Tag Archives: άγχος

Πώς να μιλήσεις στην κόρη σου για το σώμα της

3697290677_0b069e09bf_zImage credit : jiunn kang too

Ένα από τα πιο  δημοφιλήθέματα συζήτησης  μεταξύ γυναικών κάθε ηλικίας, ειδικά αυτή την εποχή, είναι το σώμα τους. Και έχω εντυπωσιαστείγια να μην πω ότι έχω τρομάξει κιόλαςαπό τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούν πολλές από  μας για να περιγράψουν τηνιερή κατοικία της ψυχής τους”. Λες και τα όποια παραπανίσια κιλά, μια μεγαλύτερη κοιλιά ή μια φαρδύτερη πλάτη είναι λόγοι για να τιμωρήσει μια γυναίκα τον εαυτό της και να τον υποβάλει σε σκληρά μέτρα περιορισμού και ταπείνωσης για ναμάθει”…  

Εντάξει, η  παχυσαρκία είναι σοβαρή υπόθεση και ίσως χρειάζεται να κάνεις κάτι γιαυτό, αλλά με ποιον τρόπο; Μέσα από την άρνηση και την κακοποίηση ή μέσα από την αγάπη, τη συμπόνοια και το σεβασμό; Τι μήνυμα δίνουμε στις κόρες μας που μας παρατηρούν με άγρυπνο βλέμμα μέσα στην καθημερινότητα, όταν εκφράζουμε τη δυσαρέσκειά μας κάθε φορά που βλέπουμε το είδωλό μας στον καθρέφτη; Πόσο βοηθάμε τα παιδιά μας να αποκτήσουν μια υγιή εικόνα του εαυτού τους και του θαύματος που λέγεταιγυναικείο  σώμαόταν ειρωνευόμαστε κάθε γυναίκα που έβαλε κάποια κιλά; Ποια είναι η νοητική, συναισθηματική και πνευματικήπροίκαπου τους αφήνουμε για να πορεύονται  μια ζωή όταν εστιαζόμαστε στην εξωτερική τους εικόνα και προσπερνάμε αδιάφορα τα πνευματικά και συναισθηματικά τους καθημερινά επιτεύγματα;

Κι έτσι, με βροχή αυτά τα ερωτήματα στο μυαλό  μου,  έπεσα  πάνω στην σχετική ανάρτηση της αγαπημένης μπλόγκερ Skoppelkam και πήρα τις απαντήσεις μου. Συμφωνώ  τόσο που θα μπορούσα να τα είχα γράψει εγώ.

Και χάρη στη βοήθεια της αγαπημένης φίλης Signora Alba που έκανε για ακόμα μια φορά μια ωραία μετάφραση, τα μοιράζομαι μαζί σας:

To πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση:

