναι η «καλύτερη πολιτική».

Όρια και υπευθυνότητα στα παιδιά

116412597_2aff1015c9_z

Image credit : rolands.lakis

Η οριοθέτηση των παιδιών

Η επιβολή ορίων αποτελεί μέρος της καθημερινότητας κάθε γονιού. Οι προηγούμενες γενιές ταύτιζαν την οριοθέτηση με την τιμωρία, σήμερα όμως μιλάμε περισσότερο για καθοδήγηση, ή για έναν τρόπο να διδάξουμε τα παιδιά μας πώς να τα βγάζουν πέρα στον κόσμο.

Μέσα από την οριοθέτηση, ένας γονιός δεν υποδεικνύει απλώς στο παιδί του τι πρέπει να πει ή τι πρέπει να κάνει, αλλά και το βοηθά να διαχειριστεί τις παρορμήσεις και τα άγχη του. Τα όρια που επιβάλλει ο γονέας εσωτερικεύονται και βοηθούν τα παιδιά να νιώθουν ασφαλή.

Οι αταξίες, οι σκανταλιές και η παραβίαση κανόνων αποτελούν φυσικό και αναπόφευκτο κομμάτι της ανάπτυξης. Τα παιδιά είναι περιπετειώδη, έχουν έντονες παρορμήσεις και μία ισχυρή ανάγκη για ανεξαρτησία. Η πρόκληση για τους γονείς είναι να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα αναπτυξιακά αυτά ζητήματα με ένα θετικό και εποικοδομητικό τρόπο.

Τα όρια

Τα όρια είναι ουσιαστικά οι προσδοκίες που έχουν οι γονείς από τα παιδιά τους. Είναι κατευθυντήριες γραμμές ή κανόνες, που δίνουν στα παιδιά το μήνυμα: «Νοιάζομαι για σένα. Θέλω να είσαι ασφαλής, να συμπεριφέρεσαι υπεύθυνα και να ενδιαφέρεσαι για τα συναισθήματα των άλλων, για να μάθεις έτσι να χτίζεις καλές σχέσεις.

4 είδη ορίων

·          Αυτά που προλαμβάνουν σωματικές βλάβες

·          Αυτά που προστατεύουν υλικά αντικείμενα

·          Αυτά που αποτρέπουν συναισθηματικά πλήγματα

·          Αυτά που διδάσκουν το σεβασμό στους άλλους

Κάποιες γενικές κατευθύνσεις για την οριοθέτηση των παιδιών

  • Οι κανόνες και τα όρια αφορούν τα σημαντικά ζητήματα. Τα υπερβολικά όρια αποτελούν βάρος και ανακόπτουν την ανάπτυξη των παιδιών. Σαν γονιός, χρειάζεται να βάλετε προτεραιότητες.
  • Τα όρια πρέπει να είναι λογικά και να λαμβάνουν υπ’ όψη την ηλικία και το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού. Αναρωτηθείτε αν μπορεί το παιδί να κάνει αυτό που του ζητάτε.
  • Τα όρια πρέπει να είναι ξεκάθαρα, θετικά διατυπωμένα και να προάγουν το να μάθει το παιδί αυτό-πειθαρχία.
  • Οι κανόνες πρέπει να εφαρμόζονται με συνέπεια. Αν δεν υπάρχει σταθερότητα στην εφαρμογή τους, το παιδί θα μπερδευτεί.
  • Καθώς το παιδί μεγαλώνει, οι κανόνες θα πρέπει να αλλάζουν και να προσαρμόζονται και να δίνονται περισσότερες ελευθερίες.
  • Τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν τα ίδια στη θέσπιση κανόνων. Το να ζητάμε τη γνώμη τους ενισχύει την αυτοεκτίμηση και τον αυτοέλεγχό τους.
  • Οι κανόνες δεν πρέπει να είναι αυθαίρετοι αλλά να συνοδεύονται από εξήγηση και αιτιολόγηση.

Ο γονιός θα πρέπει να περιμένει ότι το παιδί του θα ελέγξει την ικανότητά του να είναι σταθερός και συνεπής, παραβιάζοντας τους κανόνες. Τα παιδιά «τσεκάρουν» τους γονείς για να δείξουν την ανεξαρτησία τους και να δουν αν οι γονείς θα εμμείνουν σε αυτά που δηλώνουν ως σημαντικά.

Η απουσία ορίων ή τα υπερβολικά, άκαμπτα όρια προκαλούν στα παιδιά θυμό, άγχος ή φόβο. Τα συγκεκριμένα, θετικά και σταθερά εφαρμοζόμενα όρια αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς τον αυτοέλεγχο και την υπεύθυνη συμπεριφορά και δίνουν στα παιδιά αίσθημα ασφάλειας.