  • Μίλησέ της για το σώμα της μόνο για να της δείξεις πώς λειτουργεί.
  • Μην πεις τίποτα αν χάσει κιλά. Μην πεις τίποτα αν βάλει κιλά.
  • Αν πιστεύεις ότι το σώμα της κόρης σου είναι εκπληκτικό, μην της το πεις. Αντί γι’ αυτό, μπορείς να πεις τα εξής: Το «φαίνεσαι τόσο υγιής είναι ένα καλό σχόλιο. Ή «φαίνεσαι τόσο δυνατή». «Βλέπω πόσο ευτυχισμένη είσαιλάμπεις».  Ή ακόμα καλύτερα, δώστης συγχαρητήρια για κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το σώμα της.
  • Μην σχολιάζεις τα σώματα άλλων γυναικών. Όχι. Ούτε ένα σχόλιο, είτε καλό είτε κακό.
  • Δίδαξέ της να είναι ευγενική προς τους άλλους, αλλά και προς εσένα.
  • Μην τολμήσεις να πεις μπροστά στην κόρη σου πόσο σιχαίνεσαι το σώμα σου ή να μιλήσεις για την καινούργια σου δίαιτα. Ακόμα καλύτερα, μην κάνεις δίαιτα μπροστά στην κόρη σου. Αγόρασε υγιεινές τροφές. Μαγείρεψε υγιεινά γεύματα. Αλλά μην πεις: «Δεν τρώω υδατάνθρακες αυτή την περίοδο». Η κόρη σου δεν πρέπει να καταλάβει ότι οι υδατάνθρακες είναι “κακοί” γιατί η ντροπή για ό,τι τρως οδηγεί σε ντροπή για τον εαυτό σου.
  • Ενθάρρυνε την κόρη σου να γυμνάζεται για να διαχειρίζεται καλύτερα το άγχος. Ενθάρρυνέ την να σκαρφαλώνει βουνά, γιατί δεν υπάρχει ωραιότερος τρόπος για να εξερευνήσεις την πνευματικότητά σου απ’ ό,τι στην κορυφή του σύμπαντος. Ενθάρρυνέ την να κάνει σέρφινγκ, αναρρίχηση στα βράχια, ποδηλασία στο βουνό γιατί την τρομάζει κι αυτή η πρόκληση είναι καλή μερικές φορές.
  • Βοήθησε την κόρη σου να αγαπήσει το μπάσκετ ή το βόλευ ή ακόμα και τα “μήλα”, γιατί τα σπορ την βοηθούν να αναπτύξει τις ηγετικές της ικανότητες και της δίνουν περισσότερη αυτοπεποίθηση. Εξήγησέ της πως, όσο μεγαλώνεις, πάντα χρειάζεσαι την καλή ομαδική δουλειά. Ποτέ μην την αναγκάσεις να ασχοληθεί με ένα άθλημα που δεν λατρεύει πραγματικά.
  • Απόδειξε στην κόρη σου πως οι γυναίκες δεν χρειάζονται τους άνδρες για να μετακινούν τα έπιπλά τους.
  • Δείξε της πώς να μαγειρεύει φαγητά με λαχανικά.
  • Μάθε της να φτιάχνει κέικ σοκολάτας με λιγότερο βούτυρο.
  • Δώσ’ της τη συνταγή της μαμάς σου για το Χριστουγεννιάτικο κέικ.
  • Μετάδωσέ της την αγάπη σου να βρίσκεσαι έξω.
  • Ίσως κι εσύ κι η κόρη σου έχετε μεγάλους γλουτούς ή φαρδιά πλάτη. Είναι εύκολο να μισήσεις αυτά τα μέρη του σώματος. Μην το κάνεις. Πες στην κόρη σου πως με τα πόδια της μπορεί να τρέξει και μαραθώνιο αν το θελήσει, και η φαρδιά της πλάτη απλά προστατεύει τα δυνατά της πνευμόνια. Μπορεί να φωνάξει και να τραγουδήσει και να φέρει χαρά στον κόσμο αν το θελήσει.
  • Θύμισε στην κόρη σου πως το καλύτερο που μπορεί να κάνει με το σώμα της είναι να κινητοποιεί την όμορφη ψυχή της.

 

Πηγή: Skoppelkam, How to talk to your daughter about her body, 29.7.2013, σε μετάφραση Signora Alba, by Νewagemama

Μάθημα θάρρους 11ο: “Μην αφήνετε ποτέ για αύριο, κάτι που θα μπορούσατε να κάνετε σήμερα”

3221188898_bd27dfdccd_z

Image credit : puuikibeach

Όλοι μπορεί κάποιες φορές να αναβάλουν ως ένα βαθμό τα πράγματα που χρειάζεται να γίνουν. Όλοι έχουν πει «θα το κάνω αργότερα», «πρέπει να το κάνω αυτό» ή «θα το κάνω αύριο» . Εάν πράγματι το πράττουν στο άμεσο μέλλον, δεν υπάρχει πρόβλημα. Εάν όμως κάποιος αποφεύγει συστηματικά να κάνει κάτι και συνέχεια βρίσκει δικαιολογίες προκειμένου να μην το κάνει, αυτό ονομάζεται αναβλητικότητα.

Η τελειομανία, το άγχος, ο φόβος της αποτυχίας ή της επιτυχίας, η έλλειψη δέσμευσης και το αυτοσαμποτάρισμα λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης, μπορούν να είναι κάποιες από τις πιθανές εξηγήσεις του γιατί κάποιος να αναβάλλει συνέχεια στόχους που θεωρεί ότι θα τον ωφελήσουν είτε στην προσωπική, είτε στην κοινωνική του ζωή, είτε στην υγεία του.

Σας θυμίζει τον εαυτό σας;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι εάν είστε αναβλητικός, δεν το κάνετε δίχως προσωπικό και ψυχολογικό κόστος. Αυτή η συμπεριφορά σας οδηγεί συνήθως σε έντονη ενοχή, άγχος, καθώς και ένα αίσθημα ανεπάρκειας. Με άλλα λόγια, μπαίνετε σε έναν φαύλο κύκλο που σας οδηγεί όχι απλά να μην βελτιώνεστε και να εξελίσσεστε αλλά και να φορτίζεστε συνέχεια με αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό σας και να σας μειώνει την αυτοπεποίθηση αλλά και την αξιοπιστία σας απέναντι στους άλλους.