Τι λειτουργεί συνήθως:

  • Καθορίστε σαφείς κανόνες. Συνήθως οι καβγάδες ανάμεσα σε ένα γονιό και το παιδί του περιστρέφονται διαρκώς γύρω από τα ίδια θέματα. Για το λόγο αυτό, χρειάζεται οι κανόνες να είναι σαφείς και ξεκάθαροι. Για παράδειγμα, πείτε στο παιδί ότι επιτρέπεται να βλέπει τηλεόραση μόνο αφού έχει τελειώσει τα μαθήματά του. Αυτό θα μειώσει καθημερινές μάχες και διαρκείς διαπραγματεύσεις.
  • Χρησιμοποιήστε την έννοια της φυσικής συνέπειας σαν ένα είδος τιμωρίας, όταν οι κανόνες παραβιάζονται. Για παράδειγμα, αν ο γιος σας σπάσει το τζάμι του παραθύρου παίζοντας ποδόσφαιρο μέσα στο σπίτι, ζητήστε του να πληρώσει την αντικατάστάσή του με το χαρτζηλίκι του. Αν η συνέπεια συνδέεται με τη συμπεριφορά ή την παραβίαση του κανόνα, το μήνυμα ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή ενισχύεται.
  • Μιλήστε για τα συναισθήματα. Αν το παιδί σας μιλάει θυμωμένα, απότομα ή υβριστικά, κουβεντιάστε μαζί του για το τι το έχει θυμώσει ή αναστατώσει. Όταν τα συναισθήματα ανοίγονται και συζητιούνται, η ανάγκη να είναι κανείς επιθετικός στη συμπεριφορά του μειώνεται.
  • Σε αυτές τις ηλικίες η ενίσχυση ή η επιβράβευση εξακολουθεί να λειτουργεί. Αν η κόρη σας παραμελεί το στρώσιμο του κρεββατιού της, μπορείτε να της υποσχεθείτε μία βόλτα στο εμπορικό κέντρο αν στρώνει καθημερινά το κρεββάτι της π.χ. για μία εβδομάδα.
  • Δώστε χώρο στο παιδί να ζητήσει πράγματα και να σας εξηγήσει το σκεπτικό του. Μπορεί να μη συμφωνήσετε τελικά, αλλά είναι σημαντικό να δώσετε στο παιδί την ευκαιρία επιχειρηματολογήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό του
  • Όταν το παιδί σας παραβιάζει κανόνες, βοηθήστε το να κατανοήσει καλύτερα τη συμπεριφορά του. Συνδέοντας τις πράξεις του με τα συναισθήματά του, θα αποκτήσει καλύτερο έλεγχο.
  • Όταν είναι εφικτό, παραχωρείστε στο παιδί καινούρια προνόμια. Αν ο 10χρονος γιος σας θέλει να πηγαίνει μόνος του στο σχολείο, βοηθήστε τον να εξασκηθεί κάνοντας τη διαδρομή μαζί του, μέχρι να νιώσετε άνετα να τον αφήσετε μόνο του.
  • Συζητήστε με άλλους γονείς. Ανταλλάξτε ιδέες και συγκρίνετε εμπειρίες. Πάντοτε όμως οι τελικές αποφάσεις είναι δικές σας. Ο κάθε γονιός έχει τις δικές του αρχές και αξίες που καθορίζουν και τα όρια που θα βάλει στο παιδί του.
  • Κάθε συζήτηση σχετικά με κάποια αταξία ή κακή συμπεριφορά, ας τελειώνει με μία σαφή διατύπωση μίας θετικής δεξιότητας. Για παράδειγμα, πείτε στον 7χρονο γιο σας: «Όταν θέλεις να αγοράσεις κάρτες Yu-Gi-Oh, να ζητάς χρήματα από μένα. Δεν πρέπει να δανείζεσαι λεφτά από τους φίλους σου»
  • Καλό είναι να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες. Ακόμα και αν η 9χρονη κόρη σας δείχνει εξωτερικά σαν να είναι 12, θα γκρινιάξει και θα κλαψουρίσει. Δείξτε υπομονή. Χρειάζεται χρόνο για να αναπτυχθεί.
  • Βοηθήστε το παιδί να αναπτύξει την κρίση του. Μιλήστε μαζί του για το κάπνισμά, τα ναρκωτικά κ.λ.π. Διδάξτε το μέσα από προσωπικά σας παραδείγματα, για το πώς π.χ. όταν ήσασταν στην ηλικία του αντιμετωπίζατε τους νταήδες ή καταφέρνατε να μην υποτάσσεστε στις προσταγές της παρέας. Μέσα από παιχνίδι ρόλων, βοηθήστε το παιδί να εξασκηθεί στο να διεκδικεί και να προστατεύει τον εαυτό του.

Τι δε λειτουργεί:

  • Το να ενοχοποιείτε ή να ντροπιάζετε το παιδί. Όταν η κόρη σας βάζει τα κλάματα μέσα στο μαγαζί επειδή αρνείστε να τις πάρετε τα ακριβά αθλητικά που θέλει, ας μην της επισημάνετε ότι «Κάνει σαν μωρό». Η φράση αυτή περνά το μήνυμα στο παιδί ότι τα συναισθήματά του είναι κακά, άρα το ίδιο είναι προβληματικό, και προκαλεί ένα πλήγμα στην αυτό-εκτίμησή του. Ακόμα και όταν λέτε «όχι», σεβαστείτε την επιθυμία του παιδιού και περιβάλλετε με αποδοχή τις συναισθηματικές του αντιδράσεις.
  • Το να «κόβετε την κουβέντα». Αν το παιδί σας ζητήσει κάτι και εσείς είστε εντελώς απρόθυμοι να το διαπραγματευτείτε, θα κατακλυστεί από θυμό. Η διατήρηση ενός ανοιχτού διαλόγου είναι σημαντικό μέρος μίας υγιούς σχέσης γονέα-παιδιού.
  • Η χρήση πολύ αυστηρής τιμωρίας. Η τιμωρία θα πρέπει να είναι ανάλογη του «εγκλήματος»! Αν το παιδί σας πάει άγραφτο μία μέρα στο σχολείο, το να του απαγορεύσετε π.χ. την τηλεόραση για μία εβδομάδα είναι υπερβολή.