Τι θα μπορούσατε να κάνετε λοιπόν, σε περίπτωση που ταυτίζεστε με όλα τα παραπάνω;

Συμβουλή 1η :

Σε πρώτη φάση να ηρεμήσετε, να χαλαρώσετε και να σκεφτείτε τι θα μπορούσατε να κάνετε προκειμένου να βελτιώσετε τον εαυτό σας και την καθημερινότητά σας.

Συμβουλή 2η :

Καταγράψτε τα με σειρά δυσκολίας, αρχίζοντας από το πιο εύκολο και άμεσο και καταλήγοντας στο πιο δύσκολο, χρονοβόρο και σημαντικό για εσάς!

Συμβουλή 3η :

Όσο γίνονται πιο δύσκολοι και μακροπρόθεσμοι οι στόχοι, υποδιαιρέστε τους σε μικρότερους και πιο άμεσους.

Για παράδειγμα, «θέλω του χρόνου τέτοιο καιρό να είμαι 30 κιλά λιγότερο». Που σημαίνει ότι θα πρέπει να χάνω 2,5 κιλά τον μήνα. Αυτός ο στόχος θα μπορούσε να υποδιαιρεθεί σε 600-700 γραμμάρια την εβδομάδα.

Για να χάνω όμως 600-700 γραμμάρια την εβδομάδα, θα βάλω σαν στόχο να κινούμαι 3 φορές από 40 λεπτά την εβδομάδα παραπάνω από όσο κινούμαι ήδη, να πίνω 2 ποτήρια νερό παραπάνω από ότι πίνω ήδη, να προσπαθώ να τρώω κάτι πιο απλό και ελαφρύ τα βράδια από ότι τρώω ήδη τουλάχιστον 4 βράδια την εβδομάδα, να τρώω τουλάχιστον 3 φρούτα την ημέρα και να ξεκινάω την ημέρα μου πάντα με πρωινό.

Όπως βλέπετε στο παραπάνω παράδειγμα, ο αρχικός στόχος υποδιαιρέθηκε σε πολλούς μικρούς και πιο απλούς.

Κάθε μέρα λοιπόν, αρκεί να τσεκάρετε αν πετύχατε τον στόχο της ημέρας, κάθε εβδομάδα, τον στόχο της εβδομάδας, κάθε μήνα τον στόχο του μήνα και στο τέλος του χρόνου τον στόχο του χρόνου.

Δεν συμφωνείτε ότι είναι πιο εύκολο να πετύχετε τον στόχο σας αν τον τσεκάρετε πιο συχνά από ότι να περιμένετε στο τέλος του χρόνου γενικά να δείτε αν θα χάσετε 30 κιλά;

Ο κατακερματισμός των στόχων σε πιο μικρούς και απλούς που μπορούν πιο εύκολα και πιο άμεσα να ελεγχθούν, βοηθά στην επίτευξη των στόχων. Ο αρχικός στόχος παύει να φαίνεται τόσο μακρινός, δύσκολος και θεωρητικός και έχουμε την καθημερινή και εβδομαδιαία επιβράβευση του στόχου σε περίπτωση που τα καταφέρουμε, που είναι πιο άμεσο και βραχυπρόθεσμο. Σε περίπτωση που βλέπουμε ότι ο στόχος της ημέρας ή της εβδομάδας δεν επιτεύχθηκε, επαναθεωρούμε τους στόχους μας και είτε τους μετατρέπουμε είτε τους εντατικοποιούμε προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της εβδομάδας ή του μήνα αντίστοιχα.

Συμβουλή 4η :

Όταν σκέφτεστε ότι θα θέλατε να κάνετε κάτι, απλά κάντε το! Μην το αφήνετε να πλατειάζει στο μυαλό σας, να το σκέφτεστε όλο και περισσότερο και να το αναλύετε. Όσο περισσότερο το σκέφτεστε, τόσο πιο πιθανόν να αρχίζετε να βρίσκετε εμπόδια και δυσκολίες, και τελικά να σαμποτάρετε τον εαυτό σας. Μην περιμένετε τις κατάλληλες συνθήκες για να πραγματοποιήσετε κάτι που έχετε βάλει σκοπό. Οι κατάλληλες συνθήκες δεν θα έρθουν ποτέ (αλλά και να έρθουν δεν θα διαρκέσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα).

Οι παλιοί λέγανε «Μην αφήνεις ποτέ για αύριο, κάτι που μπορείς να το κάνεις σήμερα». Κάτι ξέρανε…

Το άγχος των γιορτών

360572473_90109ff0c0_zImage credit : w0arz

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε συνδυάσει τις γιορτές με μια ευχάριστη και ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα, με χαλάρωση και ξεκούραση. Είναι όμως μία μερίδα ατόμων που η ιδέα των γιορτών τους προκαλεί άγχος. Και αυτό το άγχος είναι τόσο ισχυρό που πολλές φορές επισκιάζει την ευχάριστη ατμόσφαιρα και το νόημα των γιορτών.

Οι δύο κυριότερες αιτίες αυτού του άγχους, είναι το φαγητό που θα υπάρχει σε αφθονία αυτές τις ημέρες και η εμφάνιση των ατόμων αυτών τις γιορτινές ημέρες, στις οικογενειακές και φιλικές συναναστροφές, και τα δύο μαζί υπό την σκιά της κριτικής των άλλων.

Όσον αφορά το φαγητό, τα άτομα αυτά βάζουν τον εαυτό τους σε μία διαδικασία, να σκέφτονται τι λένε και τι πιθανά σκέφτονται οι άλλοι όταν τους βλέπουν να τρώνε. Η αλήθεια είναι ότι δυστυχώς πολλές φορές, πράγματι γίνονται σχόλια την ώρα που τρώμε, που έχουν σχέση με το βάρος, την δίαιτα, το πόσο παχυντικό είναι κάτι, και διάφορες αξίες που έχει ο καθένας για το φαγητό μεταφέρονται στο τραπέζι.

Πολλοί, ειδικά υπέρβαροι, αισθάνονται ότι «πρέπει» να φάνε το περισσότερο από όλους ή τελοσπάντων ότι πρέπει να φάνε πολύ ακόμα και αν δεν πεινάνε. Το βιώνουν σαν κάποιο «χρέος» που έχουν, προκειμένου να δικαιολογήσουν το βάρος τους, και ότι σε σχέση με τους άλλους αυτοί οφείλουν να φάνε περισσότερο. Αυτό βέβαια που ακολουθεί, είναι να αισθάνονται μία έντονη δυσφορία, αλλά και πολύ έντονες τύψεις, οι οποίες τους κάνουν να μετανιώνουν που φάγανε τόσο πολύ. Και αυτό που μένει στο τέλος είναι μία απέχθεια για τον εαυτό τους και καθόλου η απόλαυση.

Κάποιοι άλλοι βέβαια κάνουν το αντίθετο. Όταν πηγαίνουν σε ένα τραπέζι, πηγαίνουν ήδη αγχωμένοι και σκέφτονται από το πρωί ότι «θα πρέπει» να φάνε λίγο και αργά, γιατί αν φάνε όπως πραγματικά θέλουν και από άποψη ποσότητας, αλλά και είδους τροφίμων, πιστεύουν ότι οι άλλοι θα λένε «ε, βέβαια, πώς να μην είναι έτσι, έτσι όπως τρώει». Έτσι λοιπόν, δεν απολαμβάνουν ούτε την γιορτινή συνάντηση, ούτε το φαγητό και αισθάνονται στερημένοι, ακόμα και αν έχουν πραγματικά χορτάσει. Αυτό που ακολουθεί συνήθως, είναι ότι όταν θα γυρίσουν στο σπίτι, θα φάνε πάλι (με τον τρόπο που ήθελαν αλλά και το είδος του φαγητού που πραγματικά ήθελαν εξαρχής – παρόλο που δεν πεινάνε), για να αισθανθούν ελεύθεροι, ότι δεν κρίνονται και να αισθανθούν έστω και στιγμιαία την απόλαυση του φαγητού.

Η άλλη αιτία άγχους πηγάζει από το γεγονός, ότι αυτές τις ημέρες ερχόμαστε σε επαφή με άτομα που μπορεί να έχουμε και καιρό να δούμε (πχ μακρινοί συγγενείς ή και φίλοι). Και αυτό, για αυτά τα άτομα σημαίνει σύγκριση αλλά και κριτική. Όλοι μας θέλουμε να παίρνουμε κολακευτικά σχόλια. Και από τα άτομα που έχουμε καιρό να δούμε, είναι κάτι που το περιμένουμε κιόλας. Το θέμα δημιουργείται όταν αισθάνονται ότι δεν έχουν αλλάξει από πέρυσι (και κυρίως το βάρος) ή πιστεύουν ότι έχουν αλλάξει προς το χειρότερο. Για κάποιο λόγο αισθάνονται ότι είχαν το χρέος να το κάνουν μέσα στην χρονιά που πέρασε. Ίσως ήταν και μία προσωπική δέσμευση, που είχαν κάνει ενδόμυχα όταν άλλαξε ο προηγούμενος χρόνος, προκειμένου να μην ξαναβιώσουν τα ίδια αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό τους. Και το γεγονός ότι δεν έχουν αλλάξει «όπως όφειλαν» ή έχουν πάρει κιόλας βάρος, καθώς και το γεγονός ότι «πρέπει» να παρευρεθούν, είναι παράγοντες που κάνουν αυτές τις συνευρέσεις τόσο δύσκολες.

Για να μην αναφέρω «το άγχος του φορέματος». Αυτό το άγχος, βέβαια, γίνεται πιο έντονο από την προσδοκία που μας αναπτύσσεται ότι αυτές τις ημέρες, «πρέπει» να είμαστε πολύ λαμπερές και όμορφες, «πρέπει» να φορέσουμε κάποιο εντυπωσιακό και κατ’επέκταση στενό ρούχο. Για κάποιον περίεργο λόγο, λίγο πριν τις γιορτές δοκιμάζουν ένα φόρεμα που κάποτε τους έκανε και θα μπορούσαν να φορέσουν στις φετινές γιορτές (αν και το πιο πιθανόν είναι να μην επέλεγαν να το φορέσουν έτσι κι αλλιώς), αλλά τώρα πλέον δεν τους κάνει. Και αυτή η διαπίστωση είναι πολύ οδυνηρή. Αλλά και το να στρουθοκαμηλίσουν, να μην παρευρεθούν σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα, και το να μην κάνουν κάτι διαφορετικό από ότι έκαναν τον προηγούμενο καιρό, είναι κάτι που δεν θα απολαύσουν.

Οι περισσότερες γυναίκες όταν μπαίνουν σε ένα χώρο, το πρώτο που παρατηρούν είναι τις άλλες γυναίκες που υπάρχουν μέσα σε αυτό τον χώρο, δίνοντας κυρίως έμφαση στο σώμα τους. Αυτό που κάνουν είναι να συγκρίνουν τον εαυτό τους με τις άλλες γυναίκες που υπάρχουν εκεί και με βάση το αν είναι πιο αδύνατες ή πιο γεμάτες από τις ίδιες, θα εξαρτηθεί το αν θα αισθανθούν καλά για τον εαυτό τους ή όχι, το πώς θα συμπεριφερθούν, αλλά και το πώς θα περάσουν σε αυτόν τον χώρο.

Και όλα αυτά έχουν σαν αιτία την χαμηλή αυτοεκτίμηση. Σε αυτό το σημείο, θα το θεωρούσα κουραστικό να αναφερθώ σε μία ανάλυση όσον αφορά την χαμηλή αυτοπεποίθηση. Θεωρώ ότι θα είναι πιο ωφέλιμο να σας προτείνω μία άσκηση για αυτές τις ημέρες. Πάρτε χαρτί και μολύβι και καταγράψτε τι θεωρείται μοναδικό σε εσάς. Αναφερθείτε σε χαρακτηριστικά τόσο του χαρακτήρα, όσο και της εμφάνισής σας. Καταγράψτε επίσης πράγματα στα οποία θεωρείτε ότι τα καταφέρατε πολύ καλά και είστε περήφανες (πχ γέννησα και μεγάλωσα δύο υγιή και άξια παιδιά, ή πέτυχα στις πανελλήνιες με την πρώτη φορά ή πήρα το πτυχίο των αγγλικών, κτλ). Έπειτα, ζητήστε από αγαπημένα σας πρόσωπα, να σας πούνε οι ίδιοι τι θεωρούν ότι σας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς, και καταγράψτε τα. Διαβάστε την λίστα που φτιάξατε, και στη συνέχεια φανταστείτε ότι κάποιος σας έδινε αυτή την λίστα των χαρακτηριστικών για ένα άτομο που μόλις γνώρισε και εσείς δεν το γνωρίζετε και σας ζητάει την γνώμη σας για αυτό. Ποια θα ήταν η γνώμη σας;

Σίγουρα θα ήταν πολύ καλύτερη από ότι αυτή που έχετε για τον εαυτό σας. Κάντε λοιπόν ένα δώρο στον εαυτό σας για αυτήν την χρονιά και κάντε αυτήν την άσκηση πριν ντυθείτε για το ρεβεγιόν.

Η αυτοεκτίμηση είναι μία από τις πιο ισχυρές κινητήριες δυνάμεις του σύμπαντος. Η υψηλή αυτοεκτίμηση οδηγεί σε χαρά, παραγωγικότητα και καλές διαπροσωπικές σχέσεις.  Κάντε λοιπόν δώρο στον εαυτό σας περισσότερη αυτοπεποίθηση. Σας αξίζει!

Με τις θερμότερες ευχές για το καινούργιο έτος, Λαμπρινή Μόσχου